- dipfico's daily -

Ter voorbereiding van een shoot wilden we eens proberen of via wireless shooten een livestream met beelden konden opzetten, live tijdens het event zelf. Eén iemand fotografeert en de andere bewerkt en upload de beelden naar een FTP/Flickr, … Dus hadden we een Nikon WT-4 nodig om aan te sluiten op mijn D700. Die hebben we gelukkig ergens te leen gekregen voor een weekje. Ik heb even snel al het ding kunnen testen. Dus hier een kort mijn eerste bevindingen.

Eerst en vooral, het is me niet gelukt om een directe rechtstreekse connectie met de computer te maken. Je hebt altijd een wireless network nodig om de verbinding te maken. Dat kan je eenvoudig oplossen door een Airport Express mee op locatie te nemen: klein, goedkoop en eenvoudig te instaleren. Je hoeft er zelfs geen internet connectie aan te hangen, gewoon in de stekker steken en de connectie tussen de laptop en Wireless Transmitter is gemaakt (enkel als je met FTP wil werken moet je natuurlijk wel internet connectie hebben)

Dat hebben we dan al, 4 apparaten: de wireless transmitter, een wireless tranceiver (vb Airport Express), een laptop en een DSLR. Twee daarvan praten al met elkaar, de derde en vierde hopelijk snel ook. Maar daar begon het schoentje al even te wringen; De twee meegeleverde softwares (WT4 Wireless Setup & Thumbnail Selector) bleken na installatie niet te communiceren met mijn D700. Dit komt omdat de software al een beetje verouderd is, de WT4 Wireless Setup gaat er vanuit dat je de camera nog via het menu op MTP/PTP kon zetten. Helaas is dat bij de laatste modellen D3X/D700/D300S niet meer mogelijk en krijg je bij het initialiseren van je camera (die via USB aan je PC hangt voor de initiële configuratie) steeds een error melding.

Ik ben de support en software update pagina’s van Nikon helemaal afgesurft en heb alle volledige versies en updates in alle mogelijke volgordes geïnstalleerd. Een tergend langzaam en frustrerend werkje maar plots werkte het en detecteerde de WT4 Wireless Setup mijn camera, het moeilijkste is achter de rug.
(more…)

Een tijdje geleden was ik bij ons op ‘t werk eens aan ‘t grasduinen tussen de honderden boeken in de bibliotheek. En plots viel mijn oog daar op een boek dat Luzer’s Archive heette. Een boek met de beste photo – reclame – campgnes wereldwijd. Dat het reclame is moet je er dan maar bijnemen. Maar er staan prachtige beelden in, zowel technisch als fotografisch. Enerzijds vind je hier inspiratie door leuke beelden te bekijken en anderzijds is het boeiend om proberen te achterhalen hoe sommige beelden tot stand zijn gekomen. Ik ben dan maar naar de website van Lüzer’s Archive gegaan om mijn eigen exemplaar te bestellen. Helaas was die versie uitverkocht maar een paar recentere uitgaves waren nog steeds beschikbaar. Let wel op want er zitten ook een aantal Illustratieboeken tussen ook, die moet je dus niet hebben. Ik heb deze drie besteld:

• 200 Best Ad Photographers worldwide 08/09 5
• Advertising Photography 1
• Advertising Photography 2

Vandaag zijn die eindelijk aangekomen…. en ze zien er uit om van te snoepen.

Lüzer’s archive

Vandaag was ik voor één dag cameraman, now that’s a first timer! Tijdens een shoot voor Bert Stephani zijn DVD liep ik samen met Kristof Ramon rond, elk met een Canon 5D mkII, om alles uit zo verschillend mogelijke hoeken vast te leggen. U leest dat goed, ik met video en ik met een Canon. Met een Canon is op zich niet zo speciaal, buiten dat dit de eerste keer was dat ik er één langer dan 30 seconden in mijn handen had. Maar ‘t feit dat ik een hele dag met een DSLR rondliep, uitsluitend om te filmen, dat is iets wat ik nooit had gedacht…. voor alles is een eerste keer. Anderhalve post geleden heb ik nog duidelijk gezegd dat ik dat nooit zou kopen een DSLR met video en twee dagen later loop ik er een hele dag met te zeulen. Tja, ‘t is simpel als je mij iets lief vraagt dan wil ik bepaalde princiepes wel even opzij zetten.

