licht

22/1 2010

Light: science & magic

4

Er komt een punt dat je met trail & error bepaalde grenzen bereikt. Vooral de grens waarbij je probeert te begrijpen waarom iets gebeurd in je beeld, bij het opstellen van je licht, … Met véél geduld, oefenen en proberen kom je dan wel tot het gewenste resultaat maar hoe of wat juist, dat blijft nog steeds de vraag. Ik ben het type dat wil begrijpen hoe iets werkt en hoe je bepaalde zaken kan manipuleren. Zaken blindelings aannemen zonder ze te begrijpen ligt niet in mijn aard. Ik kan niet terugvallen op mijn schoolkennis fotografie waar de basics mondjesgewijs worden aangeleerd maar moet het hebben van zelfstudie. Voorlopig toch. Op aanraden van BS heb ik via Amazon het boek Light: Sience & Magic gekocht.


 

‘t Is een serieus droge kost en haast een wetenschappelijke benadering van licht. Na de eerste pagina’s heb je het gevoel dat als je bij het lezen van het boek durft denken aan het woord “creativiteit”, je een virtuele stamp tussen de benen gaat krijgen want alles is herleid tot een puur technische/wetenschappelijke bandering. Doorbijten is de boodschap dus. Niettegenstaaande dat is het een ongeloofelijk leerrijk boek dat je stap voor stap door de principes gidst. Vaak moet je een aantal paginas terugbladeren om te kijken wat ze net weer bedoelden. Traag en gefocussed lezen is dus de boodschap. Ik ben ongeveer in de helft en het heeft met toch al heel wat inzichten gegeven die ik in de praktijk kan toepassen. Niet zozeer que set ups maar eerder waar je eerst op moet letten alvorens van start te gaan, observeren dus. Aanrader!!

in featured , Foto , how to Tags: , ,
12/1 2010

Licht en zekerheid

2

Ik ben de laatste tijd nogal veel bezig met het licht. Vooral artificiëel licht… voorlopig. ‘t Is winter en tegen dat ik thuis ben in de week is het toch al donker dus prefereer ik het gebruik van artificieel licht binnen, waar het lekker warm is. Stilletjesaan begin ik ook een beetje meer inzicht te krijgen in dat flitslicht. Vroeger zette ik botweg ergens een flitser voor mijn onderwerp en tsjak ‘t was in orde. Imperfecties die haalde ik er wel zo goed en zo kwaad mogelijk uit met LightRoom. Tegenwoordig ga ik een anders te werk: het beeld dat uit mijn camera komt moet zo goed mogelijk het effect benaderen dat ik wou. Waardoor er nog maar een minimale aanpassing nodig is om het uiteindelijke eindresultaat te verkrijgen. Het beeld dat ik wil maken zit reeds in mijn hoofd en de setup ongeveer ook. ‘t is een kwestie van finetunen om het gewenste effect te optimaliseren.

Maar met het gaandeweg leren komen er ook terug onzekerheden boven. Er is een groot verschil tussen een technisch optimaal belicht beeld en de creatieve meerwaarde die je aan een beeld wil geven. Die creatieve meerwaarde is zéér subjectief en moeilijk te quoteren of in te schatten. Feedback van derden op een beeld is altijd zéér subjectief en persoonlijk, terecht. Maar het moeilijke is om in te schatten hoe je opdrachtgever openstaat voor die creatieve toets. Daar ligt nog een drempel voor mij. Vaak merk ik dat ik in geval van onzekerheid teruggrijp naar perfect uitgelichte beelden, hoewel ik misschien het zelf anders had gedaan. ‘t Zal ook een kwestie van evolueren zijn en misschien zelfs een eigen stijl (verder) ontwikkelen.

Ben ook op het punt gekomen waarin ik eindelijk opensta om objectief naar andere beelden te kijken en te beoordelen of mij dit aanstaat en daarbij kan argumenteren waarom wel of niet. En eenvoudig kan afleiden hoe het beeld is opgebouwd. Een beetje minder naar Flickr en een beetje meer naar andere bronnen van inspiratie kijken helpt ook al veel. Ik heb een tijdje getwijfeld om om een 365 project op te starten maar heb besloten om dit niet te doen. De ratio van beelden op leveren ligt te hoog om een groote differentiatie aan beelden te kunnen opleveren. Ik doe liever één of twee beeldjes per week waar ik achter sta, dan te moeten vervallen in herhalingen en variaties op hetzelfde thema, want dat zie je vaak bij zulke 365 projects.

