- dipfico's daily -

Gisteren wat foto’s gaan trekken op een verjaardagsfeestje, een verkleed verjaardagsfeestje. Nu er zijn twee types verkleedfeestjes: eentje waarbij de mensen een beetje hun best doen om verkleed te komen en eentje waarbij iedereen het beste van zichzelf geeft om zo leuk mogelijk voor de dag te komen. Gisteren was er zo eentje… en dat maak het leuk om beelden te schieten: uitgesproken taferelen, beelden, uitdrukkingen, dat maakt het leuk. En soms zit er ene tussen die ook nog een beetje dieper gaat maar dan wel met een knipoog! Voor mij was deze de orgineelste; zelf gevonden en zelf gemaakt:

En als u niet weet als wie deze kerel verkleed is…Schaam op jou!

Ik wandelde van de auto naar huis… in de verte hoor ik een scooter met een rotvaart aanscheuren. Ik draai mij om te kijken of ik nog kan oversteken. Tijd genoeg, maar toch blijf ik staan om te kijken of die scooter überhaupt gaat stoppen voor de splitsing vlak ervoor. Uit de andere straat zag ik een  fietser aankomen. In een fractie van een seconde zag ik deze opeen botsen…  Dat gebeurde gelukkig niet, wel moest de scooter hard in de rem gaan en helaas had deze jonge leeuw niet genoeg ervaring omdat met zijn achter- en voorrem  te doen. Neen, vollen bak in de freinen met de voorrem alleen. Dat resulteerde dus in een mooi schuifpartij op zijn gehelmde muil. Een beetje geschrokken kroop die kerel recht zette zijn helm af en keek me geschrokken aan. “Das niet slim hé, om met uw voorren te remmen hé“, zei ik. Hij knikte van nee en mompelde iets van handschoen en vastzitten. Ik heb maar niet gezegd dat hij ook veel te rap reed, ik zou mezelf anders te veel als nen ouwe zak hebben gevoeld maar ik heb het zeker gedacht! Enfin, dien dreumes recht geholpen, zijn frieten opgeraapt, alles aan de kant gezet, gewacht tot hij zijn scooter weer aan de praat heeft gekregen, hem een stevige beuk op de schouder gegeven en hem ne prettige avond gewenst.

Wat ik vooral frappant vond is dat er drie man dit heeft zien gebeuren en dat ik, die het er verste van af stond, naar hem toe ben gelopen en heb gevraagd of alles ok was. Inclusief de fietser voor wie hij uitweek, die het vlak voor zijn ogen zag gebeuren fietstte gewoon door. Ik hoop als ik ooit een mooie schuiver maak er zich even iemand over mij bekommerd zodat ik tenminste op een beetje steun en sympathie kan rekenen.

Ook grappig, ‘t eerste wat die kerel met zijn scooter deed was kwaad worden omdat zijn brommer vol krassen stond. Ik repliekeerde daarop dat hij blij mag zijn dat zijn arm niet in abnormale hoek stond. Een verlegen blik dacht even na en knikte dan stilletjes van “ja…”

Gisteren een greep gedaan uit het aanbod restaurants in het Antwerpse. De keuze viel deze keer op pic-a-dent which is Frenz foar Zoothpick oftewel tandestoker. Er is gewoon (bijna) niets ontspannender om na een stevige en turbulente week rustig ff te chillen bij lekker eten en drinken en een leuke babbel.

De eigenares komt een beetje exentriek over maar is mega sympathiek. Alles wat ze daar serveren is gebasseerd op wat ze zelf lekker vinden. Nogal een geluk dat ze een ruime smaak hebben… Alleen hun speciale – drie bonen koffie – beviel me zo niet maar dat is bijzaak. We hebben daar overheerlijk gegeten: ik een stevig rood lapje hindevlees en the misses een Lot die nooit meer in de zee zal zwemmen. Zéér fijn bereid en afgewerkt met de heerlijkste sauzen en garnituren. Interieurgewijs gaan ze wit en zwart in en strak pakje met een jazzy tintje met dito achtergrond muziek en dat schept een leuke ontspannende sfeer. Ook weer niet mijn favoriete omgeving en muziek maar ‘t kwam allemaal heel relax over en daar ging het ons om!

Aanradertje, maar niet van de goedkoopste. Oude Vaartplaats 10, Antwerpen: De Vogeltjesmarkt that is! Ben er zeker al 1000 keer voorbij gewandeld maar je moet echt weten dat het er is.

