verkeer

3/9 2009

shift

6

‘t Schooljaar is twee dagen terug begonnen, de wegen naar Brussel zijn nog steeds bezaaid met werken, de files komen na twee dagen pendelen al serieus mijn strot uit. Als er iets is waar ik allergisch aan ben dan is het tijdverlies! Na file rit van 2 uur vroeg in de ochtend voel ik mijn energiepeil al serieus dalen. Dat moet dus anders kunnen.

Ik vroeg me eigenlijk af waarom we in Belgïe niet gewoon in shiften beginnen werken. De ene deel van het bedrijf werkt van 7u ‘s morgens tot 15u en de andere helft van 11u ‘s morgens tot 19u. Op die manier heb je nog steeds 4 uur die elkaar overlappen en broodnodig zijn om onze ò zo geliefde meeting cultuur in stand te houden. Dit zal inderdaad wel wat organisatie vragen maar dat moet lukken. Dit switch je elke week, zodat iedereen eens een week vroeg werkt en vroeg gedaan heeft en andersom. ‘t Voordeel hiervan is dat je de drukte op de baan gewoon halveert en verspreid over de dag. Een bijkomend voordeel is dat je dan eindelijk tijdens de week tijd hebt om naar de bank, apotheek, uw schoonmoeder, en de dierenarts te gaan. Levenskwaliteit winnen we zo dus ook. En dan hoeft u alle practische zaken niet af te handelen in ‘t weekend en die tijd echt als quality time houden.
Ik hoor u denken, ja maar als ik pas om 19u gedaan heb met werken dan ben ik véél te laat thuis…! Niet waar, want er is gewoon minder verkeer, dezelfde afstand neemt maar de helft van de tijd in beslag. Als u in Brussel werkt en woont in Antwerpen, dan bent u gewoon op 40 minuten thuis in plaats van 1,5u en dat vroeg opstaan dat is ook maar een kwestie van gewoonte.

Als we dit op nationale schaal kunnen toepassen dan denk ik dat we een serieus stukje tijdwinst boeken zowel professioneel als persoonlijk om nog maar te zwijgen van de verminderde stress en frustratie. Ik weet het, dit is een zéér theoretische piste maar ik zou het niet erg vinden om dit eens een halfjaar uit te proberen.

19/6 2009

Van mijn erf begòt

6

Weet je wat ik zo fijn vind aan landbouwers: als die zeggen dat ze iets gaan doen dan gaan ze dat ook letterlijk doen. En als de boeren zich op Europees vlak een beetje gaan organiseren dan kunnen die met hun stomende tractoren onze hoofdstad probleemloos immobiliseren. Dat hebben vele Belgen gisteren en vandaag aan de lijve mogen ondervinden. De Europese melkboeren hebben hun koppen bijeengestoken om een manier te vinden om aan de gekostumeerde apen in het Europese Parlement duidelijk te maken dat de maat vol is… en dat ze voor die volle maatbeker melk te weinig centjes krijgen. Zodus stapte  een groot deel van de Europese melkboeren in hun oerstevige tractor en stevende gezapig op onze hoofdstad af… ‘t moet een impossant gezicht geweest zijn, die kolonnes van gemotoriseerde krachtpatsers. Eenmaal aangekomen in Brussel legden ze letterlijk alles stil. Want zo zijn: ze een woord is een woord én een daad is een daad. En zo zouden ze het wel even duidelijk maken aan de hoge omés in het parlement.

Alléén, alléén, … de gekostumeerde apen in hun glazen kooi hebben maar weinig gehoord van deze agriculturele oerkreet. Die waren leuk aan het vergaderen over andere koetjes en kalfjes en waarschijnlijk nog lekker aan ‘t dineren ook! Dit alles mooi op kosten van de hardwerkende Europeaan wel te verstaan. Diegene die de woede van de boeren duidelijk hebben kunnen horen zijn de Belgen die dagelijks naar Brussel pendelen, zij hebben aan de lijve ondervonden dat deze landbouwers, terecht weliswaar, kwaad zijn. Maar helaas kan de Belg niet beslissen om meer te betalen voor en litertje melk, hoe graag ze het ook zouden gedaan hebben om de ellenlange files te vermijden, ze kunnen er geen éne moer aan veranderen.

