prijs

14/3 2009

Van de veurniet

5

Via twee sympatieke mensen een jobke doorgekregen voor wat foto’s te gaan trekken. ‘t Was nogal short notice want ze zochten dringend een fotograaf; de fotograaf van een hotel in Brussel had het laten afweten en ze hadden binnen 40 minuten een vervanger nodig in Brussel. Ik had een telefoonnummer doorgekregen en heb contact opgenomen. Na wat details door te lopen leek het mij wel leuk om te doen. Na het doorgeven van mijn prijs zei de lieftallige dame dat ze het met ‘meneer de directeur‘ ging bespreken en me iets zou laten weten binnen 15 minuten. No problemo, ik was mijn gear al aan ‘t inpakken en ondertussen vertrokken naar Brussel, kwestie  om al een beetje te anticiperen op de korte tijdspanne. Na 10 minuten krijg ik een telefoontje met de melding dat ze mij niet nodig hadden, de prijs was te hoog. Ze hadden meer iets in gedachten van mij te betalen in met een gratis etentje in het hotel restaurant…

Kijk, ik ben nu echt niet vies van een beetje onder de prijs werken en vaak werk ik zelfs voor niet, zelfs voor onbekenden lever ik soms gratis foto’s aan. Maar als één van de grote hotelketens vanop één van de duurste straten in België je nodig heeft dan verwacht je wel dat ze je willen vergoeden om hen op zo’n korte tijd uit de nood te helpen. Of zie ik dat nu verkeerd?

En dat ze mij niet kennen dat snap ik nog wel, maar diegene die ze eerst hadden gecontacteerd is niet zomaar de eerste de beste en ik had zijn gezicht wel eens willen zien als ze hem voorstelde om hem bij wijze van spreken met maaltijdcheques ter waarde van één lunch te vergoeden.