Ik heb lange tijd mijn portretfoto’s genomen met een Lasolite Flexible Black background. Dat gaf leuke resultaten maar je bent steeds gelimiteerd doordat je maar een gedeelte van het lichaam in beeld kan brengen, na mijn laatste shoot was me dat echt duidelijk geworden. Ik ben dan maar een zwarte doek gaan kopen van 3m op 6m. Hiermee kan je mooi de voorgrond en het stuk onder de voeten van je model ook in beeld brengen zonder dat de achtergrond of ondergrond veranderd. Dat probleem was al van de baan. Als gelegenheids model The Misses voor de camera gezet om wat te testen. En al snel kwam ik tot de conclusie dat ik met mijn softboxen niet voldoende gelijkmatig licht kan verdelen over het hele lichaam. Daardoor dat je vooral op de benen wat meer schaduw en donkere tinten ziet. Dus qua belichting ben ik niet helemaal tevreden van het resultaat, volgende keer beter maar oefening baart kunst! En misschien koop ik wel die Octa Softbox binnenkort, die is groot genoeg om heel het lichaam te verlichten. Wie weet…
[more pics - full screen]
Deze week een California Sunbounce op de kop getikt. De kleinste versie, een micro mini. Ik hou het graag compact en wil die vooral om op verplaatsing snel wat cachet te geven aan portretten. Ik heb nog niet veel tijd gehad om er met te experimenteren maar toch al even snel wat mét en zonder foto’s.
Eerst het beeld waarbij ik de sunbounce niet gebruikt hebt. Ik gebruik spotmeting op het gezicht om hier toch zoveel mogelijk licht op te krijgen, met het volgende resultaat.
Je ziet duidelijk dat de achtergrondbelichting nog steeds dominant overheerst in het beeld en het gezicht eigenlijk overheerst. Nu het beeld waarbij ik de zon (die weerkaatst in de ruiten van het gebouw naast ons) reflecteert via de sunbounce op het gezicht van the misses. Ook hier weer spotmeting gebruikt op het gezicht. Maar door de weerkaatsing van van de sunbounce steekt het gezicht feller af ten opzichte van (de toch al) fel belichte achtergrond.
Het gezicht is nu duidelijk belicht en tekent mooi warm af ten opzichte van de achtergrond. De warme kleur is ook bekomen door het type zeil dat gebruikt is (zebra: mix zilver/goudkleur).
Binnenkort wat meer beelden, deze waren louter om het effect ana te tonen.
Ik ga hier zéér véél plezier aan beleven.
Een tijdje geleden kon ik van een vriend wat studioflits-materiaal lenen om eens te proberen. Het betrof D-Lite 4 to go set: een leuk en compact setje studioflitsers dat je eenvoudig kan meezeulen en snel kan opzetten. De resultaten daarvan waren zeer bevredigend. – Check die set -
Ik was dus ook aan ‘t opteren om die set over te kopen tegen een zacht prijsje, maar dat ging niet door omdat de eigenaar terecht zelf ook nog gebruik wilde maken van het materiaal. Op zoek naar een alternatief ben ik bij Servix eens gaan kijken. Daar hadden ze diezelfde set in promotie maar na wat over en weer praten en na het eerder ingewonnen advies van Pietel, heb ik toch besloten om een maat hoger te kopen: de Elinchroom Style BXRi 500.
Ze zijn steviger waardoor er grotere softboxen opgezet kunnen worden, kunnen een langere en frequentere flits-sessie probleemloos doorstaan en kunnen krachtiger flitsen, zacht flitsen is een minpunt. Verder kan je met de bijgeleverdere Skyport remote de kracht van beide flitsers regelen alsook de modeling light. Want, en dat is geen onbelangrijk detail, de receivers zitten in de monoblocks ingebouwd. Dat scheelt wat klauter en aansluitwerk, zowel in het opzetten als het later bijstellen van de flitspower. Twee compacte zakjes: een voor de statiefjes en eentje met 2 monoblocks and you’re good to go. Binnenkort zal ik wat beeldmateriaal posten met de eerste resultaten. En natuurlijk diegene die de photowedstrijd wint zal natuurlijk ook het nieuwe materiaal mogen ondergaan. Tot zover de theorie, de beelden volgen.
Nieuwste toevoeging aan mijn camera bag (ondertussen een rugzak geworden):
Nikon AF-S Nikkor 50mm f/1.4G
In princiepe zat deze lens al in mijn tas hoor ik u denken! Inderdaad maar dat was onder de vorm van een SIgma 50mm 1.4. Omdat ik tegenwoordig het geluk heb om met een D700 te shooten moest die Sigma 1.4 vervangen worden door een full frame equivalent. Bij deze dus! Nog steeds is dit één van mijn favoriete lenzen en de resultaten zijn zo heerlijk… blij dat die terug tot mijn arsenaal behoort!
