20/4 2011

Op Kot

0

Sinds drie dagen gaat onze kleine engel naar de crêche, voor haar is dat een serieuze aanpassing op vlak van prikkels & ontdekken. Voor ons was dat na 7 maanden een veilig nest te zijn, een emotionele aanpassing.
Ellis had er blijkbaar geen problemen met, eenmaal overgeleverd aan de zorgen van de crêche werd er ons geen blik meer gegund en bij het ophalen moet je er bijna met je neus tegen gaan zitten eer je een glimlach van herkenning krijgt.

Zo erg is het natuurlijk niet maar het voelt wel zo aan. Je kind spendeert nu het grootste gedeelte van de dag bij anderen en even kort komt overnachten thuis. Ik voel me haast opvang in plaats van de crêche! Overdereven, ik wéét het, maar toch.

Anyway, wij hebben een immer vrolijke rakker die als het haar niet aanstaat even de boel bijeen brult, niet huilen, gewoon vol ongenoegen even de keel openzetten! Ze hebben het daar al geweten in de crêche en stiekum ben ik daar trots op. Trots op mijn dochtertje die haar eerste grote stap in het leven probleemloos overbrugt.

(Snapshotje met de GF1)

in Ellis , Lifelog Tags: , ,

Leave a Reply