- dipfico's daily -

Canon 1D MarkIV

Op uitnodiging van Adhese konden we een pers event van Canon bijwonen. Wij dachten allemaal dat het over de Canon 7D ging, benieuwd trok ik er  naartoe. Onze verwachtingen werden vlotjes ingelost want bij aankomst bleek het niet enkel over de 7D te gaan maar er lag daar simpelweg de kersverse Canon 1D Mark IV te blinken, en niet achter slot en grendel, gewoon grijpklaar om eens met te spelen. Wat we dus ook gertig hebben gedaan, vooral de hoge iso’s eens testen…

Dat ik een Nikon gebruiker ben, dat weet u, of u weet het niet en dan weet u het nu. Maar uitgenodigd worden op de release van een nieuwe camera. Zeker op de dag dat het nieuws nog maar net de wereldkundig is gemaakt en dat ik die camera zelf in handen kan hebben en eens testen, dat is dus een gigantische scoop! Het fijne was ook dat we gewoonweg met de product- , marketing, en “weet ik veel wat ze nog allemaal managen” manager konden spreken. Open en bloot over features, mogelijkheden, ervaring, … zonder te vervalen in de oersaaie discussie of Nikon nu beter is dan Canon… maar gewoon over ervaringen en wat je verwacht en of het niet practisch zou zijn als we eens een dagje georgniseerd mogen spelen met die toestelletjes. En er werd geluisterd langs beide kanten.

Ik kan me niet herinneren dat ze bij Nikon ooit zo dicht bij hun doelgroep hebben gestaan, dus daar hebben die Canonboys dus een puntje of vier voor. Dat ik nog steeds zielsgraag met mijn Nikon werk veranderd daar niks aan. Ik zeg: goed bezig Canon!

Tegenwoordig haal ik mijn sunbounce iets vaker boven. Ik hou van de focus dat je er met kan geven aan een portret.  ‘t Ding is klein en compact en dus eigenlijk probleemloos mee te nemen overal. Ik denk dat ik dat ga doen hem gewoon overal meepakken. [ view big ]

… in beeld. Bij World Press Photo hebben ze het archief live gezet van alle voorgaande jaren. U kan dus vlotjes tussen alle World Press Photo’s grasduinen vanaf 1955 tot nu. Een beetje door de geschiedenis wandelen is dat, er komen veel herkenbare momenten in voor.

Foto’s bewerken, daar heb ik al talloze discussies over gehad. Met foto’s bewerken bedoel ik niet een RAW-beeld finetunen zodat de het beeld uiteindelijk beter presenteert maar echt het zwaar bewerken qua contrast clarity om een bepaald element beter in beeld te brengen of om ergens een nadruk op te leggen. Onderstaande beeld is daar voor mij een duidelijk voorbeeld van: de linkse orginele foto is op zich eigenlijk al zuiver genoeg op zich. Toch heb ik gekozen om dit te om te zetten naar een zware zwart-wit foto met een hoge clarity en donkere tonen. Omdat ik vind dat het totaalbeeld hier primeert op het onderwerp zelf. Het fietsen op zich mag dan leuk zijn maar het is in dit beeld vooral de omgeving in combinatie met het onderwerp die een mooi geheel vormt. Verder komen de wolken en de schaduwen van de fietsers hier beter op uit. Je kijkt bij de bewerkte foto meer naar het totaalbeeld dan bij de orginele.

Enfin, het blijft natuurlijk altijd een zéér subjectief gegeven en gewoon een keuze van de fotograaf die de beelden bewerkt achteraf. Maar laat me gerust weten hoe jullie er over denken.

[ view big ]

Een kleine sequence van beelden die ik eerder deze week in ‘t stadspark heb geschoten. [ view big ]

Wat altijd eens de moeite is om te bekijken is de photoblog van Reuters met verschillende reportages en beeldmateriaal erop. Een beetje het verhaal van achter de mannen die het verhaal maken. Check it out here. Lees zeker ook eens An emotional toll of covering violence & A day at the frontline of Sri Lanka. Geniaal hoe die mannen dat weten in beeld te brengen. Ik zeg altijd: ‘t is niet moeilijk om een krachtig beeld te maken als het onderwerp op zich krachtig is. Maar onder zulke druk, in zo’n omgeving, met die spanning en emoties zo’n verhalende beelden maken, dat is bewonderenswaardig.

[view big]

Sous-Chef of restaurant Dicoylde finishing a delicious dessert.

Net terug van het Fotomuseum in Antwerpen. Zéér nieuwsgierig naar het werk van Erwin Olaf en zijn Eyecandy tentoonstelling. Algemeen gezien was ik redelijk onder de indruk van zijn werk. Alleen de expliciete beelden spraken mij absoluut niet aan: niet omdat ze choqueren, maar omdat het zo gemakkelijk is om kracht en expressie uit te stralen van een expliciet beeld. Dus op een enkele uitzondering na hebben de penis – vagina – tetten – homo – travestie foto’s geen indruk op mij gemaakt. Zijn andere beelden waren dan wel weer héél tof, ook weer bedoeld om te choqueren maar op een heel ander niveau, dat ik wel kan apprecieren.

Ik denk dat ik uiteindelijk langer ben blijven hangen bij de aanpalende tentoonstelling over Fotografie in België tijdens het Interbellum… die boeide mij veel harder en was een ware ontdekking, bij elke foto opnieuw. Tot ze mij uit het museum hebben getrapt omdat ik mijn camera niet wou afgeven… tja, wat kan ik zeggen!

Kleine update gedaan een de site. de url waar u in de toekomst moet wezen is www.dipfico.be/fotografie. Het feit dat u dit kan lezen is omdat ik een forward heb ingesteld van de oude url. Als feedlezer moet u ook niets doen want alles blijft via dezelfde feedburner url lopen.

Eigenlijk moet u niets doen en intresseert het u allemaal niet, maar ik vertel het toch!

Ook weer op zolder gevonden bij mijn ouders: een oude Olympus Pen F uit het jaar des heeres 1973 1970. Dat is van toen de dieren nog spraken en bureaucratie nog een modetrend was. In elk geval een mooi staaltje techniek, zeker met die externe lichtmeter er op. Ik heb het allemaal al eens naderbij bekeken en het ziet er wel duidelijk uit. Wat nog leuker is, dat er nog een filmpje in zit. Eerst en vooral ga ik daar nog wat kiekjes met maken en dat dan laten ontwikkelen. Ben benieuwd wat er op die andere foto’s staat.

[Volledige set - full screen]

Strobist Info
2 umbrella’s left & right: 1/16
iso 100
shutterspeed:1/125
aperture: f5