Nu kan ik hier een hele uitleg gaan schrijven over technische blabla over video in DSLR, maar ik ken er geen ballen van. Wat ik wel kon zien bij het bekijken van de opnames is dat de beeldkwaliteit echt wel fenomenaal is. Je kan er gewoon elke lens op zwieren die in je arsenaal zit en voor een leuk shot gaan. Dat is gewoon leuk! En terwijl Bert met zijn analoge Hasselblad bezig was, zette ik mijn eerste stapjes in de digitale DSLR filmwereld.

view big

En onder professionele begeleiding van Kristof Ramon, naast fotograaf ook regisseur, die me voorzag van de juiste tips & tricks heb ik denk ik een aantal leuke shots genomen. Zeker ook eens zijn flickr-account bekijken, daar zitten een aantal mooie portretten tussen.

view big

Conclusie, ik ben iets minder terughoudender ten op zichte van video in een DSLR, ik zal zelfs meer zeggen: ik ben er een beetje fan van geworden! Maar ik ga niet speciaal een toestel daar voor kopen. Als mijn volgende DSLR nu toevallig die functie wel heeft, nou das dan mooi meegenomen. Het heeft duidelijk wel potentieel en je kan voor een “relatief lage prijs ” hoog kwalitatieve resultaten neerzetten. Voila, mijn lief zegt altijd dat je één keer op je mening mag terugkomen en voor één keer heeft ze gelijk …

En terwijl wij drie daar met onze camera’s stonden te zwaaien en te kirren van plezier waren de modellen ook bezig met hetgeen wat hun het meeste boeit…

view big

In november vorig jaar lanceerde Nikon USA een wedstrijd waarbij ze op zoek waren naar een filmpje van maximaal 140 seconden. Het thema was ‘Een dag door je objectief’ en je hoefde niet per se met een Nikon camera te filmen. Vandaag is de winnaar bekend gemaakt!

Héél leuk gedaan en knap gefilmed. Ik ben geen voorstander van video in je DSLR en ik denk dat ik daar vrijwel de enige in ben. Maar ik moet wel toegeven dat het mooie nieuwe mogelijkheden geeft aan het grote publiek om creatief met beeld om te springen. Maar persoonlijk interesseert video mij niet zo. Ieder zijn ding hé.

Vandaag even wezen kijken naar de dubbele tentoonstelling van Carl de Keyzer in het Antwerpse fotomuseum.

De dubbeltentoonstelling omvatte: “Congo belge en images – Ongeziene archiefbeelden van Belgisch Congo” & “Congo (belge) van CDK zelve”. Het eerste deel is een overzicht van ongeziene archiefbeelden uit de koloniale periode. Hoe het land als bron van rijkdom en paradijs voor de blanke kolonisten uitgebuit werd. Statige monumenten, grote lanen/straten en industrie werden er uit de grond gestampt. Godsdienst, klederdracht, … werden opgelegd alsof al het andere onbestaande was. Lokale bewoners werden als beesten, lastdieren gebruikt… er zaten een aantal schokkende beelden tussen.

In schril contrast had je dan de beelden van de Carl de Keyzer die het land tonen meer dan honderd jaar later. De kolonisten zijn vertrokken en het land is blijkbaar zo goed als stil blijven staan. Als herinnering aan een ander verleden zie je nog resten van die oude industrie, machines, straten, glorie (?) … maar alles verpauperd en verlaten. Een sterk staaltje fotografie en je moet zelf maar even gaan kijken om de juiste impressie op te pikken van deze beelden reeks. Maar er hingen naar mijn mening een beetje te veel dezelfde soort beelden en soms ook echt op elkaar gepropt, wat jammer was.

Het contrast in deze tentoonstelling sprak me ontzettend aan en als het aantonen hiervan de opzet van de tentoonstelling was dan vind ik dit geniaal uitgewerkt.

Er komt een punt dat je met trail & error bepaalde grenzen bereikt. Vooral de grens waarbij je probeert te begrijpen waarom iets gebeurd in je beeld, bij het opstellen van je licht, … Met véél geduld, oefenen en proberen kom je dan wel tot het gewenste resultaat maar hoe of wat juist, dat blijft nog steeds de vraag. Ik ben het type dat wil begrijpen hoe iets werkt en hoe je bepaalde zaken kan manipuleren. Zaken blindelings aannemen zonder ze te begrijpen ligt niet in mijn aard. Ik kan niet terugvallen op mijn schoolkennis fotografie waar de basics mondjesgewijs worden aangeleerd maar moet het hebben van zelfstudie. Voorlopig toch. Op aanraden van BS heb ik via Amazon het boek Light: Sience & Magic gekocht.

 

‘t Is een serieus droge kost en haast een wetenschappelijke benadering van licht. Na de eerste pagina’s heb je het gevoel dat als je bij het lezen van het boek durft denken aan het woord “creativiteit”, je een virtuele stamp tussen de benen gaat krijgen want alles is herleid tot een puur technische/wetenschappelijke bandering. Doorbijten is de boodschap dus. Niettegenstaaande dat is het een ongeloofelijk leerrijk boek dat je stap voor stap door de principes gidst. Vaak moet je een aantal paginas terugbladeren om te kijken wat ze net weer bedoelden. Traag en gefocussed lezen is dus de boodschap. Ik ben ongeveer in de helft en het heeft met toch al heel wat inzichten gegeven die ik in de praktijk kan toepassen. Niet zozeer que set ups maar eerder waar je eerst op moet letten alvorens van start te gaan, observeren dus. Aanrader!!

