Snapshots

27/9 2011

X100

8

Het vlees is zwak, ik weet het. Na lange tijd van ontkenning ben ik bezweken voor de superioriteit van de Fujifilm X100. Tot nu toe was ik geen enkel toestel tegengekomen in die categorie die de competitie met de Panasonic GF1 aankon. Zowel de laatste releases van Nikon en Sony met respectievelijk hun NEX-7 en V1, waar ik zéér van onder de indruk was, voldoen niet aan de verwachtingen die ik van zulke compact verwacht. Ter recapitulatie, van een snapshotter in deze categorie verwacht ik eigenlijk maar twee zaken: een bijna zelfde gebruiksgemak als op een DSLR en een benaderbare beeldkwaliteit als een DSLR in een compacte vorm.

Met het gebruiksgemak bedoel ik dan dat ik de primaire zaken (diafragma-shutter-iso) manueel kan aanpassen via een knop of dial, niet dat ik in submenu’s moet beginnnen klooien en dat zaken als lichtmeting niet te diep weg zitten in de menu’s
Wat de beeldkwaliteit betreft, als ik dan met de snapshotter op pad ben dan wil ik daarna een beeld op mijn blog kunnen zetten dat kwaliteitsvol genoeg is om het niveau van de andere beelden te evenaren. Dat is nu eenmaal een beetje beroepsmisvorming.

Het grote pluspunt aan de X100 is dat het fotograferen terug tot zijn essentie herleidt: Jij, je camera en het onderwerp. Verder zit er niks of geen poeha in het toestelletje waar je zorgen over moet maken. Geen automatische face detection, geen 1001 verschillende scène modes waar je uit kan selecteren. Jij als gebruiker bepaalt hoe het beeld gaat worden, via de instellingen en je ervaring als fotograaf. Daarmee weet je ook ineens wie het doelpubliek is voor deze beauty: simpelweg fotografen, amateur of professioneel maakt niet uit. Iedereen die gepassioneerd en technisch onderlegd is in fotografie kan overweg met dit toestel.

Over beauty gesproken, my god, het is een echte beauty. Een uber retro kleedje, soms als ik op straat sta te fotograferen, met mijn oog turend door de viewfinder voel ik me ineens een persreporter uit de jaren 60-70, met zo’n bompa-pet op en al. Het design was voor mij absoluut niet doorslaggevend, de functionaliteit en eenvoud was dat eens te meer. Maar toegegeven, het is zo een mooi stuk vintage dat ik elke dag een beetje meer weet te appreciëren.

Ok, terug over naar de orde van de dag. Zoals ik al zei zijn er weinig digitale franjes aan de X100. Na aankoop van het ding ben ik, zonder de handleiding want daar ben ik te trots voor als man, een half uurtje bezig geweest met alle settings van software te inspecteren en tot mijn verbazing was er eigenlijk weinig cruciaals in te stellen daar. Je kan eventueel opteren om de “auto iso” op te zetten maar ik heb me vooral bezig gehouden met de datum juist te zetten, het juiste beeldformaat geselecteerd en de geluiden wat stiller gezet… en klaar was Niko. Al de rest van instellingen kan je direct op de body van het toestel aanpassen: diafragma via de lens ring, shutterspeed via de knop bovenaan (en de tussenstappen via het wiel achteraan), ISO stel je in via de een druk op de Fn-knop en het wieltje achteraan, en lichtmeting en focus punt ook via een knop op de achterkant. Kijk meer moet ik echt niet hebben… de essentie kant en klaar bereikbaar op de body… en verder niets!

Dat deze camera niet beschikt over verwisselbare lenzen vind ik niet meer dan logisch. Als ik meer bereik nodig heb dan zal ik wel mijn Nikon D700 en een batterij aan lenzen meenemen. Maar daar gaat het bij niet om bij snapshotten, voor mij is dat het capteren van die kleine onbenullige spontane momenten onder vrienden, familie of gewoon op straat. En die 23mm is eigenlijk het 35mm equivalent en dat is mijn favoriet bereik…

En dan de beeldkwaliteit… ik kan hier geen technische uitleg geven over jadi blabla beeldkwaliteit. Wat ik wel kan zeggen uit ervaring is dat het de beste beeldkwaliteit is die ik tot nu toe heb zien verschijnen uit een compact toestel zelfs op ISO 1600 is er weinig ruis te bespeuren.

Er zijn natuurijk ook een paar zaken die beter konden. Zo is het fotograferen in RAW een traag gegeven als je niet over een supersnelle SD kaart beschikt. En ik heb het gevoel dat er software matig her en der nog een klein kinkje in de kabel zit maar niks onoverkomelijks. Met een firmware upgrade zal die wel op punt komen. En ander minpunt is dat als je zéér close wilt portreteren, je naar macro mode moet overschakelen. Blijkbaar heeft die 23mm niet dezelfde korte focus als een normale 35mm lens. Maar nog steeds niet onoverkomelijk voor mij.

