industrie

4/1 2009

vreemd

3

Zoals op de fotoblog te lezen is ben ik vandaag voor 2 uurtjes naar Doel getrokken, initieel omdat ik dacht dat er daar een vervallen wereld, verlatenheid, pitoresque en fotografisch een heerlijke plek om te vertoeven zou vinden. En ‘t was allemaal niet waar of ‘t was allemaal wel waar maar dan niet in het aspect waarin ik het verwachtte.

Ik voelde haast de woede en het verdriet van dit dorpje aan de Schelde.  Als je aan de rand van dit dorp, aan de oever van de Schelde staat zie je links  de koeltorens van Doel en aan de overkant van de Schelde zie je de contouren van het pitoresque dorpje Lillo, geëerd en geprezen om zijn uniek karakter. Waarom Lillo wel en Doel niet denk ik dan. Enfin, ‘t is gewoon een realiteit maar als ik dan kijk naar de huizen die er dan recentelijk nog gebouwd zijn, vlak voor de verklaring, dan kan je de frustratie van die mensen bijna voelen: leeg en vervallen staan ze daar soms met nog een occasionele bewoner maar overal zie je de tijdelijkheid van deze plek weerkeren. Want ook al ligt Doel ver in het haven gebied, is de weg er naar toe is soms vreemd, haast buitenaards, het blijft een leuke plek om te wonen: zeker als je van contrasten houdt: de industrie vs het eigenzinnige dorpje

Het voelde een beetje misplaatst op die plek, respectloos terend op het leed van een ander, met de camera in de hand. De bedoeling was om die verlaten panden te betreden en deze vast te leggen op de digitale plaat. Maar eenmaal daar vond ik die panden niet meer zo boeiend en bovendien had ik het gevoel dat ik werkelijk bij iemand in de slaapkamer zou binnenstappen… en dat doe je niet want dat is respectloos. Dus heb ik me laten leiden door mijn gevoel en het contrast dat zich fel manifesteert vast te leggen en het verhaal dat de mensen hier duidelijk kwijt willen.

Doel

[volledige setfull screen]

4/10 2008

industrial

3

Vandaag even dieper ingedrongen in het oude industriele petroleum gebied van Antwerpen. Samen met B. achter een hek gekropen en een nieuwe wereld ontdekt. Achter dit huis waar deze man woont, ligt een desolaat mistroostig landschap. Uitgebrande, vervallen gebouwen doordrenkt van de olie en brandgeur. Maar telkens achter een muur of trap deed je een nieuwe ontdekking. Ofwel trof je een tafereel aan dat wees op de (vroegere) aanwezigheid van krakers ofwel trof je een terugblik aan op een vervlogen tijd waarin dit het middelpunt van de Antwerpse industrie was.

Industrial Sightings

Dat dit domain een toevluchtsoord is van menig drugverslaafde of maatschappijschuwe mensen is duidelijk. Alles wijst op verval, vluchtigheid, noodzaak, wetteloosheid en marginaliteit. Nochthans kan er van dit domain een super project gemaakt worden. Voor kinderen, om te wonen, om te spelen, als evenement, … Een vriendelijke voorbijganger wist ons te vertellen dat ze binnen 6maanden het hele zootje gaan afbreken. Anyway, ik ga daar zeker nog terugkeren om nog wat kiekjes te nemen.

Industrial

{ volledige fotoset }

5/8 2008

Lost City

1

Vandaag na het werk mezelf vrijwillig laten afdwalen richting het industriegebied tussen de petrol & polderstad. Dat weet ik nu in ieder geval want op een gegeven moment was ik compleet de weg kwijt tussen de oude olie tanks, gebouwen en bossen… Maar dat maakte niet echt uit, gewoon blijven doorrijden en als ik iets zag wat me aanstond stopte ik om even een snapshot te nemen. Zo ook aan de ingang van blijkbaar een privé domein waar een aantal vervallen huizen stonden. Ik stopte en wandelde de straat… na ongeveer 10 minuten kwam er een vreemd figuur aangesloft die me wat vragen stelde zonder enige samenhang.

Industrial

Of ik uit Brussel kwam, of ik ook van meisjes hield en zo nog een tiental van die vragen. Ik antwoorde oprecht of zwierde er een grapje tegenaan en dat werd goed gesmaakt. Op één of andere manier had ik die mens wel graag. Enfin, na die mens een polleke te hebben geschud ben ik dan maar weer verder getrokken richting huis. Ik had echt het gevoel alsof ik een andere wereld achter mij liet…

Hier nog wat pics