8/8 2009

road kill

4

Vreemd, de laatste twee weken heb ik nog nooit zoveel doodgereden beesten gezien als ooit tevoor. Platgereden langs de kant van de weg… plots uit het leven genomen met één stevige klap… gedaan! Maar daar sta je niet zoveel bij stil als automobilist, je ziet het denk: “ocharme” en ondertussen ben je al 100 meter verder en het al weer vergeten.

Wat je als automobilist niet vergeet is het feit dat er plots een levend beest voor je opduikt, dan tracht je uit alle macht dit dier te ontwijken en kijk je in ontzetting naar de aanstormende auto’s in je achteruitkijk spiegel, wachtende en hopende om dezelfde bruuske beweging te zien. Zo was dit het geval met het konijntje op de afrit naar Mechelen Noord dat rustig zijn pootjes zat te likken midden op het baanvak, of met het poesje dat schoorvoetend, maar zonder kijken, rustig de E19 in Vilvoorde overstak. Voor je uit zie je auto’s uitwijken, in de achteruitkijkspiegel zie je er vier anderen ook nog doen en dan is het tafereel uit het zicht en kan je alleen maar hopen dat het arme beestje de overkant bereikt heeft.

Erger nog, vandaag kwam ik terug van Anderlecht en net buiten het centrum zag ik op het middenste baanvak een auto staan met vlak ervoor, naast haar net overreden hondje, een oude dame. Iets verder stond een jonge moeder, de handen voor de mond met tranen in de ogen rondkijkend… Ze had de levensgezel van de oude dame per ongeluk doodgereden, waarschijnlijk toen het beest plots overstak. Het arme dier lag stil op zijn rug in een onnatuurlijke houding en in het voorbijrijden hoorde ik de oude vrouw radeloos roepen tegen de jonge moeder. Een drama, ik had te doen met het hondje en haar baasje maar ook met de jonge moeder want zoiets doe je niet opzettelijk…

4 Responses to “road kill”

  • Ik had het afgelopen zondag bijna voor met een haas op een afslag van de autosnelweg in de buurt van Utrecht, hij was bijna over en plots loopt hij weer terug. Ik was blij dat ik in mijn achteruitkijkspiegel zag dat hij het toch gehaald had. Maar ik denk niet dat hij goede kansen heeft als hij die fratsen blijft uithalen.

  • Golb said

    Toen ik 5 jaar mijn rijbewijs had, zei ik eens tegen mijn vriendin: “he ik heb nog nooit iets aangereden, of bijna aangereden”. Diezelfde week heb ik 3 katten doodgereden. Per ongeluk wel te verstaan, het leek haast of ze alle drie zelfmoord wilde plegen. Twee ervan sprongen onder mijn achterwiel, eentje sprong in een bocht voor mij in. Je kan wel begrijpen dat ik nu zo geen uitspraken meer doe…

  • ysabje said

    een triest tafereel dat je daar schetst, van dat bomma’ke met haar hondje. ze zal geen schadevergoeding krijgen denk ik.
    ik ben content dak nog geen enkel beest heb doodgereden (dat ik nu maar niet hetzelfde voorheb als golb) en ik ben daar blij om. Moet je dan stoppen? Kijken of het nog leeft? als het een kat is de eigenaars zoeken? ik zou ni weten wat te doen.

  • gvd – wat een klote post, ik zie zulke zaken dan namelijk ook steeds voor me.
    het goorste wa’k ooit zag was nen doodgereden schildpad – een schild in twee, wat ingewanden eruit en een kopke ertussen.
    Gespleten door tram 8 – geen idee hoe dat is kunnen gebeuren.

Leave a Reply