Inspiration

18/12 2011

That’s a wrap

6

Drukke periode, weinig tijd om het hier even te onderhouden, tijdelijk weliswaar. Drukke periode met werk, huis gekocht, tweede spruit die elk moment uit de lucht kan komen vallen, geen tijd om eigen projectjes en persoonlijk werk te doen, maar die leegte vul ik later weer op wanneer er meer tijd is. De creatieve behoefte dient ingevuld te worden, bijna dagelijks bij mij. Maar voor ‘t moment kan ik mijn ei ook kwijt in de vele opdrachten die rond mijn oren vliegen.

Ondertussen was ik bijna vergeten dat ik nog maar één jaar volledig zelfstandig fotograaf ben. Ongeveer een jaar geleden heb ik beslist om alles over boord te gooien qua werk en de eerst stap naar mijn droom te verwezelijken: zelfbedruipende fotograaf zijn. Als ik er nu zo een beetje op terug kijk is het een jaar van redelijk wat hoogtepunten en een aantal dieptepunten geweest.

Waar ik het initiëel het moeilijkste mee had was het invullen van de tijd. Ik heb jaren meegedraaid in een nine-to-five mentaliteit, er was altijd wel werk of een zinloze meeting om bij te wonen, ‘t belangrijkste was dat je van maandag tot vrijdag tussen 8u ‘s morgen en 7u ‘s avonds “bezig” was of werd gehouden.
Plots valt dat weg. Soms heb je een week vol opdrachten en dan weer een week niet. In die lege week probeer je eerst al het nuttige te doen: boekhouding, je papierwerk, nieuwe klanten zoeken, openstaande zaken afwerken. En dan zat ik naarstig en nuttig achter de PC te werken.

Maar eenmaal dat dit achter de rug was bleef ik een beetje onwennig achter de PC zitten, grotendeels uit schuldgevoel. Mijn vriendin was hard aan het werk en ik zat hier een beetje tijd te verprutsen. Het heeft toch een paar maanden geduurd eer ik me daar helemaal over kon zetten. Nu vul ik die tijd in met eigen werk, projectjes, nog meer klanten zoeken of gewoon eens niets doen en afspreken met mensen. Schuldgevoel heb ik daar niet meer over, mijn werkuren zijn onregelmatig en niet evenredig verspreid en ik moet mijn tijd pakken wanneer ik het kan. En aangezien ik nogal een bezige bij, dus echt lui op mijn gat zitten, dat gebeurt zelden.

Daar rechtstreeks aan verbonden is het omgaan met de onzekerheid van inkomen. De ene maand kan top zijn en de twee maanden erachter abominabel. Dat heb ik redelijk snel achter me gelaten om me daar druk in te maken, ik heb weinig tot geen invloed op dat geheel dus kan ik dat maar beter gewoon nemen zoals het is. Dat maakt het ook een stuk minder stresserend, voor iedereen. Als er wat minder werk binnenkwam maakte ik direct werk van nieuwe klanten zoeken, die inspanningen worden meestal wel beloond op middelange termijn.

Mensen, mensen, mensen, … ik heb in het afgelopen jaar ontzettend veel mensen leren kennen. Een aantal hebben zelfs een pijlsnelle klim gemaakt in de vriendenlijst. Ook tijdens opdrachten kom je veel mensen tegen, de meeste opdrachten zijn van korte duur: van een halve dag tot 2 à 3 dagen. Het is dus belangrijk dat je met de juiste mensen rond jouw werkt. Het is leuk om te zien dat de meeste freelancers dezelfde motivatie en drive hebben, opgewekt en positief telkens weer aan een opdracht beginnen. Daar hou ik van! En ik kan zeggen dat de mensen waar ik vaak met samenwerk, dat ik die stuk voor stuk bewonder voor wat zij doen en bereiken in elk hun respectievelijk vakgebied, dat werkt ook motiverend voor mij.

Ze hebben mij ook een aantal keer op het hart getrapt dit jaar. Niet iedereen is van goede wil en probeert het beste naar boven te halen in zichzelf. Sommige mensen zijn rotte appels, die genieten van hun eigen verderf. Daar heb ik ook uit geleerd dat ik mijn enthousiasme wat moet temperen en soms moet wikken en wegen… leergeld is er dus ook betaald dit jaar.

Als laatste en het belangrijkste: ik ben ontzettend gelukkig. Soms loop ik erbij als een geslagen hond, oververmoeid en slechtgehumeurd maar dat is een uitzondering: drukke weken en een dochter die het nodig vindt om me ‘s nachts wat bezig te houden zijn daar de basis van. Maar globaal gezien loop ik met een opgewekt gemoed rond, ik heb mijn leven in eigen handen, kan vrij mijn doen en laten bepalen… er zit weinig echte structuur of sleur in mijn leven en variatie is iets wat mij gelukkig maakt. En vooral, ik heb een keuze gemaakt en tot nu toe loopt die zoals ik het had gehoopt.

2011 zit er bijna op ik kijk er tevreden op terug. Ik draai me om en kijk vol vertrouwen naar 2012 met de vastberadenheid om er minstens een even succesvol jaar van te maken.