Kortom, ik kan gerust en compact de boer op wetende dat ik kwalitatieve beelden kan maken. Als u een volledige technische review wil dan moet u even uw browser naar dpreview sturen.

Hier al een aantal posts waarbij ik de X100 heb gebruikt:

Ik kan de mensen bij Fujifilm alleen maar feliciteren met de ontwikkeling van dit prachtig toestel. Niet alleen hebben zij de ballen aan hun lijf gehad om alle “nice to have” software truckjes uit hun doosje te halen en enkel op het essentiële te focussen, waardoor ze waarschijnlijk 95% van het markt potentiëel uitsluiten en zich richten op de noden van één doelgroep. Daarnaast zijn ze er ook ingeslaagd om dit alles in het “mooiste compact toestel ever” te steken. Ze hebben het plezier van kwalitatief fotograferen weten over te brengen naar een compacter niveau! Chapeau!

Trouwens een mooi verhaal van die Japanse werknemers, die na de aardbeving en tsunami in Japan, 12 dagen later hun X100 productieband weer up and running hadden:

22/1 2009

Snapshotting

1

Ik heb mezelf een kleine snapshotter in huis gehaald… Why, dat lees je op de fotoblog. Ondertussen heb ik ook al wat test snapshots gemaakt van mijn gewaardeerde collega’s en die kan je hier bekijken [full screen].

16/6 2008

smooth

0

Een heerlijk weekendje achter de rug. Eindelijk nog eens wat tijd gehad om dingen te doen die ik wou doen en ook een aantal die ik moest doen. De must do’s waren: orde brengen in het appartement, mijn belastingen invullen, mijn papperassen oprommelen.

Zaterdag ochtend voor het kraaien van de haan met Eskimodemus naar de Konijnenberg gereden om een foute bestelling ff recht te zetten. In de Konijnenberg was de opdracht om niks extra te kopen en das niet gemakkelijk daar voor photonerds als wij! Mijn missie was geslaagd… dat is trouwens niet te zeggen van mijn Eskimo compaan. Verder heb ik me vooral bezig gehouden met de pocket wizards en de D200 die ik te leen heb. Dat heeft een aantal leuke plaatjes opgeleverd.
Water freeze

Verder nog naar de Standaard Boekhandel gegaan om de trilogie van Thea Beckman aan te kopen en daar dan al eens in beginnen lezen… ik zit weer helemaal in de leesvibe die ik vroeger had, héérlijk ontspannend is dat. Lezen is eigenlijk veel leuker dan een film zien. Als je leest kan je je eigen fantasie gebruiken om het verhaal in te kleuren zoals je wilt… das pas video on demand! Ook nog hier en daar een terraske gedaan met the misses en wat geslenterd door de stad… méér moet dat soms niet zijn!

‘s Avonds nog even D-War in de videotheek meegepikt… jezus wat ne slechte film! Peekes & Ertjes had gelijk!

2/2 2008

Strolin’ Saturday

0

Dagje Brussel achter de kiezen. ‘t Was kei mooi weer, ideaal om wat foto’s te gaan trekken en een beetje vitamine D te absorberen. Na wat verkeerd gereden te hebben uiteindelijk toch daar geraakt. ‘t enigste wat ee beetje tegenstak was dat ik met mijn juist geschoren koppeke en beetje koud had… ice cold wind! De bedoeling was in eerst einstantie nog een vet paar sneakers te vinden. Helaas in de acht winkels die we zijn binnen geweest had ik maar 2 paar gezien die ik waardig achten om mijn voeten op te vrolijken. En van die twee paar was er geen enkele in mijn maat te vinden. Ne ‘modeste vijfenveertiger‘ is blijkbaar niet in elke winkel gekend… tuff luck dan maar.
Verder nog wat koffiekes gaan drinken en vooral veel foto’s getrokken. Wat me vooral opviel is dat de gemiddelde Brusselaar toch een beetje anders ineen zit dan ne Vlaming. Ik weet het, wij Antwerpenaren hebben niet de beste naam maar in vergelijking met die pipo’s van Brussel zijn wij het vriendelijkste volk ter wereld.

Gold Man Care for men Tourists, this way please!
27/1 2008

Vergane glorie…

2

Echt spijtig dat ze van de Ancienne Belgique op de Kipdorpvest nen winkel hebben gemaakt… een poging tot ne coole winkel met een poging tot ne coole DJ (geloof me ik heb er even met gepraat en ‘t was gene vette). Overal uithangborden met solden (voor moest het u nog niet opgevallen zijn op de foto)… fake maar zo kunnen we er tenminste nog even binnen en wegdromen van betere tijden: past or future!

