passie

8/12 2008

about a year ago

8

Dat ik altijd al graag kiekjes trok, is al héél lang duidelijk. Op feestjes, uitstapjes en allerhande dingen was ik diegene die met een digitaal fototoestel steeds zorgde voor de fotookes: zat, nuchter, candid, geposeerd… een hele collectie heb ik er op na gehouden! Maar stilletjes aan drong het tot mij door dat ik met dat digitale kleinnood niet echt aan mijn trekken kwam. Net een jaar geleden heb ik voor het eerst een DSLR in mijn pollen genomen. Kameraad -db- had zich een Canon EOS 400D aangeschaft en die kreeg ik even in mijn handen geduwd om eens te proberen. Afgaande op het gevoel, de mogelijkheden en de mogeijke resultaten was ik verkocht.  Sindsdien is het allemaal redelijk snel vooruit gegaan. Via P. een beetje advies opgevraagd en een paar dagen later had ik mijn eigen DSLR: een Nikon D40, een prima instappertje. Vanaf die moment heb ik haast geen dag de deur achter me gesloten zonder mijn favoriete instrument onder mijn armen.

‘t Is een steil leerprocess geweest ondertussen, met allerhande tips langs alle kanten, veel lezen op ‘t internet, boeken kopen en vooral veel oefenen en proberen… Frustratie als iets niet lukt, boos als je niet hetzelfde resultaat als die ene foto die je als voorbeeld gebruikte of het idee dat in je hoofd zat en soms verbaasd over het goede resultaat … ondertussen heb ik geleerd dat je eerst moet leren kruipen, dan stappen, dan joggen en dan pas rennen. Er is dus nog een lange weg af te leggen maar die wil ik gerust bewandelen op mijn dooie gemak. Ik ga niet beginnen stressen voor mijn hobby & passie, dat zou ongeveer het stomste zijn wat ik kan doen.

Anderzijds heb ik al wel geleerd dat ik vooral hou van foto’s die een mooi verhaal vertellen. Versta me niet verkeerd een foto moet sprekend en doordacht zijn. Maar soms zie je iets en moet je snel reageren om het moment vast te leggen, daar hou ik van. Daarnaast is het opzetten van een eigen verhaal ook heel leuk: alles in scéne zetten om dan toch een spontaan beeld te genereren. En een oordeeel over een foto is zéér subjectief: smaken verschillen dus zorg ik ervoor dat – ik – het beeld absoluut mooi vind en als iemand anders zegt: “hé das knap“, dan is dat mooi meegenomen en voel ik me vereerd!

Materiaal gewijs heb ik ook al heel wat watertjes doorzwommen. Eerst en vooral heb ik me een Sigma 1.4 30mm aangeschaft, mijn eigenlijke favoriet. Deze lens verplicht je om jezlf te positioneren in functie van het onderwerp dat je wilt fotograferen en het resultaat met deze lens is altijd zéér bevredigend. Maar meestal zit er éne Sigma 2.8 18-50 Macro aan mijn body vastgedraaid: een beetje breedhoek, een beetje tele, een beetje macro. Ideaal voor elke niet speciefieke situatie. Verder nog de Nikkor 70 – 300 VR voor het lange afstands werk, zeker naar portretten etc. De lenzen die bij de D40 kit kwamen… die liggen ver in de kast weggeborgen. Daarnaast nog een goei statief op de kop getikt en een Nikon SB-600 om hier en daar wat elementen in ‘t licht te zetten.

Wat body’s betreft ben ik aan mijn derde exemplaar toe. Nadat ik mijn D40 door een domme kuisfout naar de fillestijnen had geholpen heb ik me een D80 aangeschaft: de moglijkheid om de verschillende parameters snel te wijzigning liggen bij een D80 zoveel gebruiksvriendelijker dan bij pakweg een D40/D60. Maar de aankoop van die D80 was slechts een tussenstap om niet zonder camera te vallen tot de D90 uiteindelijk op de markt vrijgelaten werd. de D80 via ebay verpatst en de D90 met open armen onthaald. Zéér gebruiksvriendelijk en ongeloofelijke prestaties in ISO‘s. Van die investering geniet ik nu elke dag… écht elke dag! Een tijdje heb ik getwijfeld om voor de D700 te gaan, maar dat is niet aan de orde. Eerst zien dat ik de  buitenste grenzen van mijn huidig toestel bereik vooraleer ik weer switch. Het draait nu om persoonlijke evolutie, inzichten, gevoel en techniek en niet om de technologie an sich!

Op de wishlist staat voorlopig: 3 pocketwizards, SB-900 en wat flitsstatieven om zowel op portretten als op locatie een extra meerwaarde en identiteit aan de foto’s te geven. Hard werken en véél sparen is de boodschap. But we have our ways of getting what we want!

Inderdaad bij deze hobby komen er veel aspecten kijken: investeringen in materiaal,  constant bijleren, tijd maken en vooral motivatie, … je hebt ze allemaal nodig. Ik ben bereid om hiervoor zéér veel effort te leveren… gewoon omdat ik het leuk vind. Ik ben gek op beelden en als ik beelden kan vastleggen vanuit mijn perspectief dan ben ik meer dan tevreden. Er is nog een lange weg af te leggen dat merk ik aan het feit dat ik mijn laatste foto altijd de beste vind: omdat ik dan mijn laatste ervaringen, technieken, inzichten… al dan niet automatisch heb toegepast!

En het leuke is dat je meestal uit je kot moet komen om een leuk onderwerp vast te pakken. En éénmaal bezig loopt je hoofd helemaal leeg en vult het zich maar met één item… het volgende beeld en hoe kan ik dat het beste weergeven!

Mijn kiekjes kan je hier vinden: flickr sets & photoblog

16/11 2008

stielman

4

Vandaag even binnengesprongen in de bloemenwinkel schuin onder ons voor een bloemmeke voor ons moeder die gisteren jarig was. Ik kom graag in die bloemewinkel omdat je daar echt geholpen wordt door de eigenaar. Met een down to earth attitude helpt hij je rustig verder afgaande op wat je smaak en voorkeur is en geeft wat advies. Een boeket is meer dan een verzameling van bloemen tegen elkaar smijten en een papiereke er rond draaien. Het is een evenwicht van kleuren, aantallen en timing, daar moet je oog voor hebben!  En dat straalt hij gewoon uit, de passie voor zijn werk: in de manier waarop hij er over spreekt, in de stukken die in zijn winkel staan. Kortom, hier staat geen plantenboer, hier staat een stielman die zijn vak verstaat en met passie uitoefent. Ik vind dat mooi!

Lockley