- dipfico's daily -

Eindelijk zag ik vandaag in de rekken van de Fnac de iPad Camera Connector Kit liggen. Daar zat ik dus al een maand of 4 te wachten omdat het de enige “missing piece” was die ik nodig had om compleet compact te zwerven, reizen en fotograferen. Nu kan ik snapshots instant online zwieren.

Mijn DSLR sleur ik niet meer overal mee, dat is soms nogal overkill zeker als je gewoon met je lief of met vrienden ergens wat gaat rondhangen. Een degelijke compact is dus een perfect alternatief, in mijn geval de Panasonic GF1. Soms als ik ergens lang zit, rondhang of wcht dan heb ik zin om af en toe al eens een beeldje te bewerken en online te zetten. Vroeger durfde ik dan al eens naar huis gaan om dat te doen, zo ben ik nu eenmaal. En aangezien ik de kwaliteit van de iPhone camera niet goed genoeg vind om op mijn blog te posten is dat ook geen optie.

Maar nu met de iPad, de Camera Connector Kit en een photo-editor app is dat probleem ook weer netjes uit de wereld geholpen.
Ik kan de RAW beelden uit mijn camera via USB of de Card Reader inladen op mijn iPad en dan via Adobe Photoshop Express of een andere app bewerken naar mijn zin en stijl.
Er zijn natuurlijk beperkingen via deze editors maar ze hebben al genoeg mogelijkheden om je beeld iets meer eigen cachet te geven. En voor mij net goed genoeg om op de blog te zetten. Via m.flickr.com (of de flickr mail uploader) upload ik ze naar mijn flickr-account om ze zo op mijn blog te zetten.

Hier de twee apps die ik al eens pleeg te gebruiken voor foto’s te bewerken op de iPad:

Adobe Photoshop Express

PhotoPad

Toegegeven, het blijft een beetje omslachtig om de beelden, zoals ik ze wil, online te zetten. Laat ons zeggen dat vorige beeld van Ian, me 10 minuten heeft gekost van bewerken tot online. Maar het gaat en ‘t is niet moeilijk. Misschien als je niet zo’n pietje precies bent als ik op gebied van lay out, fotokwaliteit, … dat het veel sneller kan. In elk geval vind ik het reuze dat ik met zo compact materiaal overal ter wereld kwalitatieve beelden, redelijk eenvoudig online kan zetten. De volgende city trip die ik doe kan ik met de GF1 en een iPad doen, ipv van een laptop. De DSLR gaat ook nog wel mee

Na de post op nikocaignie.be van de brilglazen heb ik nogal wat reacties en mails gekregen met de vraag hoe ik dat gedaan heb.

[ view big ]

Er zijn twee manieren om zo’n tafel reflectie te verkrijgen: Via photoshop maar omdat ik steeds zoveel mogelijk clean uit de camera probeer te krijgen opteer ik om dit simpelweg met een glasplaat te doen.

Setup ziet er als volgt uit:

[ view big ]

• witte achtergrond op 50 cm van de tafel, verlicht met in dit geval een BX500Ri op 3/5
• softbox 90x 120cm boven het onderwerp, lichtjes naar achter hellend om geen reflecties te hebben. Strobe op 4/5 van zijn kracht
• glasplaat die op een witte ondergrond ligt
• macrolens, niet noodzakelijk maar je krijgt veel zuiverdere beelden en moet niet gaan croppen in je beeld achteraf.
• statief omdat ik meerdere shots vanuit dezelfde positie moest doen.
• twee plakkers, omdat ik me gesneden heb aan de glasrand…

iso100 – 1/125 – f16 – 105mm

Omdat de macro lens een zéér grote “dept of field” heeft moest ik mijn flitsers wel krachtig zetten om met f16 een scherp resultaat te krijgen op zowel de linkse als rechtse kant van de bril.

En meer is er eigenlijk niet aan…

Op dit beeld is geen postproductie gedaan behalve hier en daar een stofje en sensor dust verwijderd. Voor de rest komt hij Raw uit de camera.

Deze week werd me gevraagd om een groepsportret te nemen van 14 mensen. Op zich is dat geen probleem, groepsportretten heb ik al vaak genomen. Maar hier moesten ze allemaal op een rij staan en op een witte achtergrond, zodat ze gedetoureerd konden worden. Niet zo een complexe opdracht maar toch komen er wat logistieke issues bij kijken.