Daarnaast is vind ik het ongelofelijk leuk om mee te doen aan het Salon8 project. Thematisch te werk gaan met een ratio van één beeld op twee weken geeft je de tijd om doordacht te werk gaan, tijd om na te denken en alle aspecten goed voor te bereiden. Op die manier ben je heel bewust met je beeld bezig: van idee over uitvoering tot aan de afwerking.

Door dat vele werken met artificiële licht en elk element van je beeld te coördineren merk ik ook dat ik minder uit het dagelijkse leven fotografeer. Versta me niet verkeerd, ik heb nog steeds mijn camera overal bij maar ik grijp er minder snel naar. Dit heeft volgens mij twee oorzaken: ten eerste het feit dat er elementen in mijn zoeker verschijnen die ik er op dat moment liever niet in heb. Dat is gewoon weer een kwestie van meer reportage gewijs fotograferen en terug meer de straat op te gaan om de gewoonte weer aan te kweken. Maar de tweede oorzaak ligt dieper. De banaliteit van het dagelijkse leven weer overstijgen. Ik denk alltijd, wie is er nu geïnteresseerd in een beeld van mijn petekind aan de kersttafel, een avondje gezellig op café of een man die in de regen op straat wandeld. Maar daar ligt juist de uitdaging die banale zaken interessant in beeld brengen daar wil ik ook meer aandacht aan schenken. Dat zal ook weer verbeteren wanneer het weer het meer toelaat om door de straten te zwerven.

Maar plezier dat ik heb met het fotograferen… en dat is nog altijd het belangrijkste.

19/12 2009

Attitude

4

Attitude
[ view big ]

Set Up:

Lees verder »

30/5 2009

Yes I bounce

2

Deze week een California Sunbounce op de kop getikt. De kleinste versie, een micro mini. Ik hou het graag compact en wil die vooral om op verplaatsing snel wat cachet te geven aan portretten. Ik heb nog niet veel tijd gehad om er met te experimenteren maar toch al even snel wat mét en zonder foto’s.

Eerst het beeld waarbij ik de sunbounce niet gebruikt hebt. Ik gebruik spotmeting op het gezicht om hier toch zoveel mogelijk licht op te krijgen, met het volgende resultaat.

Micro Mini Sunbounce Test (Without)

Je ziet duidelijk dat de achtergrondbelichting nog steeds dominant overheerst in het beeld en het gezicht eigenlijk overheerst. Nu het beeld waarbij ik de zon (die weerkaatst in de ruiten van het gebouw naast ons) reflecteert via de sunbounce op het gezicht van the misses. Ook hier weer spotmeting gebruikt op het gezicht. Maar door de weerkaatsing van van de sunbounce steekt het gezicht feller af ten opzichte van (de toch al) fel belichte achtergrond.

Micro Mini Sunbounce Test (With)

Het gezicht is nu duidelijk belicht en tekent mooi warm af ten opzichte van de achtergrond. De warme kleur is ook bekomen door het type zeil dat gebruikt is (zebra: mix zilver/goudkleur).
Binnenkort wat meer beelden, deze waren louter om het effect ana te tonen.
Ik ga hier zéér véél plezier aan beleven.

3/3 2009

exit prohibited

0

Prison door

Af en toe kom je zo eens een mooie lichtinval tegen in een leuke setting

[view big]

in Foto , places Tags: ,
28/2 2009

rays of sun

1

Eentje uit de reeks getrokken in de oude ruïne van de abdij van Villers la Ville.  Het leuke aan dit beeld is dat je ziet dat de zon door de ramen in de hoogte op de kerkvloer valt. Je ziet de ramen, of toch de contouren van de ramen en op de grond zie je de vergroting ervan door het zonlicht.

Villers la Ville

[full size]

in Foto , places Tags: , ,
7/2 2009

Portret belichting

2

Zéér duidelijke tutorial met set-up, uitleg en resultaat over hoe je met een softbox of twee drie en wat backgrounds en reflectie panelen héél mooie portretten kunt trekken. Zeker eens kijken op het vimeo channel van Mark Wallace, daar staan nog wel een paar leuke tutorials op…

in how to Tags: ,
21/12 2008

together

1

Together

Hand in hand gezellig, straalt warmte uit ook al is de omgeving kil – wit – saai… en heel het lijnenspel wijst naar dit koppel.