D700

12/2 2012

Compact vs Realiteit

6

Ik heb hier gedurende de voorbije jaren redelijk wat compact camera’s de revue laten passeren ‘t was begonnen met de G10 van Canon, daarna de GF1 van Panasonic en momenteel de X100 van Fujifilm. Over die laatste heb ik echt geen slecht woord, heerlijk toestel, zowel technisch als qua design. Daarnaast heb ik de voorbije maanden tal van compacts ter test op mijn boterham gekregen, de Sony Nex-5, NEX-7, Nikon V1, … (reviews volgen nog).
En sinds kort worden mijn ogen uitgestoken door de X1 Pro van Fuji Film. Maar toen ik daar over nadacht vroeg ik mij af waarom ik steeds zo gebrand ben op die nieuwe “revolutionaire” toestellen. Design-wise zien ze er echt fantastisch uit en technisch moeten ze op vele vlakken niet meer onderdoen voor hun grotere broertjes.

En toch zit er een groot verschil op.

Ik ben gewoon om met een DSLR te werken, voorlopig een D700 met een reeks toplenzen. Die dingen reageren oersnel, focussen als een trein en zijn zéér lichtgevoelig. De body van zo’n DSLR ligt ook lekker in de hand, zij het zwaar(der). Maar ‘t zit ‘m vooral in de technologie die er in zit.

Als ik met mijn DSLR fotografeer dan weet ik voor ik op de knop druk wat voor een beeld er op de display zal verschijnen. Ik ken dat toestel door en door. Ik heb controle over het beeld, de instellingen en het resultaat. Als ik met een compact camera fotografeer is dat anders. Uiteindelijk zijn de beelden mooi en technisch in orde, maar ik heb steeds het gevoel dat er een stukje geluk bij zit, een gokje van “wat het zal geven” als ik op de knop druk. Meestal komt er een mooi beeld uit maar niet hetgeen ik in gedachte had. En dat heb ik niet graag, ik doe niet aan lucky shots, ik doe aan mijn idee vastleggen op beeld.

Ik weet dat het allemaal een beetje abstract klinkt maar ‘t gaat tenslotte om gevoel en plezier van fotograferen. En ik heb meer feeling met mijn DSLR en nog meer plezier dan dat ik heb met een compact of 4/3 camera.
Ik verwacht ook van die compactjes dat ze dezelfde features hebben als een DSLR en dat is niet het geval. Dus in de plaats van mijn nog eens de zoveelste compact te kopen, ga ik gewoon terug de D700 met mijn favoriete 35mm 1.4 in mijn tas steken, allé om eerlijk te zijn steekt die er meestal in. Per uitzondering doe ik eens moeite om de X100 in mijn tast te steken maar dat is eerder uitzondering. En of er nu een compact van 700 gram of 2 kilo aan lens en body in die tas zit, ik merk dat verschil toch niet. Waarschijnlijk dat ik de X100 te koop zet, ‘t zal met pijn in het hart zijn maar als ie in de kast staat te stoffen is er ook niemand iets mee.

Let wel, ik zeg niet dat al die compacten, zeker de high ends, slecht zijn, intégendeel, dat zijn toptoestellen. Maar mijn voorkeur ligt toch in het vertrouwde van mijn DSLR. Ik ben ook beu om daar zoveel geld aan uit te geven. Waarom het elders zoeken als alles wat ik wil eigenlijk in mijn D700 steekt, ‘t weegt enkel wat meer. Want daar draaide voor mij het hele verhaal rond. Soms wil je eens iets lichter bij hebben, maar zo dicht mogelijk blijven bij de kwaliteit die we kennen van onze DSLR’s.

