lawaai

2/12 2008

what i don’t get

5

Elke morgen stipt om half zeven staan de werkmannen naast ons paraat om aan de dag te beginnen. Ik bedoel daarmee: ze zijn vollop bezig om met hun graafmachines, drilboren, kranen enzo te dabben in de betonnen ondergrond. Dit gebeurt allemaal net naast ons raam en hoewel het in de buurt komt van fluitende musjes, het is net iets brutaler wakker worden. Op zich een klein respectje voor die mannen… redelijk hardcore als je om half zeven al met een powertool staat te beuken. Dus ik ga daar geen commetaar op geven, ook al irriteert het me mateloos en word ik er elke ochtend wakker van, net zoals al onze buren. En dat onzen building niet soundproof is dat wist u al.

Maar wat ik vooral frappant vind is dat die mannen elke dag van 8u30 tot 9u30 het werk stil leggen en in hun camionette kruipen om hun bammekes met krachtvoer op te eten. Tuurlijk de mannen moeten eten en goed ook want zo drilboor gaat gemakkelijk een eigen leven leiden als je maar 75 kilo weegt. Maar waarom dàn eten… kunnen ze niet aankomen om half zeven en tot 8u hun botterhammekes eten. Tegen 8u als iedereen wakker is of zelfs al op kantoor is pas met hun powertools beginnen. ‘t Maakt toch niet uit? Of zie ik dat weer verkeerd, is dat wéér te logisch denken?

10/10 2008

‘t hangt in de lucht

0

Voor de verandering zit ik weer eens thuis met een maag die voelt alsof er een trein is overgereden, ne kop die even hard tolt als een …. een tol! ‘t Is allemaal begonnen vorige week zaterdag toen ik in de Violin ben gaan eten. ‘s Nacht wakkergeworden van de buikpijn en voor de rest van de nacht het toilet staan schilderen, als u begrijpt wat ik bdoel! Enfin, nog een paar dagen wat gerommel in de buik maar dat was allemaal draagelijk. Woensdag avond gezellig met een vriend en the misses gaan eten in Las Tapas Del Sur, zéér lekker daar, maar een paar uurtjes later was ik ons toilet een tweede verfbeurt aan ‘t geven. Dat waren dus mijn Last tapas del Sur hé! Gisteren nog gaan werken maar tegen de avond was de fut eruit. En iedereen die er iets van hoort zegt: ja ja, ‘t hangt in de lucht! ‘t Kan me ni schelen ik wil er vanaf zijn!!

Dus nu van thuis door ‘t raam naar buiten aan ‘t kijken naar ‘t prachtige weer, begeleid onder de harmonische klanken van een slijpschijf en een graafmachine! Straks om 7u naar den dokter gaan voor ‘t verdict… Echt ik ben zò toe aan vakantie!

Sound of Harmony

in Lifelog Tags: , , , ,
10/9 2008

ik heb het gehad

18

V.O.L.L.E.D.I.G. Vannacht zijn we voor de zoveelste keer op rij wakker geworden van de 3 jarige die 3 verdiepen boven ons ligt te krijsen. U leest het goed… 3 verdiepen hoger en daar worden wij wakker van. Dat is 9 meter lucht met daar tussen nog eens 3 meter beton die dat niet kan tegehouden! De isolatie is shit hier en ik heb zelfs het gevoel dat door de slechte bouw hier de geluiden versterkt worden, door de liftkoker en ventilatie en toilet hoor je alles eens zo hard ! We zijn zo blij dat we niet gekocht hebben.

Op dit appartement kom je niet tot rust… overdag en in het weekend niet door de omgevingsgeluiden van de straat, housende buren, de authistische pianospelende onderbuur, trams, ambulances, brandweer, politie, mensen die de straat vaak blokkeren en dan moet er heftig en lag getoeterd worden, fitness trainers die in de micro roepen, Johnnies die met hun domme beats voor het rood licht staan te wachten, motorijders die met motorgeluid of hard optrekken hun klein pietje moeten compenseren …

‘s Nachts kan je niet slapen omdat je de buren hoort plassen en doortrekken, met de deuren hoort slaan, je alle kinderen in de buildig hoort huilen, de geluiden van buiten zo hard hoort alsof er geen muur is tussen jou en de buitenwereld, gewekt wordt door diezelfde pianospelende debiel, …

Ik snak zo naar een moment waarin ik even niets hoor dan de stilte. Ik herinner me nog op mijn vorig appartement dat ik tijdens het studeren echt enkel het gesuis van mijn oren hoorde, mezelf hoorde ademen, het kloppen van mijn hart kon horen… daar snak ik nu naar. Heb dringend nood aan rust en stilte! Ik ben moe en ben kort van stof. Als ik u vandaag of de komende dagen afsnauw of een peer op uw muil geef… vergeef het me dan!

In elk geval hebben we ons in ‘t zak laten zetten door deze immo kerel: www.carlmartens.be, wat we hebben het hem expliciet gevraagd! Maar dat is twee handen op één buik met zijn neefje die de buildig heeft neergezet.

We’re moving out! As.Soon.As.Possible!