cadeau

23/12 2008

bull’s eye

2

vorige week op een middag stond ik in hartje Brussel in een parfumerie 20 minuten aan te schuiven om een parfum voor mijn vriendin te kopen. Eindelijk was het mijn beurt. Ik zag aan de verkoopster dat ze dacht dat dit een hapje ging zijn, ze zou mij wel even een commerciële parfum aansmeren en ik zou schijnbaar tevreden naar huis gaan om aan mijn vriendin een parfum te geven die overmorgen iedereen op straat zou dragen. MIS !! Ik had me voorgenomen om een geurtje te vinden mijn liefste waardig.. En wat ik normaal ten koste van alles probeer te vermijden als ik met the misses op stap ben stond ik nu vrijwillig te doen: geur staafjes onder mijn neus te schuiven en een oordeel proberen te vellen. De verkoopster was al aan het zweten en zag dat ze mij niet gemakkelijk wandelen ging sturen…

Ja die was al goed in de richting, neen die niet, iets zachter, getver dat stinkt, mag ik de derde nog eens ruiken,
néén: die voorlaatste was het niet…  mag ik de eerste nog eens, oei hier ligt precies een dood vogeltje in,
aha – got it!

Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en heb er één mee naar huis gepakt en bij toeval was de naam van het geurtje ook nog toepasselijk… ik begon er in te geloven dat het wel eens een goede keuze zou zijn! En ‘t was verdekke nog los in de roos ook: zowel geur, verpakking, als bedrijfs ideologie achter het merk, alles was zoals the misses het graag heeft. Nooit gedacht dat het zo intens wordt beleefd die parfum, dat gaat niet over een geurtje maar over een hele identiteit. Want nadat de geur was goedgekeurd, wat voor mij de énige én hoofdzaak is van parfum, dook mijn madam diep in het internet om research gewijs even te achterhalen of het hele concept wel strookte met haar overtuiging… héérlijk toch!

Soit,  moeilijkste kado die ik ooit  heb gekocht maar ook het leukste om te geven, vooral om dat de reactie zo spontaan was! Ook al vind ik parfum niet het belangrijkste in de wereld, voor vrouwen is dat blijkbaar anders. In ieder geval als ik mijn madam in de armen vlieg zweef ik nu in een geur die ik zelf gekozen heb.

21/12 2008

crowded

0

Huppa, vandaag alle cadeau’s bijeengesprokkeld die op de todo lijst stonden. De drukte getrotseerd in de straten van Antwerpen en aan de verkeersdrukte zijn we mooi ontsprongen door de tram te nemen, een slimme beslissing bleek achteraf!
Wat mij vooral opviel tijdens de tocht tegen de stroom in was dat er echt weinig mensen echt genoten in héél die kerstshop.

Overal waar ik keek zag ik bedrukte gezichten met een gepijnigde blik van het nadenken: “Is dit wel het juiste cadeau“. In lange wachtrijen staan mensen met sjaal, muts, winterjas in een warmgestookte winkel. De geur van zweet en ongeduld vermengen zich met verveling en moedeloze blikken. Op straat liepen mensen jachtig net niet tegen elkaar op en af en toe kwam het tot een heuse opstopping omdat er ene pipo in heel de straat wel slenterede alsof hij alle tijd van zijn leven had. Dat is waarschijnlijk die enige mens die proactief is gaan shoppen. Volgend jaar loop ik daarnaast: proactief geshopt en alle tijd van de wereld.

O jà, aan alle 67 mensen die ik in de fnac boekenafdeling ben voorgestoken: een rij van 15 meter, een lege kassa en 10 seconden niet reageren om aan te sluiten, dat wordt afgestraft.. en bespaart mij 20 minuten aanschuiven! kthnxbai!