Awel ik zeg het u, die één kilo en half die het verschil geeft tussen de DSLR en een compactje als tweede toestel, die is me geen 1000 of meer euro waard en daarom blij ik trouw aan mijn DSLR.

in gear Tags: ,
23/1 2012

Te Koop: Nikon D700

9

‘t Is zo ver. Ik moet één van mijn digitale kindjes van de hand doen. De Nikon D4 is besteld en dat wil zeggen dat ik eigenlijk één toestel te veel in huis heb. Er is dus één van de twee D700′s in aanbieding.
De eerste D700 heeft me 3 jaar trouw gediend in al mijn opdrachten en vrij werk. De tweede D700 is nagelnieuw, één keer uit de verpakking gehaald om de firmware te upgraden, verder is die nooit gebruikt, om de simpele reden dat de eerste D700 het nooit heeft laten afweten. Dat zegt dus al genoeg. Als u wat meer wil te weten komen over dit toestel: hier een uitgebreide review.

Dat ik zéér tevreden van dit toestel, dat wist u al. Ik heb de D4 enkel besteld omdat ik soms meer megapixels nodig heb. En als u mij een beetje kent, dan weet u ook dat ik zoals een goede huisvader zorg draag voor mijn materiaal en dat is dan nog extreem zacht uitgedrukt. Vraag gerust rond bij collega’s die soms met mij samenwerken.

De gebruikte D700 is ook steeds bij Nikon NPS in service gegaan voor sensor cleaning, vervangen van rubbers etc, … dus die is steeds door de beste onderhouden.

Ik weet nog niet welke ik ga wegdoen ofwel diegene die ik dag dagelijks gebruik, ofwel de spliksplinter nieuwe. Hangt een beetje af van waar er vraag naar is.

Anyway, ze gaan buiten voor respectievelijk 1200€ voor de gebruikte body en 1800€ voor de spliksplinternieuwe.
Als u geïnteresseerd bent of nog vragen hebt, stuur mij dan een mailtje: info@nikocaignie.be

Oja… spread the word!

in gear Tags:
1/2 2011

D700

12

Hier is ie dan, mijn favoriete snapper: Nikon D700. Volgens mij de beste camera in het huidige Nikon Pro assortiment. Voor de gedetaileerde technische uitleg kan u best even hiero kijken. Ik ben geen technicus, laat staan een fototoestellen producent…

D700

Anyway, reeds twee jaar trouw aan mijn zijde en heeft mij op geen enkel moment al in de steek gelaten: 60.000 foto’s en op zijn minst evenveel clicks. In regen, hitte, ijskoude, sterke auto focus in bijna donkere omstandigheden, snelle auto focus, op iso 2500 bijna ruisloos fotograferen, wat zeg ik, zelfs op ISO 4000 en een beetje ‘noise reduction’ in Lightroom komen er zuivere beelden uit …

Dag in dag uit is hij op schok met mij: in een slingbag zwiert hij de hele dag rond, op de moto zigzaggend tussen het verkeer, met een zwier op de achterbank van de auto, schuddend op mijn schouders… unbreakable! Enfin, ik zou er uren lyrisch over kunnen zijn but you catch my drift!

Lees verder »

in gear Tags: , ,
14/2 2009

Strings & Things

1

Strings & Things

Een laatste beeld uit de reeks die ik gefotografeerd heb voor de Feminale Feminateek: De guitarist van The New Romance die zijn gitaar heel minitieus aan ‘t stemmen is. Gisteren waren er wat optredens te beluisteren. Fotograferen was moeilijk omdat er slechts twee kleuren gebruikt werden: blauw en geel en bovendien niet met een fenomenale lichtsterkte. Maar daar komt de kracht van de Nikon D700 mooi tot zijn recht, probleemloos schieten op met iso-waarden tussen de 2000 – 3200, fenomenaal! Af en toe ook een flash gebruikt maar dat neemt vaak de sfeer gewoon weg uit de omgeving. In het begin van de avond stoorde het gele licht mij een beetje op de foto’s maar uiteindelijk geef je gewoon de sfeer weer zoals hij die avond was: and that was yellow my friends!

[nog wat sfeer beeldenfull screen]