Dat ik tegenwoordig nogal wat spullen mesleur op en onderweg dat is een feit. Dat ik er lang over gedaan heb om de juiste bags te vinden is ook een feit. Ondertussen maak ik al drie maanden gebruik van die NF zakken en ik ben er meer dan tevreden van. Ze vallen niet op, zijn handig te dragen en perfect stof- en waterdicht. Het enige waar ik nog een tekortkoming zag was het feit dat mijn snapshotter en mijn laptop nogal wat stoten moesten incasseren. Ik rij nogal veel over en ‘t weer in de week en dan verlies je al wel eens uit het oog dat je dierbare camera of laptop af en toe een kopstootje moeten incasseren. Ik probeerde vanalles: handoekjes om de camera te beschermen, softcases, nog meer handdoeken… enfin, niets dat echt soelaas bracht. Op een dag zag ik deze simpele zak staan. Een quick scan leerde me dat die wel eens perfect in mijn grote NF – bag zou passen en een snelle test in de winkel bevestigde dat. Een extra voordeel was dat er nog een kleine protection bag inzat voor mijn D90! Die was dus eerst en vooral dubbel stoot vrij en ten twede past dat gele zakje perfect in de bag die ik in ‘t weekend altijd meezeul. Twijfelen was dus niet meer van toepassing.

Toegegeven, ‘t is een hele boterham om mee te zeulen, but i’m a big boy so i can handle it! En ik heb er altijd zoveel plezier aan als ik op weg naar of van ‘t werk of op het werk zelf mijn camera kan bovenhalen om een leuk beeld te schieten, dat alleen al is het sleuren waard.

Héérlijk, vandaag komt in de belgische cinema “Oorlogswinter” uit. Een verfilming van het gelijknamige boek van Jan Terlouw. Als er één reden is dat ik ben blijven lezen dan is het wel door dit boek en deze schrijver. Samen met Thea Beckman is Jan Terlouw één van de jeugdschrijvers die mijn passie voor (hedendaagse) geschiedenis hebben aangewakkerd. Deze fim ga ik zeker bekijken… of het nu een jeugdfilm is of niet! I’m there! Vandaag komt die uit in België. Hier alvast de trailer:

Elke morgen stipt om half zeven staan de werkmannen naast ons paraat om aan de dag te beginnen. Ik bedoel daarmee: ze zijn vollop bezig om met hun graafmachines, drilboren, kranen enzo te dabben in de betonnen ondergrond. Dit gebeurt allemaal net naast ons raam en hoewel het in de buurt komt van fluitende musjes, het is net iets brutaler wakker worden. Op zich een klein respectje voor die mannen… redelijk hardcore als je om half zeven al met een powertool staat te beuken. Dus ik ga daar geen commetaar op geven, ook al irriteert het me mateloos en word ik er elke ochtend wakker van, net zoals al onze buren. En dat onzen building niet soundproof is dat wist u al.

Maar wat ik vooral frappant vind is dat die mannen elke dag van 8u30 tot 9u30 het werk stil leggen en in hun camionette kruipen om hun bammekes met krachtvoer op te eten. Tuurlijk de mannen moeten eten en goed ook want zo drilboor gaat gemakkelijk een eigen leven leiden als je maar 75 kilo weegt. Maar waarom dàn eten… kunnen ze niet aankomen om half zeven en tot 8u hun botterhammekes eten. Tegen 8u als iedereen wakker is of zelfs al op kantoor is pas met hun powertools beginnen. ‘t Maakt toch niet uit? Of zie ik dat weer verkeerd, is dat wéér te logisch denken?

Weet je waar ik een gigantisch hekel heb… updates! Ik zie u al knikken van ja – jà – JA verdoemme… updates zijn het ergste wat er is! Uw computer schreeuwt er tegenwoordig wekelijks om of het nu Windows of Mac is…

Maar er is nog een ergere vorm van updates! Stel je loopt naar de winkel om een nieuw digtaal speelgoedje te kopen. Speelgoed, wat zeg ik: broodnodig is die nieuwe aankoop! U hebt wekenlang liggen afwegen tussen 17 verschillende modellen van evenveel aanbieders, of zoals mij gewoon 13 seconden. Anyway… opgewonden als een klein kind komt u thuis. Let the unpacking begin! Voorzichtig haal je alle onderdelen er uit: de oplader leg je op de berg opladers die je àl had liggen, net zoals de USB kabel en de rest leg je mooi uitgespreid op tafel.

