18/8 2009

Sinead O’ Connor

2

Net terug van een streepje muziek uit het Openlucht Theater van Antwerpen. Sinead O’ Connor was performing. Ik ken er een aantal nummer van en ben er absolute fan van. Vroeger in één of andere woedende bui kon ik dertig keer achter elkaar naar het nummer Troy luisteren… heerlijk hoe dat nummer woede – agressie – onmacht – verdriet – … in één adem verwoordt en dan die stem, die stem die door merg en been snijdt en een ongekende kracht heeft. Vanavond kregen we nog steeds dezelfde Sinead voor onze neus met een nog steeds (bijna) even krachtige stem, een timide een teruggetrokken houding, die zonder begeleiding met alleen haar stem het hele openlucht theater muis- maar dan ook muis stil kreeg. Maar voor het eerst hoorde ik ook een zeemzachte stem en een héél ander type nummers… Haar nummers raakte mij echt zowel de tonen, klanken als de teksten. Bijna al haar nummer zijn autobiografisch en dat voel je in elk nummer, in elke stemtrilling. In elk geval ga ik gewoon morgen al haar nummer op iTunes kopen! Ik ben nog méér fan als voorheen. Ik ken weinig zanger(essen) die zonder begeleiding hun publiek zò in vervoering kunnen brengen! Luistert u toch nog even mee naar Troy van op Pinkpop 1988, een dijk van een nummer. Let vooral ook op de expressie tijdens het zingen.YouTube Preview Image

2 Responses to “Sinead O’ Connor”

  • herfstmensje
    Twitter: herfstmensje
    said

    Voorwaar ik zeg u, deze dame is fantastisch! Een dijk van een stem! Al mijn hele leven fan (oudere zussen zitten daar voor iets tussen), alleen haar godsdienstige uitspattingen en zangen konden mij niet bekoren. Eens zien wat ze de laatste tijd in petto heeft. En vind het spijtig dat ik niet naar haar concert kon gaan. Mijn favorieten: Mandinka, Three babies, Black boys on mopeds, scorn not his simplicity … eerder het oudere singer/songwriter werk.

  • Nico said

    Het was idd een geweldig concert. Kippenvel! Een terechte staande ovatie.

Leave a Reply