Pentax

13/7 2012

Lesson Learned #1

4

Soms ga je af, soms ga je af als een gieter. Ik ben vandaag echt met de broek op de knieën op het midden van de Grote Markt in Antwerpen gezet. Figuurlijk dan toch, zo voelde ik me. Ik kon mezelf wel op de bek slaan, eigenwijze betweter als ik was. Ik ga het toch delen met u, zoals beloofd. Watskeburt?

Een paar dagen geleden kreeg ik de kans om een Pentax 645 te testen. Mooi ding, iets geavanceerder als die zéér basic Lubitel: Lichtmeting enzo ingebouwd. Handig, mooi toestel mooi formaat, … Ik blij als een kind in een snoepwinkel daar direct met aan de slag gegaan. Wat portretjes van vrienden, wat kinderkiekjes… enfin, ik had al snel vier rolletjes opgeschoten. Rolletjes binnengedaan en de negatieven zou ik zelf wel even door de scanner halen. Sinds gisteren stond ik al te springen om de resultaten te bekijken. Vandaag was @the_misses de negatieven voor mij gaan afhalen. Ik kom thuis en open die negatief rollen… mijn opwinding is nauwelijks intoombaar… ik bekijk die negatieven langs alle kanten: B.L.A.N.C.O. je kan ze eigenlijk gewoon als zonnebril gebruiken.

In eerste instantie dacht ik dat ze een fout hadden gemaakt bij de ontwikkeling maar dat leek me dan toch wel een sterk verwijt. Na een beetje graven in mijn geheugen sprong er ineens de discussie met die vriend van mij van wie het toestel was. Toen ik in zijn bijzijn het eerste rolletje er op stak zei hij me nog dat het andersom moest. Vol zelfvertrouwen en onbezonnen dat ik was beweerde ik dat het niet was. (Echt als volledige newbie in analoge materie wist ik het toch wel beter zeker… loempe *%§&@£$*) Om een lang verhaal kort te maken, ik heb gewoon de verkeerde kant van het filmrolletje zitten belichten, allé toch proberen te belichten. En na wat eenvoudig Google werk kwam ik tot de juiste manier om het filmpje te laden.

Een lesje in nederigeheid, daar kan ik wel tegen. Een lesje in geduld, dat kan ik altijd wel gebruiken. Maar wat ik echt erg vind is dat ik al die beelden die ik (eigenlijk niet) gemaakt heb, gewoon kwijt ben. En dat maakt mij enerzijds echt ongelukkig, want die krijg ik nooit meer terug. Anderzijds heeft dit hele gebeuren mij nog maar eens nieuwsgieriger gemaakt naar het hele analoge gebeuren. Die opnames die je nog niet hebt gezien, waar je geduldig op moet wachten of ze geslaagd zijn, die onzekerheid en spanning… daar doe ik het onderandere ook voor. ‘t Lijkt bijna een kostbare lading die je meedraagt op je rolletjes, een schat als het ware.

Ondertussen heb ik al wel genoten van die Pentax. Een redelijk zwaar log gegeven maar eenmaal je door de zoeker kijkt is het genieten. Nu de resultaten nog effectief vastleggen.

Enfin, we hebben een veldslag verloren maar de oorlog nog zeker niet!
Keepin’ it up!

in Analogue Tags: ,