[ other gear ]
Omdat we tegenwoordig in Full Frame schieten hadden we dus ook een nieuwe lens nodig en het is de Nikon 24-70mm f/2.8 geworden:
Mijn sigma’s heb ik dus voor adoptie moeten opgeven, maar ondertussen hebben ze netjes een nieuwe thuis gevonden. Deze nieuwe lens is voor mij de ultieme allrounder, very pleased with its results!
Hier meer info over tech specs en op welke camera’s hij allemaal past.
Met mijn huidige lenzen-set eens een vergelijking gemaakt betreffende depth of field. Op zich valt daar weinig over te vertellen…. ‘t zijn de beelden die spreken:
 |
 |
 |
 |
| 30mm F 1.4 | 70-300mm F 4.5-5.6 |
18-50mm Macro F2.8 |
AF-D 85mm F 1.8 |
 |
 |
 |
 |
Alle beelden zijn vanop dezelfde positie geschoten en aan de laagste diafragma waarde mogelijk voor de desbetreffende lens. Met links vooraan een softbox en rechts achteraan een paraplu die beide getriggerd worden door pocket wizards. De focus ligt steeds op het Coca Cola mannetje in het midden. Enkel bij de 1.4 heb ik ook een foto toegevoegd met de focus op het witte konijn omdat het effect daar echt mooi en duidelijk is.
Er is natuurlijk nog een groot verschil tussen Nikkor en Sigma lenzen, waarin de Nikkor lenzen kwalitatief beter zijn maar met het gevolg dat ze ook véél duurder zijn. Met een Sigma kom je echt al een héél eind! Zeker voor de Sigma 1.4 en 2.8.
Nog één van mijn favorieten, de Nikkor 85 mm 1.8. Heerlijk gewoon om een portretje te trekken met een ongeloofelijke scherpte diepte. Toegegeven, de snelheid van de auto-focus is niet altijd optimaal. Maar gezien de lichtsterkte van deze lens en het feit dat ik hem bijna altijd gebruik met softbox of paraplu heb ik daar weinig last van. En anders moet je gewoon rustig de tijd nemen om te fotograferen en dan geniet je er nog meer van. Een paar voorbeeld portretjes: mijn vader – een vriendin – een vriend - een baby – mijn madam en een vriendin
Ik liep al een tijdje lastig rond…. niet uit malaise maar gewoon omdat ik steeds voorzichtig moet zijn. Mij D90 is mijn trouwe compaan op al mij tochten, naar ‘t werk, op café, naar familie, de bakker, naar klanten… ik heb dat ding altijd bij me. Maar ik begon me zorgen te maken, dat spel kost véél geld en ik sleur dat elke dag mee. ‘t Is niet te zwaar, daar ben ik een te sterke jongen voor maar ik wil gewoon niet dat door mijn drukke dagelijkse leven mijn camera naar de Filistijnen gaat. Na wat over en weer zoeken lezen en een stevig streepje impulsiviteit heb ik mezelf een Canon G10 gekocht.
‘t Voordeel is dat ik nog steeds zéér kwalitatieve snapshots kan maken maar daarvoor niet mijn duur materiaal moet meenemen. Deze G10 steek ik gewoon in mijn jaszak en vertrek. En zo kan ik nog steeds mijn leven documeteren en zaakjes mooi in beeld brengen.
‘t Leuke is ook dat de G10 me in staat stelt om: in RAW te schieten, alles manueel in te stellen, via aperture of shutter voorkeur te werken en als ik lui ben gewoon automatisch.Deze G10 is geen vervanging, het is een uitbreidig van de mogelijkheden. En denk nu niet dat de D90 meer thuis blijft, absoluut niet maar soms, soms wel, kwestie van geen onheil te zoeken. Vandaag heb ik er al wat snapshots met genomen op het autosalon, niet de beste omgeving om creatieve foto’s te maken maar ‘t geeft wel een beeld. Verder moet ik nog een beetje de handling gewoon worden maar dat komt wel. ‘t Was al leuk en handig om hem op zak te hebben. Later nog wat meer resutaten…
Ik krijg tegenwoordig nogal veel vragen over welke lenzen ik zou aanraden, welke ik gebruik, wat de beste is in welke situatie. Hierbij even ‘a little peak‘ in mijn camera bag.
Mijn absolute all rounder is de Sigma 18-50mm F2.8 EX DC HSM Nikon.
Ik verlaat nooit mijn nest zonder deze lens. Waarom, als het er op aankomt om snel een moment vast te leggen dan heb je aan deze lens een goeie kameraad:
- een beetje breedhoek: leuk om een sfeer of ruimte weer te geven
- een beetje macro: net iets dichterbij komen bij bepaalde details.
- een beetje zoom: handig om die flapdrol op de achtergrond uit je beeld te halen
Het is een beetje mijn Mc Gyver mes voor op de camera, zeker als je véél de straat op trekt om mensen of locaties te schieten. Kwalitatief niet hét meesterstuk maar de resultaten zijn echt al zéér bevredigend. Prijs kwaliteit gezien kan je hier zeker niets mis met doen.
Recent Comments