- dipfico's daily -

[ view big ]

Collega N. meestal te bewonderen met hoofdtelefoon!

compact-cam snapshot

[ view big ]

F. tijdens één van onze zwerftochten door Antwerpen.

compact-cam Snapshot

[ view big ]

‘t Kan echt elk moment gebeuren, of gewoon nog twee weken blijven zitten!

[ view big ]

Mijn petekindje is vandaag 4 geworden!

[ view big ]

Friend & Fellow photographer I., check out his site at www.iansegal.be.

Dit is tevens ook de eerste post met een foto die rechtstreeks van de GF1 via de Camera Connector Kit op de iPad geïmporteerd, bewerkt en geüpload en geblogged is.

[ view big ]

Ik had het mij allemaal véél anders voorgesteld. De eerste keer in mijn leven dat ik eens een maand verlof nam. Ik zag een zee van tijd voor me, ik zag veel tijd om eens aan mijn portfolio te werken, de laatste loodjes voor de geboorte in orde te brengen, ik zag mezelf of wij tweetjes een paar daagjes er tussen uit trekken, … maar ‘t is helemaal anders uitgedraaid. Uiteindelijk nog veel opdrachten gedaan en naar her en der in het land gereden voor fotookes te nemen. Allemaal wel met veel plezier wel te verstaan, ik doe niet vaak iets tegen mijn zin! En nu de geplande maand in zijn laatste daagjes staat ben ik toch op het punt gekomen waar ik eigenlijk wou komen…. rustig, ontspannen, een beetje lui zelfs … Voor diegene die mij kennen weten dat ik geen zittend gat heb: alle tijd die er rest moet gevuld worden met één of andere ding. Als ik maar bezig ben en iets zinvol aan het doen ben. En nu tegen het einde van deze maand kan ik weer rustig in de zetel liggen en een beetje naar muziek luisteren terwijl ik naar het wit op het plafond lig te staren, wegdromend over veel en niks tegelijkertijd. Een keer per jaar heb ik dat nodig… die leegte in mijn hoofd!

En dan zijn er de vrienden. Eindelijk eens tijd om op café te gaan, beschonken naar huis te fietsen om de volgende dag gewoon weer hetzelfde te doen, een dagje naar zee om uit te waaien. Of gewoon terug als 15 jaar geleden tot een gat in de nacht met pijltjes naar een bord gooien tot er eindelijk een winnaar is! Concertjes en babbeltjes, petanqueballen en yambakken, …

Mensen begrepen niet dat ik uitgerekend de maand voor de geboorte van ons kind verlof nam. “Dat neem je toch erna” en misschien hebben ze gelijk, dat zal ik binnen een paar weken kunnen zeggen. Maar ik kan wel zeggen dat ik de voorbije maand intens genoten heb van het samen zijn met mijn vriendin. Samen in de zetel praten, lachen, fantaseren over de baby, de toekomst, … of gewoonweg in ‘t slaap vallen en een beetje kwijlen op de kussens. Dagen samen kunnen doorbrengen, binnen of buiten, met of zonder vrienden, concertjes of terrasjes … heerlijk gewoon om je maatje steeds bij je te hebben. Lampekappen van 13 euro gaan kopen en daar toch héél gelukkig met zijn, nieuwe kleurrijke placemats voor op tafel en daar blij naar kijken, samen een filmpje kijken op het midden van de dag.

Daar heb ik intens van genoten: van hààr en dat schattige bolle buikje!

Misschien moet ik eens wat meer mijn hoofd leegmaken…

[ view big ]

Mijn zus(je)

Portretje met de GF1

[ view big ]

Eindscène van De Duiker zijn hand en de kleine reuzin

[ view big ]

Gewoon omdat ik hem echt wel grappig vind!

[ view big ]

Dagje naar zee getrokken, allé een namiddagje. Knokke, omdat het zo “gezellig” dichtbij is. Ik heb nog nooit van mijn leven zoveel mensen hetzelfde zien dragen, dezelfde fiets hebben, een golfkarretje rijden, dezelfde sjaal dragen, … eenheidsworst allom. Enfin, gelukkig waren we in goed gezelschap en als je met je rug naar de dijk zat met je poep in het zand en de blik op zee, dan kan er toch niet veel fout meer gebeuren, op hier en daar een kiter na die voorbij kwam gevlogen…