review

16/6 2012

Snapshotting part IV

0

Een tijdje geleden werd ik door Samsung België uitgenodigd naar de launch van hun nieuwe camera’s in de NX reeks, respectievelijk de NX20, NX210 en NX1000. Place to be was de Maritieme site in Oostende waar Carl de Keyzer zijn Moments before the flood tentoonstelling huisde. Na een korte presentatie door Samsung en een rondleiding door de Magnum fotograaf die wat toelichting gaf bij zijn nieuwste werk kregen we alleen een test exemplaar onder de vorm van de NX20 in de pollen geduwd om een paar weken met aan de slag te gaan.

Voor alle technische specs moet u maar even op de gespecialiseerde sites gaan kijken, daar ga ik niet te ver over uitwijden.

Ik was er nogal sceptisch over in eerste instantie. We zijn verwend tegenwoordig wat betreft systeemcamera’s, elk zichzelf respecterend merk heeft daar een kwalitatief aanbod in. Om zich te onderscheiden van de anderen moet je al sterk uit de hoek te komen. Verder hou ik wel van de retrolooks van de FujiFilm X100 en de Olympus OMD, dus daar had ie van het begin een streepje achter. Maar ik besloot om voor deze test al mijn vooroordelen opzij te schuiven en gewoon de NX20 aanwenden om als een brave hiusvader foto’s te trekken van mijn kindjes en mijn dagelijkse omzwervingen. Ik moet wel zeggen dat ik pas aan de slag ben gegaan nadat ik (zéér snel) de 2.0 16mm lens had ontvangen, die standaardlenzen bij deze camera’s zijn mijn ding gewoon niet, ik werk liever met vaste lenzen met een groot diafragma. En eenmaal die klik gemaakt moet ik meteen toegeven dat ik redelijk tuk was om deze camera. Ligt zéér goed in de hand en door het pivoterende lcd scherm is het eenvoudig om zonder al te veel moeite andere perspectieven te nemen.

Er zitten een aantal ‘nice to have’s’ in waarvan de meest unieke toch de ingebouwde wifi is. Hiermee kan je, via wifi, beelden direct posten op verschillende sociale media of streamen naar je televisie. Nice to have zeg ik wel want mij zal je nooit een beeld onbewerkt online zien zetten. Zeker niet omdat ik alle beelden in raw trek en die toch steeds een basis bewerking nodig hebben om er wat meer “panache” aan te geven. Maar voor minder veeleisende gebruikers is dat een mooie meerwaarde. Wat ik aan die wifi vooral belangrijk vind is dat het eenvoudig en gebruiksvriendelijk is.
Een andere, voor mij belangrijke vereiste, is dat alle basisfuncties die je nodig hebt om te fotograferen direct toegankelijk zijn via knoppen op de body. Lichtmeting, iso’s, focus punt in de zoeker kadreren, diafragma en sluitersnelheid. Al die zaken zijn snel aan te passen, mede ook dankzij de I-function.
Die I-function is een knop op de lens waarmee je, afhankelijk van de modus waarin je fotografeert je instellingen kan aanpassen. In het begin is dit even aanpassen maar eenmaal dat je dit gewoon bent is het verrekt handig. Als er iets is waar ik een hekel aan heb is dat je diep in menu’s moet gaan graven om één of andere instelling aan te passen.

Lees verder »

5/11 2011

Zwitsers zakmes

5

Dat Sony in staat is om degelijke camera’s op de markt te zetten, daar was ik al van overtuigd nadat ik de a850 had getest een jaartje geleden.

Na de presentatie over de a77, in Clastres was ik benieuwd of ze deze lijn verder hebben kunnen trekken in de lagere regionen van de camera ketting. De A77 wordt gepositioneerd als de prosumer camera & voor de ervaren amateur.

De technische features kunnen ze bij Sony veel beter uitleggen, dus kijkt u even op de product pagina’s van De a77 en verdiep u in de details. Daar ga ik het niet uitgebreid over hebben, of toch niet over alles. Ik wil het vooral op gebruiksgemak, kwaliteit beoordelen. Hou er ook rekening met dat ik dit bekijk vanuit mijn persoonlijk perspectief en behoefte.