Ik ben de laatste tijd nogal veel bezig met het licht. Vooral artificiëel licht… voorlopig. ‘t Is winter en tegen dat ik thuis ben in de week is het toch al donker dus prefereer ik het gebruik van artificieel licht binnen, waar het lekker warm is. Stilletjesaan begin ik ook een beetje meer inzicht te krijgen in dat flitslicht. Vroeger zette ik botweg ergens een flitser voor mijn onderwerp en tsjak ‘t was in orde. Imperfecties die haalde ik er wel zo goed en zo kwaad mogelijk uit met LightRoom. Tegenwoordig ga ik een anders te werk: het beeld dat uit mijn camera komt moet zo goed mogelijk het effect benaderen dat ik wou. Waardoor er nog maar een minimale aanpassing nodig is om het uiteindelijke eindresultaat te verkrijgen. Het beeld dat ik wil maken zit reeds in mijn hoofd en de setup ongeveer ook. ‘t is een kwestie van finetunen om het gewenste effect te optimaliseren.

Maar met het gaandeweg leren komen er ook terug onzekerheden boven. Er is een groot verschil tussen een technisch optimaal belicht beeld en de creatieve meerwaarde die je aan een beeld wil geven. Die creatieve meerwaarde is zéér subjectief en moeilijk te quoteren of in te schatten. Feedback van derden op een beeld is altijd zéér subjectief en persoonlijk, terecht. Maar het moeilijke is om in te schatten hoe je opdrachtgever openstaat voor die creatieve toets. Daar ligt nog een drempel voor mij. Vaak merk ik dat ik in geval van onzekerheid teruggrijp naar perfect uitgelichte beelden, hoewel ik misschien het zelf anders had gedaan. ‘t Zal ook een kwestie van evolueren zijn en misschien zelfs een eigen stijl (verder) ontwikkelen.

Ben ook op het punt gekomen waarin ik eindelijk opensta om objectief naar andere beelden te kijken en te beoordelen of mij dit aanstaat en daarbij kan argumenteren waarom wel of niet. En eenvoudig kan afleiden hoe het beeld is opgebouwd. Een beetje minder naar Flickr en een beetje meer naar andere bronnen van inspiratie kijken helpt ook al veel. Ik heb een tijdje getwijfeld om om een 365 project op te starten maar heb besloten om dit niet te doen. De ratio van beelden op leveren ligt te hoog om een groote differentiatie aan beelden te kunnen opleveren. Ik doe liever één of twee beeldjes per week waar ik achter sta, dan te moeten vervallen in herhalingen en variaties op hetzelfde thema, want dat zie je vaak bij zulke 365 projects.

Daarnaast is vind ik het ongelofelijk leuk om mee te doen aan het Salon8 project. Thematisch te werk gaan met een ratio van één beeld op twee weken geeft je de tijd om doordacht te werk gaan, tijd om na te denken en alle aspecten goed voor te bereiden. Op die manier ben je heel bewust met je beeld bezig: van idee over uitvoering tot aan de afwerking.

Door dat vele werken met artificiële licht en elk element van je beeld te coördineren merk ik ook dat ik minder uit het dagelijkse leven fotografeer. Versta me niet verkeerd, ik heb nog steeds mijn camera overal bij maar ik grijp er minder snel naar. Dit heeft volgens mij twee oorzaken: ten eerste het feit dat er elementen in mijn zoeker verschijnen die ik er op dat moment liever niet in heb. Dat is gewoon weer een kwestie van meer reportage gewijs fotograferen en terug meer de straat op te gaan om de gewoonte weer aan te kweken. Maar de tweede oorzaak ligt dieper. De banaliteit van het dagelijkse leven weer overstijgen. Ik denk alltijd, wie is er nu geïnteresseerd in een beeld van mijn petekind aan de kersttafel, een avondje gezellig op café of een man die in de regen op straat wandeld. Maar daar ligt juist de uitdaging die banale zaken interessant in beeld brengen daar wil ik ook meer aandacht aan schenken. Dat zal ook weer verbeteren wanneer het weer het meer toelaat om door de straten te zwerven.

Maar plezier dat ik heb met het fotograferen… en dat is nog altijd het belangrijkste.

Twee blogposts die je zeker eens moet lezen bij de start van het nieuwe jaar:

• 30 Photographic Goals for 2010: Hoe jezelf blijven stimuleren, evolueren als fotograaf.
• New Years Letter to the industry: Waar je ook staat als fotograaf, hou rekening met waar je vandaan komt, waar je naar toe wil, respecteer, …

[ view big ]

Mijn eerste foto voor het Salon8 project waarin we samen met 8 fotografen elke 2 weken een thematische foto online plaatsten.

Salon8 Website
Salon8 flickr

Setup: (more…)

Net verhuisd uit Nederland naar de Koekestad. En ze zijn bezig met een 365 project. Elke dag één foto is dat, een héél jaar lang. Het levert leuke beelden op, check it out!

© Vlaamse Jongens

• Website: www.vlaamsejongens.nl
• Blog: www.vlaamsejongens.nl/pages/blog
• Flickr: www.flickr.com/photos/ikmick