30/11 2011

Matthew Brookes

0


© Matthew Brookes

Vorige week vond er in onze studio een shoot plaats voor Interview magazine.
Fotograaf van dienst was Matthew Brookes. Ben even op zijn website gaan kijken en vond daar mooi inspirerend werk terug. En blijkbaar ook niet zomaar de eerste de beste, gezien zijn client list. Ik hou vooral van de schijnbaar ongedwongen portretten. Lovely

5/9 2011

Andy Barter – Kiss

0


© Andy Barter

Prachtige reeks van Andy Barter: Kiss

31/8 2011

Nothing lasts forever

0


© Lee Jeffries

Great portrait series from Lee Jeffries: Nothing lasts forever – We all get old
Check also his Flickr Portfolio

9/6 2011

Lyle Owerko

0

Some nice inspirational street portraits by Lyle Owerko
(images start @ 52 sec)

in Foto , Inspiration Tags:
28/5 2011

Time Lapse

5

Ja een mens zit dan ziek thuis en verveelt zich. Op zoek naar een beetje vertier dan maar eens geprobeerd om een Time Lapse video te maken. Na een beetje opsnorwerk alles goed geconfigureerd gekregen. En dan met de chronometer in de hand, om de 20 seconden op het knopke duwen… (NOT). Hieronder mijn tweede resultaat, op zich niet veel zaaks maar ik vind de wolken wel leuk, wolken zijn altijd leuk!

Bovenstaande was een test van 6 uur opnames met 1496 fotos… Ondertussen weer wat bijgeleerd, op zich precies nog wel plezant, ga ik nog eens doen!

27/5 2011

The dark side of the lens

2

Inspiring

5/5 2011

Door de muur

3

Bij mij moet alles goed vooruit gaan, diegene die mij kennen die weten dat. Ik verzet bergen en heb een zéér doelgerichte focus en zet alles in het werk om een bepaald doel te bereiken. Ik zit zo ineen: gemotiveerd en ambitieus. In de af te leggen weg naar een bepaald doel, probeer ik alles zoveel mogelijk te beïnvloeden en te controleren.

Voor een fotograaf zijn er, grofweg gezien, twee zaken waar je rekening met moet houden: Techniek (camera & licht) & Inhoud. (Niet persé in die volgorde.)

Dat eerste stuk techniek, dat is een leerprocess, een continue weliswaar, maar eenmaal je het principe doorhebt gaat er al een hele weg open en kan je vrij verder experimenteren. Dat stuk heb ik al een flink stuk onder de knie, al zeg ik het zelf. Dat zijn zaken heb ik snel en efficient heb kunnen doen want het betreft een leerprocess met een leercurve en daar geldt de simpele regel: oefening baart kunst.

Maar het tweede aspect is een héél ander paar mouwen. Mooie beelden kan iedereen trekken met een beetje ervaring en geluk. Maar een extra dimensie in je beelden leggen: een rode draad, een knipoog, eenvoud, complexiteit, … daar zit ‘m de moeilijkheid! Ik ben er mij al een tijdje bewust van dat dit zéér hard ontbreekt in mijn beelden. Op een uitzondering na zijn de meeste van mijn beelden gewoon mooi of sprekend maar inhoudloos. Ik wil daar verandering in brengen. Tijd om de techniek te overstijgen of te gebruiken om de inhoud kracht bij te zetten.

Als ik mijn ogen sluit dan voel ik héél hard welke beelden ik wil maken en nog méér welke beelden ik niet wil maken. Soms zie ik ook welke beelden ik wil maken, maar het zijn steeds flitsen. er heerst op dat vlak nog een chaos in mijn hoofd waar ik de punten nog met elkaar moet verbinden. En voor het eerst in mijn leven ben ik op punt gekomen waar ik geduld en tijd verwelkom. Tijd en rust om stilletjesaan de de lijnen te trekken tussen de punten waar ik belang aan hecht als persoon en fotograaf. Ik sta figuurlijk voor een muur die ik moet doorbreken en die muur is mijn realistische nuchtere zelf, ik moet daar door!

Wees niet verbaasd als er eens een heel ander type beeld op de blog verschijnt of een héél ander type bewerking of … dat ben gewoon ik die op zoek ben, op zoek naar iets waar ik nu nog niet van weet wat het is, op zoek op gevoel en zéér subjectief.

Ik heb de voorbije weken al met een aantal mensen gepraat waar ik van vind dat ze kennis van zaken hebben en hun opmerkingen en tips geabsorbeerd als een spons. Ik ga dat meer doen, praten en kijken over … iets wat ik tot nu toe te weinig heb gedaan.

Met bovenstaande zit ik al een tijdje in mijn hoofd, maar een simpele post op Lifehacker zette mijn in mijn hoofd alles even op een rijtje!

“It’s Normal to Take A While Before Your Work Is as Good as Your Ambitions”

Voor de duidelijkheid, ik heb het hier echt wel over persoonlijk werk, niet over professionele opdrachten want daar is de inhoud, emotie, sfeer, … meestal vastgelegd.

