helpen

15/6 2009

Meneer…

5

… kan u mij even helpen met mijn banden op te pompen!? Dat is een zinnetje dat ik de laatste  4 weken bijna wekelijks heb mogen aanhoren. Telkens al ik ging tanken kwam er steeds een of andere vrouw vragen of ik kon helpen met haar banden op te pompen gepaard van een hulpeloze en in sommige gevallen waanhopige blik. Blijkbaar is dat voor sommige vrouwen redelijk onoverkomelijk die automatische pompen aan tankstations. ‘t Is nochthans simpel:

Je bevestigt de pomp op het ventiel van de desbetreffende band, je geeft het aantal bar in dat de band moet hebben en drukt op de groen knop. En om te achterhalen hoeveel bar je band kan hebben, moet je even kijken aan de binnenkant van (meestal) het passagiers portier. En 30 seconden later is het gepiept.

Wat me ook steeds opviel is dat ik uitgekozen werd uit meestal vier andere aanwezige mannen in het tankstation. Niet dat ik er knapper ofzo uitzie maar gewoon omdat ik meestal de enige ben die geen kostuum aan heb ‘s morgen al tankend aan de A12. Conclusie, vrouwen vinden mannen in kostuum misschien aantrekkelijk maar ze hebben er zeker geen praktische hulp van nodig. Of ‘t kan zijn dat ik er gewoon vriendelijk en hulpvaardig uitzie…

10/12 2008

op zijn muil

2

Ik wandelde van de auto naar huis… in de verte hoor ik een scooter met een rotvaart aanscheuren. Ik draai mij om te kijken of ik nog kan oversteken. Tijd genoeg, maar toch blijf ik staan om te kijken of die scooter überhaupt gaat stoppen voor de splitsing vlak ervoor. Uit de andere straat zag ik een  fietser aankomen. In een fractie van een seconde zag ik deze opeen botsen…  Dat gebeurde gelukkig niet, wel moest de scooter hard in de rem gaan en helaas had deze jonge leeuw niet genoeg ervaring omdat met zijn achter- en voorrem  te doen. Neen, vollen bak in de freinen met de voorrem alleen. Dat resulteerde dus in een mooi schuifpartij op zijn gehelmde muil. Een beetje geschrokken kroop die kerel recht zette zijn helm af en keek me geschrokken aan. “Das niet slim hé, om met uw voorren te remmen hé“, zei ik. Hij knikte van nee en mompelde iets van handschoen en vastzitten. Ik heb maar niet gezegd dat hij ook veel te rap reed, ik zou mezelf anders te veel als nen ouwe zak hebben gevoeld maar ik heb het zeker gedacht! Enfin, dien dreumes recht geholpen, zijn frieten opgeraapt, alles aan de kant gezet, gewacht tot hij zijn scooter weer aan de praat heeft gekregen, hem een stevige beuk op de schouder gegeven en hem ne prettige avond gewenst.

Wat ik vooral frappant vond is dat er drie man dit heeft zien gebeuren en dat ik, die het er verste van af stond, naar hem toe ben gelopen en heb gevraagd of alles ok was. Inclusief de fietser voor wie hij uitweek, die het vlak voor zijn ogen zag gebeuren fietstte gewoon door. Ik hoop als ik ooit een mooie schuiver maak er zich even iemand over mij bekommerd zodat ik tenminste op een beetje steun en sympathie kan rekenen.

Ook grappig, ‘t eerste wat die kerel met zijn scooter deed was kwaad worden omdat zijn brommer vol krassen stond. Ik repliekeerde daarop dat hij blij mag zijn dat zijn arm niet in abnormale hoek stond. Een verlegen blik dacht even na en knikte dan stilletjes van “ja…”

8/1 2008

Dag van de

4

…goede daad. Ik heb vandaag mijn communiezieltje weer verdiend. Deze ochtend bij de vader van één van mijn beste vrienden alle computers weer even gaan fixen, in netwerk zetten etc… Toch wel een vlotte drie uur met zoet geweest. Maar ‘k doe het met plezier!
In de namiddag ons vader gaan helpen met wat ik dacht dat snel opgelost zou zijn. Blijkbaar kwam er een geurtje uit de kruipkelder. Vuile kleren aangetrokken en onder de grond gedoken. Al snel bleek dat er ‘stront aan de knikker was’, letterlijk, de buis van de WC was verstopt geraakt en dat liep over in de kruipkeder, vandaar die degoutante geur. Aangezien ge daar net niet op u hurken kunt zitten is het dus echt moeilijk manoevreren. En aagezien ik niet naar iets blijf kijken maar direct aan alles begin te trekken en te duwen heeft het niet lang geduurd of de inhoud van de verstopte buis liep over mijn handen, armen en rug…. jah, echt kokhalzen zenne…! Maar ja nu ik toch kniediep in de stront zat kon ik maar beter ineens verder ploeteren. Drie uur lang vanalles geprobeerd om die verstopping ergens halverwege los te krijgen: hoge druk reiniger deed niks, met een 15 m lnge staaf wat poken… nope, de buis lostrekken had ik al gedaan met het bekende resultaat, … gewoon niet los te krijgen! Na drie uur intensief ploeteren hebben mijn vader en ik maar besloten dat er ne professionele pipo dat maar moet oplossen. We hebben in elk geval geprobeerd. Maar eigenlijk was het ook weer fijn om met ons vader weer ‘domestic issues‘ te fixen, like the good old days.
Moest u mij vanavond ergens tegenkomen, niet verschieten van mijn ‘eau de toilette‘, letterlijk!