Kerkhof

14/9 2009

Le cimetière Américain

6

Can you believe we’re on Américan soil” hoor ik achter mij zeggen in plat amerikaans. “Yeah, that’s incredible!” Amerikanen vinden alles incredible, awesome and terrible, … We stonden vroeg in de ochtend aan te schuiven om het Amerikaans kerkhof vlak bij Omaha Beach. Tussen twee bussen bejaarde Amerikanen schoven we naar de ingang.

Zoals reeds gezegd ben ik nogal goed op de hoogte wat er tijdens de landingen in Normandië is gebeurd maar niets kon me voorbereiden op wat ik te zien zou krijgen. Dat was werkelijk incredible, awesome and terrible tegelijkertijd. Een kerkhof waar een groot deel van de gesneuvelden ligt van de eerste dagen van de invasie in juni 1944, 9387 gesneuvelde soldaten om precies te zijn.
Incredible om zoveel mensen op één dag te laten sterven, Awesome is de uitgestrektheid van het kerkhof waar de witte kruisjes verder dan het oog reiken, Terrible is de hoeveelheid verdriet die daar ligt. Elke kruisje vertegenwoordigd in de eerste plaats een pijnlijke onnatuurlijke dood daarnaast staat elk kruisje voor droeve ouders, een radeloze echtgenote, huilende kinderen. De hoeveelheid verdriet en pijn die hier verzameld liggen is haast ondragelijk en toch straalt de hele plek sereniteit uit, vreemd en tegenstrijdig. Ik was er stil van en als ik er aan terug denk ben ik er nog steeds stil van. Let’s never forget!!

Le cimetière américain

Om al deze verwarrende en droeve gedachten van ons af te schudden zijn we verder gereden naar het uiterste puntje van Normandië om eens goed uit te waaien, prachtig ruw daar en niets dan natuur en weinig volk. Heerlijk om te wandelen met prachtige uitzichten en verrassende lekkere restaurants op de meest afgelegen locaties.

Normandy

[ more picturesmap ]

meer posts over Normandië – Bretagne