Hoezéér ik ook sympathiseer met deze landbouwers,  de actie die ze de voorbije dagen hebben neergezet is een oerdomme zet, domweg handelen en niet nadenken. Een schreeuw tegen de wind in…

Wij gaan toch ook niet uit protest tegen de Vlaamse Regering de gewassen van een Poolse landbouwer met onze wagen platrijden… dat haalt niets uit en kost handen vol geld aan de respectievelijke landbouwer! Awel, hou ons dan niet van ons werk. Ga voor mijn part met je tractor op de oprit van elke Europese minister staan, maar in godsnaam laat ons gewoon doen waar we met bezig zijn: naar ons werk rijden, belastingen ontduiken, pinten drinken en slecht voetbal aanvaardbaar maken.

Van mijn erf begòt!!

11/6 2009

Belegering Antwerpen

11

Het lijkt wel alsof de stad Antwerpen belegerd is de laatste weken. Er komt nauwelijks nog iets binnen of buiten de stad. Ik heb het hier dus over het verkeer hé. Op bijna alle toegangswegen van en naar de stad zijn er werken bezig. Op de A12 zijn ze in de twee richtingen tegelijk aan het werken: versmalling van de baanvakken op de A12 en op de koop toe is de toegangsweg naar Antwerpen aan de Jan van Rijswijck laan ook nog helemaal opgebroken. ‘s Morgens kan je al de file bewonderen waar je ‘s avonds ook in zal staan. Op de E19 is het al niet veel beter, ‘s morgen Antwerpen buiten geraken is geen lachertje daar, wetende dat je door de werken in Kontich ‘s avonds van ‘t zelfde laken een broek geserveerd krijgt.

Ik weet dat het allemaal voor “The Greater Cause” en dat we er later van zullen profiteren. Maar ik begrijp niet dat ze op alle wegen tegelijkertijd bezig moeten zijn. Het is een ware marteling voor de pendelaars die vaak het traject Antwerpen – Brussel moeten doen. Deze files zijn naast een economische aderlating nog eens een extra stress en irritatiefactor voor mensen die al een door crisis geteisterde werkomgeving moeten presteren.

Op de site www.wegenwerken.be is de chaos duidelijk te zien. Ik begrijp best dat ze trots zijn dat ze zoveel werken tegelijkertijd kunnen uitvoeren en dat mooi in kaart willen brengen. Maar zoals je duidelijk ziet zijn de verbindingswegen tussen Antwerpen en Brussel op meerdere plekken onderbroken door wegenwerken. Wat ook frapant is, voor zover ik heb kunnen vaststellen is dat er ook nooit echt een hoge bezetting op die verschillende werven is. Als ze een beetje verstandig zouden zijn dan werketen ze dag en nacht voort aan deze werven om de pijn zo kort mogelijk te houden. Maar rond 16-17 u is er bijna geen kat meer te bespeuren op de pijnpunt-werven. Dit is voor vele mensen gewoon niet meer houdbaar.

Is het zo moeilijk om iets gefaseerder en compacter te werk gaan. Onderling tussen de gewesten – federaties – overheden afspraken maken met oog op mobiliteit. Of moeten we daar inter-federale onderzoekscommisies voor wakker maken zodat die hun ego en trots opzij kunnen schuiven om het voor Jan met de Pet leefbaar te maken. Want dan kan ik beter gewoon zelf een schup pakken en gaan helpen.