Lees verder »

in gear , reviews Tags: , ,
20/5 2011

Wireless Sound

0

Eerder deze week kreeg ik van de vriendelijke mensen van Sonos een pakketje, een groot pakket aan de deur geleverd, met daarin een Sonos Zone Player.
Een krabbel op het machientje van de UPS man (die blij mag zijn dat hij er zo vanaf komt) en de spullen waren in mijn bezit. Uitpakken als een nieuwsgierige puber om in de doos drie strakke apparaten te vinden, twee gigantische, ja, boxen en één kleinnood tergrootte van een flinke boterham.

Wireless, wil zeggen zonder draden en die belofte komen ze na. Elke van de bovenstaande attributen beschikt over één enkele draad, voor de stroom, that’s it! Dat is al een ongeloofelijk pluspuntje!

Dus pootte ik elk van de doosjes op een plek waar ik vond dat ze tot hun recht kwamen: eentje centraal in de woonkamer, op de kast geschonken door NV @herfstmensje en @woutn, waarvoor onze dank en dit ook geheel terzijde.

Het andere kanon plaatste ik op de kast in mijn bureau, want dat is de bedoeling van die Sonos toch om verschillende ruimtes al dan niet apart of tesamen van muziek te bedienen. En op deze manier kan ik nog steeds van jetje geven voor mijn fotowerk, terwijl @the_misses ons liefste monster in slaap sust in de woonkamer.

En die zone bridge, die staat in een donker kot bij mijn wireless router, om alles internet gewijs te koppelen.

So far so good, nog geen handleidinkje gelezen om alles aan elkaar te koppelen, alles wijst zich vanzelf uit. Dan een cd in de computer steken om een apart programa te installeren dat de muziek uit je iTunes haalt en inlaadt in zijn eigen library en dan ben je vertrokken. Hit play and you’re ready…en ik moet het zeggen de kwaliteit van sound die uit de boxen komt is op zijn minst fenomenaal. Mijn “pianospelende” onderbuur heeft het geweten, meermaals… moeha!

Maar wat ik dan toch wel een nadeel vind, is dat het echt wel met een apart programma moet aangestuurd worden. Waarom kunnen ze niet gewoon de Apple Airplay technologie daar op integreren als surplus of tegen een betaalde download, zo werkte dat bij mijn Denon, maar dan kan je via iPad, iPhone, iTunes alles gewoon centraal beheren en weer niet zo een aparte (lelijke) interface draaiende hebben op je pc, ook zone beheer van je boxen etc… Blijkbaar kan dat wel voor muziek vanop de iPad/iPhone (hoewel me dat nog niet gelukt is draadloos), waarom dan niet via iTunes? … Enfin, you catch my drift. We don’t want another interface, we want integration with our current devices. Voor die droid of hoe heten die andere dingen zal er ook wel een standaard bestaan die dat toelaat.

Er zijn nog vele andere specs als online radio etc maar daar ga ik hier niet verder op in. Dat is geen unicum…

Vergelijken doe je altijd met de zaken die je zelf voor handen hebt, mijn Denon doet uiteindelijk juist hetzelfde en is qua gebruik iets voor de handliggender en verder heeft die ook een CD speler wat een vereiste was voor mijn wederhelft! En die speelt ook nog muziek als mijn computer afstaat, ook geen onbelangrijk detail …

Persoonlijk vind ik die Sonos Zone Player bijna een geduchte concurent voor mijn soundsystem, niet alleen kwalitatief maar zeker ook naar functionaliteiten. Alleen vind ik integratie in bestaande systeem nogal belangrijk, dat is persoonlijk natuurlijk. Sommige mensen lieten mij via twitter weten dat ze dit systeem duur vonden, ik vind het zijn geld op zijn minst waard, al is het maar voor de eenvoudige setup en geluidskwaliteit en mogelijkheden.

Ik zag in hun product list dat ze ook een wireless speaker system hebben, dat zou misschien wel een goede aanvulling zijn op die Denon van mij.

Enfin, dit waren mijn eerste impressies na 4 dagen gebruik, ik laat u binnen een week nog wel eens iets weten als ik wat meer geprutst heb …of mijn onderbuur misschien eerder … moeha!!