Na 3 minuten prutsen en spelen zie je dat alle wensen van je aankoop ingewilligd zijn. Tevreden denk je dat het even tijd is om te kijken of er internet gewijs nog een feature is dat meerwaarde brengt. FF de software instaleren… kabeltje erin en hoppa hier komt ie…

DO YOU WANT TO UPDATE YOUR DEVICE!?
Note that not updating your device will result in terrible pain, crashes and maybe death etc…
(niet helemaal waarheidsgetrouw)

euh YES klik je dan! En dan ben je vertrokken voor een download van een uur en een update van nog een uur! Denk nu niet dat je dan even het kabeltje kan uittrekken en verder kan experimeteren, oh néé, moord en brand zal over u komen als je dat doet! KNETTERGEK word ik daarvan. Heb je net iets gekocht en kan je er alleen maar naar kijken.

En ik kan dan nooit het gevoel onderdrukken dat ik precies iets gekocht heb dat al stamt van uit de tijd van de Brontosauriers: updaten… the frackin’ thing is net nieuw, kijk hier ligt de doos en daar de plastic die errond zat! Waarom dit komt weet ik wel allemaal, maar ik wil er alleen maar niet de eerste dag met zoiets geconfronteerd worden… desnoods bouwen ze het maar in dat het pas na een week moet updaten. Zo heb ik nog het gevoel dat het product dat ik heb gekocht nog verbeterd is.

Anyway, ik kan ook gewoon twee nieuwe speeltjes kopen, dan kan ik me met het ene bezighouden terwijl het andere re-juiced! Of zou er nog een logischer oplossig zijn!? I wonder…

ik zie plots overal posts de ether in vliegen, banners & buttons verschijnen omdat minister de Crem een krasse uitspraak heeft gedaan over bloggers. Eerst en vooral… ik keur absoluut niet goed wat die mens gedaan heeft! Maar ‘t moet allemaal met een korreltje zout genomen worden. Ge zou uzelf eens bezig moeten zien als ge iets in de doofpot wilt steken. Al gaat het maar over de scheet die ge in de lift hebt gelaten… iedereen liegt wel eens! Toegegeven, als je een voorbeeld en publieke functie uitoefent is dat des te impacterender en de reacties er op des te grotesker en moet je er met leven dat dit publiekelijk wordt gemaakt. Hoe feller je reactie daarop des te duidelijker je fout.

Als de Crem zorgt dat die barmeid gecompenseerd wordt of op z’n minst weer aangenomen wordt zijn verontschuldigingen aanbiedt aan jan & alleman, dan is ‘t voor mij al lang ok. Doet hij dat niet dan minacht ik hem nog harder als daarvoor.

Betreffende de felle reactie van de blogosfeer: echt, we zijn zelf voorstander van vrije meningsuiting en doen niets anders dan bepaalde zaken, situaties en personen aan de kaak te stellen. Loop dan niet te janken als iemand u openlijk gevaarlijk noemt… integendeel, het bewijst dat we als medium aan invloed winnen!

soms heb ik spijt dat ik niet 20 jaar eerder ben geboren. Op één of andere manier lag het levensritme dan lager. Toen kon je genieten van een moment -  een iets -  een iemand … en dat moment vasthouden zolang je kon.

soms heb ik spijt dat ik niet 20 jaar later ben geboren. Dan was ik midden in het gadget – iPhone – internet – mobile – tijdperk opgegroeid.  Dan was het héél normaal geweest dat ik tijdens de les mijn weblog aan het updaten was en via mijn iPhone de notities van het bord op flickr zette voor de hele klas. Ondertussen een knappe medestudente googlen en met een vriend videochatten om de resultaten mee te delen.

Eigenlijk ben ik blij dat ik op de barriëre van die twee periodes ben geboren. Zo kan ik genieten van de vooruitgang maar dit toch bekijken vanuit een standpunt waarin het allemaal ook te relativeren valt. Ik weet hoe het allemaal is begonnen en begrijp het ook. Je moet niet van alles op de hoogte zijn, je moet niet alle gadgets hebben… maar het voordeel is dat je het wel kàn.

1. Het gaat slecht in de Amerikaanse auto industrie: ze vragen voor 250 miljard dollar aan de overheid!
   Als het wat moeilijk gaat dan vraag je toch even geld aan papa. Maar als je als je als particulier het een beetje moeilijk hebt dan sta je standé pede in de goot .
2. De nieuwe cd van Guns ‘n Roses , deze ochtend te bewonderen op de radio:
   Die waren goed… met de nadruk op waren!  Dudes hou het toch gewoon bij mooie herinneringen die je zelf verknald hebt. Ik ga die cd niet kopen zodat ons aller Axl Rose terug drugs kan kopen? By the way, die Axl, die ziet er toch uit alsof hij een week lang door nen Terminator ander handen is genomen.