2011

18/12 2011

That’s a wrap

6

Drukke periode, weinig tijd om het hier even te onderhouden, tijdelijk weliswaar. Drukke periode met werk, huis gekocht, tweede spruit die elk moment uit de lucht kan komen vallen, geen tijd om eigen projectjes en persoonlijk werk te doen, maar die leegte vul ik later weer op wanneer er meer tijd is. De creatieve behoefte dient ingevuld te worden, bijna dagelijks bij mij. Maar voor ‘t moment kan ik mijn ei ook kwijt in de vele opdrachten die rond mijn oren vliegen.

Ondertussen was ik bijna vergeten dat ik nog maar één jaar volledig zelfstandig fotograaf ben. Ongeveer een jaar geleden heb ik beslist om alles over boord te gooien qua werk en de eerst stap naar mijn droom te verwezelijken: zelfbedruipende fotograaf zijn. Als ik er nu zo een beetje op terug kijk is het een jaar van redelijk wat hoogtepunten en een aantal dieptepunten geweest.

Waar ik het initiëel het moeilijkste mee had was het invullen van de tijd. Ik heb jaren meegedraaid in een nine-to-five mentaliteit, er was altijd wel werk of een zinloze meeting om bij te wonen, ‘t belangrijkste was dat je van maandag tot vrijdag tussen 8u ‘s morgen en 7u ‘s avonds “bezig” was of werd gehouden.
Plots valt dat weg. Soms heb je een week vol opdrachten en dan weer een week niet. In die lege week probeer je eerst al het nuttige te doen: boekhouding, je papierwerk, nieuwe klanten zoeken, openstaande zaken afwerken. En dan zat ik naarstig en nuttig achter de PC te werken.

Maar eenmaal dat dit achter de rug was bleef ik een beetje onwennig achter de PC zitten, grotendeels uit schuldgevoel. Mijn vriendin was hard aan het werk en ik zat hier een beetje tijd te verprutsen. Het heeft toch een paar maanden geduurd eer ik me daar helemaal over kon zetten. Nu vul ik die tijd in met eigen werk, projectjes, nog meer klanten zoeken of gewoon eens niets doen en afspreken met mensen. Schuldgevoel heb ik daar niet meer over, mijn werkuren zijn onregelmatig en niet evenredig verspreid en ik moet mijn tijd pakken wanneer ik het kan. En aangezien ik nogal een bezige bij, dus echt lui op mijn gat zitten, dat gebeurt zelden.

Daar rechtstreeks aan verbonden is het omgaan met de onzekerheid van inkomen. De ene maand kan top zijn en de twee maanden erachter abominabel. Dat heb ik redelijk snel achter me gelaten om me daar druk in te maken, ik heb weinig tot geen invloed op dat geheel dus kan ik dat maar beter gewoon nemen zoals het is. Dat maakt het ook een stuk minder stresserend, voor iedereen. Als er wat minder werk binnenkwam maakte ik direct werk van nieuwe klanten zoeken, die inspanningen worden meestal wel beloond op middelange termijn.

Mensen, mensen, mensen, … ik heb in het afgelopen jaar ontzettend veel mensen leren kennen. Een aantal hebben zelfs een pijlsnelle klim gemaakt in de vriendenlijst. Ook tijdens opdrachten kom je veel mensen tegen, de meeste opdrachten zijn van korte duur: van een halve dag tot 2 à 3 dagen. Het is dus belangrijk dat je met de juiste mensen rond jouw werkt. Het is leuk om te zien dat de meeste freelancers dezelfde motivatie en drive hebben, opgewekt en positief telkens weer aan een opdracht beginnen. Daar hou ik van! En ik kan zeggen dat de mensen waar ik vaak met samenwerk, dat ik die stuk voor stuk bewonder voor wat zij doen en bereiken in elk hun respectievelijk vakgebied, dat werkt ook motiverend voor mij.

Ze hebben mij ook een aantal keer op het hart getrapt dit jaar. Niet iedereen is van goede wil en probeert het beste naar boven te halen in zichzelf. Sommige mensen zijn rotte appels, die genieten van hun eigen verderf. Daar heb ik ook uit geleerd dat ik mijn enthousiasme wat moet temperen en soms moet wikken en wegen… leergeld is er dus ook betaald dit jaar.

Als laatste en het belangrijkste: ik ben ontzettend gelukkig. Soms loop ik erbij als een geslagen hond, oververmoeid en slechtgehumeurd maar dat is een uitzondering: drukke weken en een dochter die het nodig vindt om me ‘s nachts wat bezig te houden zijn daar de basis van. Maar globaal gezien loop ik met een opgewekt gemoed rond, ik heb mijn leven in eigen handen, kan vrij mijn doen en laten bepalen… er zit weinig echte structuur of sleur in mijn leven en variatie is iets wat mij gelukkig maakt. En vooral, ik heb een keuze gemaakt en tot nu toe loopt die zoals ik het had gehoopt.

2011 zit er bijna op ik kijk er tevreden op terug. Ik draai me om en kijk vol vertrouwen naar 2012 met de vastberadenheid om er minstens een even succesvol jaar van te maken.