gent

6/1 2008

De Belgische trots in Gent

5

In Gent zijnde dit weekend hadden we een klein hongerke! Wat doet ne Belg als hij honger heeft, zijn behoefte bevredigen met onze nationale trots… FRIETJES! Op het pleintje over het Gravensteen was een klein frituurtje met achter de toog, op het eerste zicht, twee schattige oudjes die met liefde u een portie frietjes voorschotelen. We bestellen nederig onze frietjes en gaan aan een tafeltje zitten en waren getuige van volgende taferelen:

(Man ontvant zijn pak friet en gaat aan de hoek van de toog zitten om zijn bakkie op te peuzelen)
Eigenares (nogal zacht): Meneer kan u van den toog weggaan en aan een tafel zitten zoals iedereen?
(Man hoort het niet)
Eigenaar (commanderend): Meneer, ik zou graag hebben dat u aan en tafeltje gaat zitten.
Man schrikt van de boerse aanpak van de mensen aan gaat verbijsterd aan een tafeltje zitten

Ondertussen hadden wij onze frietjes gekregen en om eerlijk te zijn, die waren gewoon niet gebakken… een beetje warm maar gewoon nog koude patat vanbinnen.

Een meisje vraagt een blikje ice-t. De vrouw achter de toog pakt een fles Ice-T en schenkt een glas in. Het meisje vraagt of ze het ook in blik heeft. Waarop de vrouw antwoord:
“Binnen drinken we in een glas zoals iedereen, als ge een blikje wilt drinken zulde buiten moeten staan”

Mijne mond hing ondertussen al tegen de grond van verbazing…

Ondertussen waren de frietjes van de eerste man op en die liep naar buiten en met een sappig Gents accent smeet hij het volgende eruit: “Madam, uw frittenn zijn niet te fretenn”
Waarop madam riposteerde: “Wij vroagen toch ni doa gij noar hier komt hé”
Hij weer: “goa ne keer op pensjoen mens”

Aangezien onze frieten toch niet te eten waren zijn we ook maar naar buiten gegaan! Triestig hoor… al die toeristen die in Gent op bezoek komen en dat frituur binnenstappen met twee vastgeroeste oudjes achter den toog… das goed genoeg om nooit nog ne voet in België te zetten.

5/1 2008

Paul Mc Carthy @ SMAK

2

Wij vandaag naar Gent gereden om in het S.M.A.K naar de tentoonstelling van Paul Mc Carthy te gaan kijken. Eigenlijk een beetje op de wilden boef gegaan, in de rapte hadden we iets gelezen over die tentoonstelling. Een paar beelden gezien maar niet echt verder op in gegaan en gewoon naar daar gereden om eens te gaan piepen… De tentoonstelling bestond hoofdzakelijk uit film materiaal waarin groteske figuren verschillende vormen van seks en geweld op een “extravagante” manier proberen in te kaderen. Daarnaast stonden er nog een aantal beelden die ook weer zeer fallus geïnspireerd waren… Allé, ik heb nog nooit zo een wansmakelijke vorm van kunst mogen aanschouwen. Het enige dat ik kon opmaken uit het hele gebeuren was dat de mensen die dit geproduceerd hebben met serieuze issues zitten. Ofwel hebben ze in hun jeugd iets ‘pijnlijk ‘ meegemaakt dat ze niet echt hebben kunnen verwerken ofwel zijn ze in één of andere LSD-trip blijven steken en is elke zin voor smaak vervallen. Als dit als kunst wordt aanzien dan mogen ze mij gerust als barbaar bestempelen!!
Geniet even mee van de beelden die nog wel door de beugel kunnen:

En ik heb zo ook eventjes rondgekeken naar de gezichten van andere bezoekers en daar zag ik niet veel begrip of respect voor deze vorm van (ik durf het bijna niet schrijven in deze context) kunst. ‘t Kan aan mij liggen en aan mijn opvoeding, kan best maar ik walg van dit. En kom nu niet af met het doorbreken van taboe’s hé, “plas en kak sex” is geen taboe, it’s just discusting!!!

Gelooft u mij niet: even hier kijken (kan zijn dat je even moet bevestigen dat je meerderjarig bent). En den deze vind het allemaal prachtig… ook te veel liquids onder zijn tong gestoken denk ik!

Maar “kunst” is grotendeels perceptie, dus dit is maar mijn bescheiden mening!