26/1 2008

Waiting Point

0

Waiting Point

Two people waiting for the metro in Berchem (Antwerp) Draakplaats

25/1 2008

en op straat…

0

Gisteren liep ik rond in de buurt van de Draakplaats om wat fotookes te trekken. Aan de tramhalte stond een man die elke beweging die ik maakte ‘nauwgezet’ in het oog hield. Na een tijdje komt hij wat dichter bij me in de buurt staan en tracht toenadering te maken door me recht aan te kijken en vriendelijk te lachen. Ik laat mijn camera zakken en kijk hem ook aan. Direct begint hij te praten en vragen te stellen over het hoe en wat waar ik bezig met ben… ik blijf rustig staan en antwoord op zijn vragen.

Hij zwijgt even en kijkt me met trieste ogen aan… “ik was daar vroeger ook gepassioneerd door” zei hij en hij legde zijn hand op mijn schouder; “maar door drukke uren en onregelmatige werktijden heb ik het verwaarloosd“. Hij zwijgt weer even met die trieste blik en zegt dan: “en nu ik op pensioen ben heb ik er het geld niet meer voor, ‘t is een onbetaalbare investering voor mij.
Ik wist niet goed hoe ik hier moest op reageren, moest ik geld genoeg hebben dan zou ik hem gewoon mijn camera hebben gegeven. Maar ik moet ook mijn centjes tellen om dat te kunnen betalen. Dus het enige zinvolle dat ik uit mijn mond kreeg was dat ik hem het van harte gun dat hij dat weer kan oppikken en dat ik hoop dat die droom voor hem dat die droom werkelijkheid wordt. En met een beetje een weemoedig gevoel wandel ik weg van hem. Loze woorden misschien maar wat zeg je daar anders op? Maar ik hoop het echt van harte voor hem!

Waiting Point

Ik was net deze foto aan het trekken toen de man op mij kwam afgestapt…

24/1 2008

Steel Poetry Flash

0

Steel Poetry Parts

Lights show some words engraved in steel under the bridge of the ‘Draakplaats’

20/1 2008

Capital Sunday

0

Druk weekend achter de rug, weinig geslapen, veel voor anderen gedaan, weinig tijd gehad. Maar vandaag om 16u begon mijn weekend eindelijk volledig… Nog even in Antwerpen rond gelopen om een koffieke te gana drinken op de vrijdagmarkt, In de Roscam. Precies onze nieuwe favoriete spot!
Anyway, daarna naar Brussel vertrokken onder het voorwendsel daar iets te gaan eten en dan Pecha Kucha een probeerseltje te geven. Wat geslenterd aldaar, hoe meer ik daar kom hoe leuker en mooier ik het er vind. Vol gezellige cafeekes en bistrookes… Qua gebouwen en architectuur is het allemaal ook net iets bombastischer en daar hou ik wel van. Daar uren rondzweren would be no trouble at all, achter elke hoek is er wel iets nieuws te zien!

Queens Gallery Brussels

Uiteindelijk hadden we gewoon geen zin meer om nog naar die Design dingen te gaan…. op ‘t gemakje nog wat rondgelopen in de buurt, Manneke Pis eens een polleke gaan geven en tegen zijn been gepist en weer richting de Koekenstad gereden.

20/1 2008

Welkom in de hel

5

Vandaag ronde drie gaan doen in het ‘verplichte nummertje‘ solden shoppen met the misses. Op zich heb ik daar allemaal wel plezier in. Alleen zijn er twee dingen die mij tegensteken aan shoppen:

  • ‘t is daar altijd zo warm in die winkels: 1000 watt spots op uwe kop en de chauffage op ‘are you nuts!
  • Drukken duwen ontwijken om bij kleren te geraken, aan de kassa, … de snakepit van Metallica is er niets tegen!

Meestal hou ik me afzijdig en geef eerlijk mijn mening over wat me voorgeschoteld wordt aan outfits, met mijn camera in de hand om eventueel leuke taferelen vast te leggen..
Op goeie dagen ga ik voor mijn madam mee de rekken in om te zoeken naar leuke dingen voor haar. Vandaag niet… toeschouwer was de rol op mijn lijf geschreven. De laatste winkel die we zijn binnen gevallen had een paar nifty graffiti’s tegen de muur. Aangezien ik mooi stond te wachten kon ik er wel een paar snapshots van pakken… maar zo simpel was dat niet. Hebt u al eens in een vrouwenwinkel gestaan als het solden is? Dat is een wirwar aan lichamen, kledingstukken die door de lucht vliegen, advies dat uit alle hoeken als een dolby surround op je af komt, …
- Als man kom je dan echt van de planeet Mars en Venus is dan niet de plek waar je wil zijn!! -
Een foto pakken zonder dat daar haren van één of andere shoppende lady in voorkomt, een poep die het beeld in wandelt, een arm, … enfin, you get the picture! anyway, na 90 pogingen is het mij toch gelukt om iet of wat zuiver beeld te vangen.

Wall Art II Wall Art

En als u nu weet over welke winkel het hier gaat…chapeau!

Pages:123»