22/10 2010

Sony Alpha 850

3

De vriendelijke mensen van Sony mailden mij met de vraag of ik eens een toestelletje wou testen… of course we do! Een paar uur later kreeg ik de Sony alpha 850 met een 24-70mm 2.8 in mijn handen geduwd door een koerier! That was fast!

Je kan de Alpha 850 eigenlijk best bekijken als de Nikon D700 van Sony. Ze hebben beide veel weg van hun grootste broer, de D3X & Alpha 900 maar moeten hier en daar een beetje een compromis sluiten om de prijs te drukken. (De specs moet u maar op de site zelf gaan lezen).

Ik zal u al eens direct een aantal punten op sommen die ik als positief ervaarde:

  • Het ding ligt verdomd goed in je hand, je hebt echt grip op je body. Daar hou ik wel van.
  • de menu’s zijn zeer duidelijk. Ik kreeg de camera van een voorganger die op jpg schoot (!?), op een SD kaartje (heeft zowel een SD als CF slot) en nog wat amateurisistische instellingen. Het heeft me werkelijk 3 minuten geduurd en alles stond zoals ik het wou. No manual en geen lange zoektocht. Alles staat nogal intuïtief in het menu…. pluspunt!
  • Wat me ook opviel was het snel menu waarmee je op de display de belangrijkste features kon aanpassen: ISO, AF, Lichtmeting, … zeer handig. Bij Canon hebben ze dat ook sinds de 7D dacht ik

Maar die laaste van dat snel menu brengt ons naadloos tot de eerste minpuntjes.

  • Je hebt wel zo’n snel menu nodig want je kan onmogelijk op een eenvoudige manier een aantal basis functionaliteiten (ISO – WB – …) via de knoppen op de body aanpassen, zonder je hand en/of vingers in een dubbele knoop te leggen. Bij mijn Nikon kan dat veel handiger. De meeste functies zijn met 1 of met 2 handen te bedienen zonder dat je je camera van positie moet veranderen laat staan naar je body kijken. Daar hebben ze wat puntjes laten vallen, misschien is het een kwestie van gewenning, maar ik kreeg die routine er toch niet in.
  • De display aan de bovenkant van het toestel is wel zeer beperkt van info, ik kijk altijd op die display in plaats van de grote display op de achterkant om mijn settings in te stellen
  • En dan een minpuntje waar ik echt versteld van stond. Toen de camera net geleverd werd was ik bezig met een product shoot en ik wou direct eens kijken wat het beeldresultaat zou zijn en vooral de vergelijking tussen mijn Nikon D700 en deze Sony A850. Maar helaas, pindakaas… de hotshoe voor deze Sony A850 is er eentje die niet compatibel is met alles wat standaard hotshoe is. Met andere woorden, mijn elinchrom remote, pocket wizards, infrared remotes, … al die zaken die je regelmatig wel eens pleegt te gebruiken bij een fotoshoot zijn gewoonweg niet compatibel met deze camera. Een zaak die Sony in het verleden nog al eens durfde te plegen. Telkens bij een nieuw model (compact cams) andere batterijen leveren en laders … . Vroeger was dat pijnlijk en vooral kostelijk. In dit geval een toestel op de markt brengen waar je de (pro) gebruiker moet laten wachten tot de producent up to speed is met het fabriceren van accessories, is een killer volgens mij. Zeker toch als je hoopt om gebruikers van een ander prominent merk weg te snoepen. Nu moeten ze niet enkel body en lenzen vervangen maar ook nog studio accesories etc. Niet onbelangrijk.

Maar kom; niet iedereen heeft behoefte aan die tirlantijntjes en remotes … ik bekijk het gewoon even vanuit mijn perspectief en behoefte.

Ik ben dan maar eens een uurtje er op uit getrokken om wat beeldjes te schieten, daar vertel ik in een volgende post meer over. Maar wel kan ik zeggen dat het wel zéér aangenaam was om met te werken en rond te lopen ondanks dat, zoals hierboven vermeld, basis instellingen wijzigigen niet steeds handig verloopt.

Tot zover mijn eerste snelle impressies van dit toestel, binnenkort een post met beelden en mijn bevindingen daarover.