• Hoe krijg ik op een onbekende locatie een witte achtergrond van ongeveer 8 meter lang en 2m50 hoog? Liefst nog met een bocht in van 90 graden achteraan.
  Dat was snel verholpen: Een witte Colorama rol van 11m x 2m72 op zijn zijkant leggen en dan wat knip en plakwerk en dat komt in orde. Moeilijker was om te achterhalen of we ruimte genoeg zouden hebben op de locatie zelf, er was voorgesteld om dit buiten te doen maar dit heb ik snel de kop ingedrukt wegens wind en 11m oppervlakte die wegwaait… Uiteindelijk heb ik gevraagd om het magazijn even te ontruimen zodat ik mijn nodige 24 m2 kon claimen.
• Dan was er nog even te bekijken hoe we het licht zouden zetten. Ik heb even getwijfeld om een andere setup te kiezen maar uiteindelijk heb ik geopteerd voor wat voor mij de meest logische setup leek. 3 Softboxen van 120×90 naast elkaar geplaatst zodat elke persoon bijna evenveel gelijkmatig zacht licht over zich krijgt. De softbox het dichtste bij de camera staat een beetje gedraaid naar zodat de voorste persoon over het hele lichaam een beetje gelijkmatig belicht wordt.

Set up zag er uiteindelijk zo uit:

[ view big ]

RAW uit de camera geeft het volgende resultaat:

[ view big ]

En gedetoureerd ziet het er zo uit:

[ view big ]

Maar ‘t belangrijkste dat ik eigenlijk wil zeggen is het volgende:
Ook al is de opdracht voor je shoot redelijk straight forward, laat je niet verassen door kleine dingen. Ik had een extra flitser nog bij in case of, een hele resem statieven om mijn achtergrond tegen te hangen indien er geen muur was, extra background, was 2 uur op voorhand terplaatse om te kijken hoe ik de locatie naar mijn hand zou zetten en welke ruimte …

En nog véél belangrijker: neem steeds bij zulke shoots een assitent mee die ervaring heeft in fotografie: 2 paar ogen zien altijd meer dan 1 paar. Assitentie is echt geen overbodige luxe. Terwijl ik me bezighou met setup en licht, cadrage, scherpte, … kan de assitent zich bezighouden met details, kleding, houding,… als fotograaf kan je dat ook alleen doen maar ‘t levert altijd net iets sneller en beter resultaat op! Bij deze shoot was Ake mijn rechterhand en daar was ik zéér blij om!

Nog een beetje achtergrond info over de shoot van dit weekend met Stef. Zoals reeds eerder gezegd stond ik op het punt om deze shoot uit te stellen vanwege de teleurstellende lucht. Ik had gehoopt op een blauwe lucht met een aantal wolken daarin, dat geeft een mooi contrast. Uiteindelijk heb ik de shoot toch laten doorgaan en wel om drie redenen:

• die mens zijn tijd is ook kostbaar en uitstel zou kans hebben op afstel en dat wou ik niet.
• Je moet altijd proberen om het beste uit eender welke situatie te halen, challenge yourself
• Er zat in de grijze wolkenmassa nog genoeg contrast om de sfeer weer te geven die ik wou.

De opzet van de shoot was simple voor mij: portreteer een individu in relatie tot zijn omgeving. De omgevingsfactor die ik absoluut wou weergeven was een dramatische lucht. En vanuit die optiek heb ik dan ook gewerkt.

Om te beginnen heb ik een aantal foto’s genomen van de achtergrond alleen om te kijken welke shutterspeed ik moet toepassen om de gewenste lichtsterkte te verkrijgen (Shutterspeed controls ambient light). Mijn camera heeft een sync speed van 1/250 dus in principe zou ik deze kunnen gebruiken en dan zou de lucht er mooi dramatisch uitkomen, maar aangezien er nog andere achtergrond elemeneten waren die ik ook zo optimaal mogelijk belicht uit de camera wou halen. Afhankelijk van de aanwezige achtergrond onderdelen, varieerde mijn shutterspeed van 1/100 – 1/250 bij de twee voorbeelden hieronder. Deze moet je ook opnieuw steeds herverifiëren wanneer je van positie verandert of andere elementen in de achtergrond krijgt. Dat ik achteraf in Lightroom deze achtergrond nog extra zou moeten bijlichten is evident, maar de bedoeling is om deze verhouding tussen model en achtergrond zo goed mogelijk reeds uit de camera te krijgen.

De achtergrond settings hebben we reeds achterhaald, nu komt het er op neer om je flitskracht, afstand van lichtbron tot je model & aperture zo in te stellen dat je portret evenwicht belicht wordt ten opzicht van de gewenste achtergrond (Aperture controls flash). Dat is gewoon een kwestie van testen en bijstellen. Uiteindelijk ben ik voor de twee onderstaande voorbeelden terecht gekomen op respectievelijk f18 & f14, dat had eventueel ook lager gekund door mijn Ranger wat minder krachtiger in te stellen. Maar het resultaat stond mij aan dus heb ik het zo gelaten.

Hier de twee respectievelijke beelden raw out of camera en na bewerking:

iso 100- 1/100 - f14 - 24mm

iso 100 - 1/250 - f18 - 24mm

En verder zie je ook wat de uiteindelijk foto is geworden na bewerking. Over smaken en kleuren valt moeilijk te discussiëren, deze bewerking had gewoon mijn voorkeur.

Wat sfeerbeeldjes van tijdens de shoot by Frederik, hij heeft ook een paar beeldjes gemaakt die reeds bij hem op de site staan.

