italië

11/10 2009

Luigi

2

luigi

view big

Een paar dagen geleden was ik in Italië en ontmoette ik deze man: Luigi Valentino. Een, naar ‘t schijnt, bekende wijnboer. Een stevige vent die blaakte van gezondheid en levenskracht. Daarbovenop verklaarde deze mens dat hij de gelukigste mens op aarde was. En ‘t was er aan te zien ook want telkens hij niet een gepassioneerde uitleg aan het geven was over zijn levenswerk, de wijnteelt, verscheen er een gigantische glimlach op zijn gezicht. Waar ik vooral zo van hield bij de Italianen en zeker bij deze man, is dat ze zo expressief zijn, een uitleg gaat altijd gepaard met stevige mimiek, hevige gebaren en als ‘t leuk is een gigantische lach! Voor deze man was het leven simpel, niet eenvoudig maar wel simpel. Je bent gelukkig of niet en als je niet gelukkig bent dan moet je iets gaan doen waar je gelukkig van wordt.

9/10 2009

Comme a la casa

2

Eerste dagje in Italië vandaag en mogen vaststellen hoe echte Italiaanse mama’s pasta maken. Zoals op tv maar dan in ‘t echt!

Comme a la casa

[ view big ]

Wat ik vooral zo leuk is aan de Italianen of wat met toch is opgevallen vandaag is dat ze met zoveel mimiek en expressie praten, heerlijk!

in Foto , people Tags: ,
8/4 2009

thought of the day

3

De Paus gaat de gewonden en overlevenden bezoeken en eer aanbrengen … nà Pasen. Ben ik nu de enige die dat belachelijk vind? Ceremonie verkiezen boven,  in dit geval echt wel, je naaste medemens.  Dat doet het ‘m toch wel helemaal voor mij. Die mens heeft sinds gisteren tot en met volgende zondag geen moment tijd om het rampgebied, in notà bene zijn eigen land te gaan bezoeken en de werken van barmhartigheid en naastenliefde te gaan verkondigen voor de vele gelovigen die de regio herbergt. Hij als grote bezieler van de christelijke leer zou toch een beter voorbeeld moeten geven. Maar néén, hij verkiest het uitvoeren en instandhouden van een verouderde monotone ceremonie boven effectief voor je medemens iets betekenen.

Ik ben geen grote katholiek maar ben wel opgegroeid met die waarden en normen, met de boodschap dat ik er vrijblijvend kan over beschikken in mijn verder leven. In dat opzicht heb ik altijd respect gehad voor onze vorige paus, die mens was oud en versleten had een goed hart maar was denkelijk niet meer mee met de hedendaagse tijd. Dat begrijp ik, op een bepaalde leeftijd heb je daar geen voeling meer met en blijf je vastklampen aan de waarden die je héél je leven hebt gekend. Ik respecteer en begrijp dat.

Maar met de komst van de nieuwe paus had ik nu wel gehoopt dat er een frisse wind door het Vaticaan en katholicisme zou waaien. Een wind van vernieuwing en progressie, waarin de oude kerkelijke zienswijzen aan de moderne waarden, normen en pijlers zouden worden gematched. Maar niets is minder waar, ik heb het gevoel dat deze paus radicaal de oude waarden wil bewaren en verkondigen… Dat daar 10.000 mensen door zullen sterven omwille van aids  is niet relevant in hun zienswijze! In andere omstandigheden zouden zulke daden als genocide worden bestempeld…