28/4 2011

Protected: How I roll

Enter your password to view comments.

This content is password protected. To view it please enter your password below:

16/3 2011

Paperless state of mind

36

Voilà, ik heb mij twee dagen en nachten volledig op mijn administratie gesmeten. Zoals gezegd zijn ze deze dinsdag mijn portable Scanner komen brengen, de Canon P150M. Gedétailleerde info daarover vindt u hier.

Eerste even een paar kleine bevindingen over de scanner en daarna meer over de praktische aanpak van “paperless office”.

Waarom heb ik voor deze scanner gekozen:

Uiteraard is het een klein een compact toestel, het is een beetje smaller dan mijn 13 inch Macbook Pro.
Niet te veel draden om het ding aan te sluiten, slechts één USB kabel en je kan scannen. Je kan nog een tweede USB kabel aansluiten om extra stroom te voorzien voor snel en grote hoeveelheden te verwerken maar ik heb vrij snel een 700 tal documenten gescanned zonder die extra stroomkabel.
Verder is de software die je nodig hebt om te scannen aanwezig op het toestel zelf, deze manifesteert zich als een extra drive op je computer vanwaaruit je de scansoftware kan opstarten.

Dubbelklikken start de software op waarmee je uitgebreide mogelijkheden hebt om je scans te (auto)benoemen, kwaliteit te bepalen, in welke folder je de scans wil laten wegschrijven, …

Die software draait zéér smooth en snel, ik heb de bijgeleverde CD-rom nog niet in de cd-drive gestoken om extra software of drivers te installeren, hoe plug&play kan het zijn!

Verder scant dat ding in één adem rectoverso en filtert desgewenst de blanco pagina’s eruit. Als je papieren een beetje scheef in de lader zitten zorgt hij er toch nog voor dat deze recht op je PDF komen, er passen ongeveer 20 pagina’s in de papierlader, handig voor huurcontracten te scannen etc. … enfin ik kan zo nog wel even doorgaan. Dit is gewoon een doosje hoogtechnologosch vernuft ter grootte van een pennenzak, my kinda thing!

OK, genoeg lofzang, nu even terug naar de praktische uitvoerende kan van de zaak. Ten eerste moet je even al je moed bijeenrapen en je godganse papierberg even door de scanner rammen. Ik ben nog maar een viertal jaar zelfstandige dus op zich viel dat goed mee. Ik heb telkens sessies van een jaar gehouden, daarmee bedoel ik de papierberg per jaar: van 2011 tot 2008. Verspreid over 2 dagen was dat best nog doenbaar.

Terwijl je aan het scannen bent kan je best een zo consequent mogelijke naamgeving aan elk document geven. Ik heb geopteerd voor telkens naamleverancier_YYYYMM_onderwerp.pdf, in de praktijk geeft dit: Servix_201006_Octa.pdf. Zo sorteren de items zich mooi per leverancier of klant per jaartal per maand.

Eenmaal gescanned komen de pdf’en in de “New” folder in mijn Dropbox, van daaruit sleep ik ze naar de desbetreffende submappen.
Wat betreft folderstructuur, dat is een beetje persoonlijk voor iedereen, ik heb voor onderstaande gekozen en voorlopig geraak ik er wegwijs in en uit. Maar misschien werkt voor een andere structuur.

Het voordeel van de folderstructuur is dat alles mooi geordend staat, maar wat nog beter is het feit dat ik dankzij de naamgeving met “Alfred App” ook op naam van eventuele documenten kan zoeken. Stel dat ik de factuur van mijn Nikon D700 wil zoeken, dan open ik Alfred App via de short key-code en typ in het venster:”_D700″ en nog geen fractie van een seconde later staat er een link naar de twee facturen van mijn D700. How easy is that!?

Zoals in mijn vorige post vermeld heb ik niet geopteerd om alles te zetten op een USB stick maar in “The Cloud” via Dropbox, om 2 redenen. Ten eerste omdat ik er van overal wil aankunnen via laptop, desktop, iPad, iPhone, web, … Ten tweede omdat naast de folder beveiliging die ik op die folders heb gezet, dropbox ook zéér secure is.

Ik ben trots op mezelf dat ik even voor de korte pijn heb gekozen en alles er door heb gejaagd, van nu af aan is het allemaal peanuts. 15 minuutjes per week de hele zaak opvolgen en alles wat binnenkomt van papier inscannen.

Enfin dit was zo bondig mogelijk de uitleg van hoe ik het allemaal heb aangepakt, ik hoop dat u er ook iets aan hebt!
Feel free om uw ervaringen of opmerkingen te sharen.

Ik heb me de laatste dagen met veel andere dingen beziggehouden dan met fotograferen: die paperless, het zoeken een studio en nog wat zaken, … Allemaal en in functie wel van mijn fotografie, maar ik ben blij dat ik morgen mijn camera terug in de hand kan nemen en vrij beeldjes kan gaan maken!

[ related post: paperless ]

Pages:123»