30/1 2009

Red Lights

3

Om op het werk te geraken moet ik elke dag ongeveer 30 verkeerslichten trotseren en dito flitspalen. Sometimes I’m just lucky en staan de meeste lichten op groen, maar meestal als ik in the line of sight van een kruispunt kom springen die kerels direct op rood. Als ik gemiddeld 1 min moet wachten voor elk licht wil dat zeggen dat mijn reistijd met de 30 minuten wordt, alle chance dat ik meestal nog goei plaatjes bij heb. Vandaag I was kinda lucky:

19/1 2009

ingeblikt staal

2

Vanmorgen op Studio Brussel werd er voor de tweede – bij mijn weten – keer omgeschakeld naar: “héél het programma op verzoek“. De reden daarvoor is omdat er meer dan 300 km ingeblikt staal stil staat op de Autoroute du Travail. Een leuk ideetje om inderdaad het file-leed te verzachten. Want 300km file dat is een rij van auto’s die bijnà langer is dan ons nederig landje. Dat is file van Oostende tot Arlon bij wijze van spreken:

Op tijd komen op je werk is belangrijk, op afspraken nog meer, belangrijk dus dat er véél aandacht aan de file besteed wordt in de ochtend.

Maar ik vraag me altijd af waarom de avondprogramma’s er niet veel aandacht aan besteden. t Is toch ook belangrijk dat je snel thuis bent na een werkdag vol noeste arbeid. Je wil toch òòk efficient en snel naar huis om bij je vrouw en kinderen, minaar, moeder, katten, cavia, bonzai-plantje, favoriete serie of schaap te zijn. Dat het verkeer ‘s avonds iets verspreider vertrekt zal wel een oorzaak zijn, maar toch 2u onderweg naar huis is geen uitzondering voor bepaalde mensen. Dus ik ben prò actieve file-radio in de avondprogrammatie. Misschien moet ik ook zo een domme facebook groep oprichten die niets uithaalt…

28/7 2008

Monday Vibe

4

Ik ben vanmorgen met ne waanzinnige slaapkop uit bed opgestaan. In routine koffie gezet, de douche ingestapt, klederen aangetrokken, mijn madam nen dikke kus gegeven, in den auto gestapt en naar ‘t werk gereden.
Halverwege Antwerpen besefte ik dat ik waarschijnlijk het vuur had laten aanstaan (ja wij maken onze koffie old school). Na wat twijfelen besloot ik dat ik toch maar het zekere voor het onzekere ging nemen en even terug te draaien. Maar de straat waar ik moest indraaien stond een kereltje de weg te blokkeren… Ik gebaarde dat ik in die straat moest zijn maar hij deed teken dat er een hele film crew bezig was met een film op te nemen.

Is dat nu ne moment om op nen druiligere maandagochtend toegangswegen te gaan afzetten om een filmke op te nemen… Daar kan ik dus pissed van worden hé, zeker op ne maandag ochtend! Enfin, dat was dus mijn eerste aanvaring met de wereld voor vandaag en deze week! Gewoon en klein maandag ochtend irritatieke…

Staat anders wat te filmen hier!!
En het vuur, ja dat stond gewoon uit… blijkbaar heb ik nog een ingebakken automatisme voor zo’n zaken!

17/6 2008

Lange Wapper

5

‘t Is allemaal discussieerbaar, de pro’s & cons van die Lange Wapper brug die ze rond Antwerpen willen bouwen. Enerzijds is het een ware verkrachting van het huidige zicht op Antwerpen…. zeker het zicht van het eilandje en van de rechteroever naar “The Leftbank” zal zwaar gehavend zijn.

Maar  anderzijds zijn er ook een aantal positieve aspecten. De constructie van deze brug is een (tijdelijke) boost voor de omgeving. Daarnaast zal het soelaas brengen aan het nijpende file probleem dat Antwerpen nu teistert. Doordat de files verminderen of zich enigzins verplaatsen zal de Antwerpse grootstad en de haven meer toegankelijk worden en zo meer economische activiteit aantrekken, wat dan weer job mogelijkheden op langere termijn garandeert. En als ik de foto’s & video zo bekijk zal de brug een knap staaltje zijn van architectuur en techniek. Want het oog wil ook wat.

Conclusie:Voor mij is het geen “bridge too far“, so I’m in favor! Maar dat wil niet zeggen dat ik zomaar vind dat ze elk stukje historisch erfgoed of streepje groen moeten platwalsen om plaats te maken voor de toekomst! Evenwicht, dialoog en relevantie zijn de maatstaven waaraan geijkt moet worden.