life

20/8 2008

Ponderings

4

Ik zit een beetje duaal ineen: enerzijds ben ik een electronische gadget freak die altijd het laatste snufje in zijn pollekes moet hebben om te spelen & knoeien. Dat technische zit al in mij vanaf dat ik een kleine dreumes was… ik las nooit handleidingen van nieuwe dingen die we in huis haalden: tv’s – radio – de eerste microgolf – telefooncentrales – cd jukebox … trail & error was the way to go en het lukte me elke keer. en als pa & ma niet keken dan vijsde ik het hele nieuwe ding ook nog even uiteen en probleemloos weer ineen… heerlijk vind ik dat. Gezond boerenverstand helpt je een heel eind in die zaken!

Anderzijds ben ik a nature’s boy in hart en nieren. Geef mij een rugzak met slaapzak, dekzeil, wat kookspulletjes, bijl, zakmes en een stevige voorraad basic food en ik verdwijn voor een week of drie de bergen in om te genieten van de rust, natuur en het verleggen van mijn eigen grenzen… Onderhevig zijn aan de wetten & krachten van de natuur, leven naar de seizoenen. Uren door verlaten gebieden lopen, met de wind en regen in je nek of de zon op je snoet…

Als ik deze twee kon combineren dan zou ik de gelukkigste mens op aarde zijn. Geef mij een houten hut ergens diep in de bergen, wouden van Noorwegen, Canada, Zweden, … en laat me daar voor mijn eigen potje zorgen, hout hakken, etc.. Enkel internet en mijn fototoestel zou ik mee willen hebben om mijn belevenissen visueel en bloggewijs vast te kunnen leggen! Ik denk dat ik het wel eens héél lang zou kunnen volhouden… Het zou kunnen gezien worden als een vlucht van de maatschappij, maybe it is maybe not. Het gaat er gewoon om dat ik het wel aangenaam zou vinden: een beetje spartaans, back to basics, zelfbedruipend en vrij om mijn leven in te richten naar mijn tempo! En moest mijn madam daar voor te vinden zijn dan denk ik dat ik morgen begin te plannen om die droom waar te maken… want alleen zou ik het wel kunnen maar met mijn liefje aan mijn zijde zou het helemaal compleet zijn.

Waar zouden we zijn zonder dromen of levensdoelen…

22/1 2008

Hoe durf je…

0

tegen je vriendin zeggen dat ze meerdere persoonlijkheden heeft… in de goede zin dan natuurlijk!
Voor elk moment van de dag een bijpassende persoonlijkheid. Daar ben ik gek op…
Waarop “the misses” heel schattig vraagt: “Zijn ze allemaal even mooi?

Daar doe ik het voor!

in Lifelog Tags: , ,
29/12 2007

2007 Rear view

2

‘t is me nogal een jaartje geweest afgelopen jaar. Veel dingen gebeurd, veel nieuwe wendingen, nieuwe ervaringen in mijn leven… En allemaal in de positieve zin.

Eerst en vooral heb ik de mogelijkheid gehad om een maandje in Zuid Afrika rond te trekken, dat was een heerlijke ervaring, natuur, een héél andere cultuur, … het was me wat!

Verder ben ik een meisje tegengekomen die het kan opbrengen om met mijn grillen en buien te kunnen leven. Een meisje waar ik mezelf bij kan zijn en waarbij ik gewoon ben wie ik ben… mijn eigenste ik. Iemand die het beste in mij naar boven haalt en waar ik met zoveel zorg met om ga omdat zij dat verdiend en waard is! Ze lacht met mijn stomste grappen, steunt mij in al mijn ideeën en beslissingen, omringt mij met intense zorg en liefde… Ik koester haar in de diepste betekenins van het woord!!

Gaan samenwonen met ‘the misses’, als je voelt dat het goed zit dan weet je automatisch welke richting je uit wilt. Wat de smaken en kleuren zijn, daar waren geen woorden voor nodig. Dus een gezellige crib gevonden en op het gemakje ingericht, wat nog steeds een work in progress is… en maar goed ook!

Op professioneeel vlak eindelijk de knoop doorgehakt dat ik eigenlijk helemaal niet op mijn plaats zat waar ik werkte. Diep nagedacht, lang gezocht en uiteindelijk een job op maat gevonden! De tijd van stilstan is achter de rug, een nieuwe omgeving die stimuleert en groeit, dat impliceert ook op professioneel vlak weer groeien wat op zich weer doet evolueren op persoonlijk vlak. Dat alles is ontegensprekelijk met elkaar verbonden…. ik ben er méér dan klaar voor en kijk er gretig naar uit!

Ik heb een jaar achter de rug waarin ik een beetje gas heb terug genomen op sociaal vlak. Na vele jaren uitbundig als vrijgezel geleefd te hebben en elke dag op stap te zijn… kan ik mij nu even goed thuis op mijn opperste best voelen. Aan sociaal contact geen gebrek maar het geheel heeft zich meer verplaatst van de so called ‘hot spots’ naar een intiemer sfeer waarin er ruimte is voor iedereen … Sommigen hebben mij dat kwalijk genomen, anderen aanvaarden dat mensen evolueren. Mensen in hun waarde en brengen respect op voor elkaar, dat is de essentie!

Mijn ouders worden mij steeds dierbaarder: ik koester hun aanwezigheid en respecteer hun mening of opnie. En geloof me dat is ooit anders geweest. Alles wat ik nu ben heb ik aan hun te danken, hoe vaker ik naar mezelf kijk in de spiegel des te groter begin ik de innerlijke gelijkenis op bepaalde vlakken te herkennen. Ik voel me nog steeds schuldig over het leed dat ik hun lang geleden heb aangedaan maar anderzijds heeft die moeilijke tijd mij ook gevormd tot wie ik ben nu en daar ben ik wel blij om!

Verder zijn er ontelbare kleine dingen geweest om blij over te zijn: uitstapjes, vrienden, overwinningen op jezelf, nieuwe mensen, oude bekenden, een mooie dag, zonsondergang aan de Schelde, …

Goede voornemens op Nieuwjaar maken daar doe ik niet aan mee. Elke dag is en nieuwe kans en zo ga ik door het leven. Achteruit kijken doe je enkel om te leren uit het verleden en om je toekomst beter te sturen. Geluk bepaal je zelf!

in Lifelog Tags: , , , ,