frieten

6/1 2008

De Belgische trots in Gent

5

In Gent zijnde dit weekend hadden we een klein hongerke! Wat doet ne Belg als hij honger heeft, zijn behoefte bevredigen met onze nationale trots… FRIETJES! Op het pleintje over het Gravensteen was een klein frituurtje met achter de toog, op het eerste zicht, twee schattige oudjes die met liefde u een portie frietjes voorschotelen. We bestellen nederig onze frietjes en gaan aan een tafeltje zitten en waren getuige van volgende taferelen:

(Man ontvant zijn pak friet en gaat aan de hoek van de toog zitten om zijn bakkie op te peuzelen)
Eigenares (nogal zacht): Meneer kan u van den toog weggaan en aan een tafel zitten zoals iedereen?
(Man hoort het niet)
Eigenaar (commanderend): Meneer, ik zou graag hebben dat u aan en tafeltje gaat zitten.
Man schrikt van de boerse aanpak van de mensen aan gaat verbijsterd aan een tafeltje zitten

Ondertussen hadden wij onze frietjes gekregen en om eerlijk te zijn, die waren gewoon niet gebakken… een beetje warm maar gewoon nog koude patat vanbinnen.

Een meisje vraagt een blikje ice-t. De vrouw achter de toog pakt een fles Ice-T en schenkt een glas in. Het meisje vraagt of ze het ook in blik heeft. Waarop de vrouw antwoord:
“Binnen drinken we in een glas zoals iedereen, als ge een blikje wilt drinken zulde buiten moeten staan”

Mijne mond hing ondertussen al tegen de grond van verbazing…

Ondertussen waren de frietjes van de eerste man op en die liep naar buiten en met een sappig Gents accent smeet hij het volgende eruit: “Madam, uw frittenn zijn niet te fretenn”
Waarop madam riposteerde: “Wij vroagen toch ni doa gij noar hier komt hé”
Hij weer: “goa ne keer op pensjoen mens”

Aangezien onze frieten toch niet te eten waren zijn we ook maar naar buiten gegaan! Triestig hoor… al die toeristen die in Gent op bezoek komen en dat frituur binnenstappen met twee vastgeroeste oudjes achter den toog… das goed genoeg om nooit nog ne voet in België te zetten.