Behind the scenes I

Handig hoor met een plaaster fotograferen...

Dus vandaag de wireless transmitter WT-4 van Nikon eens ten gronde getest tijdens het fotograferen op de Plugg conferentie in het Belgacom Surfhouse. De setup van de transmitter kon u hier al lezen, vandaag de praktijk ervaring.

We waren goed voorbereid: thuis hadden we al een wireless network opgezet met een Airport Extreme, de specs van dat wireless network geconfigureerd in de camera’s (2x D700′s), Lightroom 3 (Bèta) stond klaar met de import folder geselecteerd en de tags toegewezen aan de te importeren foto’s, … We moesten dus enkel ter plaatste een beetje internet-juice aftappen met een kabeltje en we were set to go.

Terplaatste hebben we elk utp stopcontact afgegaan om onze wireless router aan het internet te hangen. Dat was cruciaal om ook de beelden die we via de router op de PC kregen, via dezelfde router naar flickr te uploaden. Nergens wired juice te vinden in het Belgacom Surfhouse, jà làp! Maar gelukkig was er dan wéér eindeloos veel wireless beschikbaar, snel alles omgeconfigureerd naar één van de beschikbare wireless network (die overigens oerhard gingen) en we waren vertrokken.

De foto’s kwamen mooi binnen op de PC en konden zo direct op de flickr-stream geüpload worden. We werkten steeds afwisselend: één in de zaal, de ander in een aparte kamer achter de computer om wat edits te doen en dan uploaden die handel.

So far, so good, maar éénmaal je van camera wil wisselen moet je ook steeds je watch folder aanpassen. Want een andere camera is een andere rootfolder om je foto’s naartoe te uploaden.

(more…)

Ze durven al eens aan mij vragen of ik eens wat advies wil geven om een eventuele camera te kopen.
Mijn eerste reactie daarop is de volgende vraag:
“Wat wil je daar specifiek met doen?”
De antwoorden gaan van: euh foto’s trekken, beter foto’s trekken, schoner foto’s trekken, direct een fototrekken als ik op die knop druk, …
En afhankelijk van hun verdere uitleg raad ik dan één of andere camera aan.

Maar meestal willen mensen een (dure) spiegelreflex kopen om deze dan te gebruiken als een compact camera op automatisch. Want “al die knopjes snap ik toch niet” Dat zijn dus mensen die een instapmodel van DSLR nodig hebben. Want alle opties die ze er bij kopen gebruiken ze toch nooit.
Voor de anderen die toch eens iets (semi) manueel willen doen en een nikon hebben gekocht: kijk hier eens, alle knopjes staan uitgelegd. En dan moet je maar een beetje prusten en testen om te kijken welke effecten wat geeft. Zo ben ik er ook aan begonnen met mijn D40 een jaartje of twee geleden.

[ view big ]

Een preview uit de portret shoot van deze namiddag.

Setup: (more…)

[ view big ]

Y. woont en werkt in Bali als designer zowel voor de Europese als de Aziatische markt. Meer daarover op kiokarma. Check out his work, he’s good!

Setup: (more…)

Er komt een punt dat je met trail & error bepaalde grenzen bereikt. Vooral de grens waarbij je probeert te begrijpen waarom iets gebeurd in je beeld, bij het opstellen van je licht, … Met véél geduld, oefenen en proberen kom je dan wel tot het gewenste resultaat maar hoe of wat juist, dat blijft nog steeds de vraag. Ik ben het type dat wil begrijpen hoe iets werkt en hoe je bepaalde zaken kan manipuleren. Zaken blindelings aannemen zonder ze te begrijpen ligt niet in mijn aard. Ik kan niet terugvallen op mijn schoolkennis fotografie waar de basics mondjesgewijs worden aangeleerd maar moet het hebben van zelfstudie. Voorlopig toch. Op aanraden van BS heb ik via Amazon het boek Light: Sience & Magic gekocht.

 

‘t Is een serieus droge kost en haast een wetenschappelijke benadering van licht. Na de eerste pagina’s heb je het gevoel dat als je bij het lezen van het boek durft denken aan het woord “creativiteit”, je een virtuele stamp tussen de benen gaat krijgen want alles is herleid tot een puur technische/wetenschappelijke bandering. Doorbijten is de boodschap dus. Niettegenstaaande dat is het een ongeloofelijk leerrijk boek dat je stap voor stap door de principes gidst. Vaak moet je een aantal paginas terugbladeren om te kijken wat ze net weer bedoelden. Traag en gefocussed lezen is dus de boodschap. Ik ben ongeveer in de helft en het heeft met toch al heel wat inzichten gegeven die ik in de praktijk kan toepassen. Niet zozeer que set ups maar eerder waar je eerst op moet letten alvorens van start te gaan, observeren dus. Aanrader!!

[ view big ]

Laatste beeld uit de reeks met Warren. Close up van het hoofd en een beetje met schaduwen gewerkt.

Setup: (more…)