roadkill

8/8 2009

road kill

4

Vreemd, de laatste twee weken heb ik nog nooit zoveel doodgereden beesten gezien als ooit tevoor. Platgereden langs de kant van de weg… plots uit het leven genomen met één stevige klap… gedaan! Maar daar sta je niet zoveel bij stil als automobilist, je ziet het denk: “ocharme” en ondertussen ben je al 100 meter verder en het al weer vergeten.

Wat je als automobilist niet vergeet is het feit dat er plots een levend beest voor je opduikt, dan tracht je uit alle macht dit dier te ontwijken en kijk je in ontzetting naar de aanstormende auto’s in je achteruitkijk spiegel, wachtende en hopende om dezelfde bruuske beweging te zien. Zo was dit het geval met het konijntje op de afrit naar Mechelen Noord dat rustig zijn pootjes zat te likken midden op het baanvak, of met het poesje dat schoorvoetend, maar zonder kijken, rustig de E19 in Vilvoorde overstak. Voor je uit zie je auto’s uitwijken, in de achteruitkijkspiegel zie je er vier anderen ook nog doen en dan is het tafereel uit het zicht en kan je alleen maar hopen dat het arme beestje de overkant bereikt heeft.

Erger nog, vandaag kwam ik terug van Anderlecht en net buiten het centrum zag ik op het middenste baanvak een auto staan met vlak ervoor, naast haar net overreden hondje, een oude dame. Iets verder stond een jonge moeder, de handen voor de mond met tranen in de ogen rondkijkend… Ze had de levensgezel van de oude dame per ongeluk doodgereden, waarschijnlijk toen het beest plots overstak. Het arme dier lag stil op zijn rug in een onnatuurlijke houding en in het voorbijrijden hoorde ik de oude vrouw radeloos roepen tegen de jonge moeder. Een drama, ik had te doen met het hondje en haar baasje maar ook met de jonge moeder want zoiets doe je niet opzettelijk…