June, 2009

30/6 2009

Blauwe Steen

5

Blauwe Steen

Op zo’n zwoele zomerdagen als deze is er niets ontspannender en fijner dan op “Den Blauwe Steen” naar de zonsondergang te kijken aan den bocht van de Schelde, ondertussen wat babbelen, zeveren, wijn en pintjes drinken of gewoon even wegdromen bij het uitzicht…

29/6 2009

twitter moe

2

De laatste tijd kwam twitter een beetje mijn oren uit. Ik zag het bos niet meer door de bomen. Een overvloed aan berichten van mensen die al dan niet iets zinnigs te zeggen hadden. Dat op zich is natuurlijk zeer subjectief wat al dan niet zinnig is. Ik heb twitter dan maar eens een weekje of twee dicht gesmeten en ik had niet direct een gemis in mijn leven. Maar anderzijds wil ik wel op de hoogte blijven van het wel een wee van mensen die ik interessant, mooi of gewoon persoonlijk ken. Dus ik heb net even een opkuis gehouden, 150 contacten er uit geflikkerd. Diegene die overblijven behoren tot het bovengenoemde lijstje of tot de categorie: “mens erger je”. Want ik moet toegeven dat ik een anatal mensen gewoon volg omdat ik er mij dan extra kan aan irriteren… ja zo ben ik wél!

in G33k , Opinion Tags:
28/6 2009

Ha ons moeder sé

5

ons moeder

Ons moeder sé.. alle felle karaktertrekken die ik mijn genen en ziel heb zitten komen van mijn moeder. Versta me niet verkeerd, mijn moeder is een zachte, sterke en intelligente vrouw maar aangezien wij alletwee een zéér extravert en explosief karakter hebben, gaf dat in het verleden al eens stevig vuurwerk bij ons thuis… . Mijn moeder studeert nog steeds aan de open universiteit en daar bewonder ik haar voor. Italiaans, kunstgeschiedenis, …  elk jaar legt ze nog met succes goede examens af. Alhoewel dat het mysterie van waar mijn nonchalant studeren vandaan kwam, de laatste jaren stilletjes aan is opgelost….

Mijn moeder heeft atijd een geduldig luisterend oor en zéér gericht raad op emotionele of andere problemen. Ze beoordeeld zéér weinig en is redelijk ruimdenkend … Ik heb slechts één continu discussiepunt met haar: als het aan mijn moeder lag droeg ik altijd een kostum, want ze vindt nette kleding belangrijk. Ik veeg daar falikant mijn broek aan, alleen op gelegenheden die voor haar belangrijk zijn zoals feestdagen en familiebijeenkomsten doe ik mijn best en steek mezelf in ‘t pak. En met die compromis kunnen we beiden leven!

Het leukste aan mijn moeder is het geluk dat je van haar gezicht kan aflezen als ik plots en onverwachts kom binnenvallen met de woorden: “Hà ons moeder sé!”, dan glimlacht ze tot achter haar oren, geeft ze mij een dikke kus en zegt ze: “och jongen ik ben zo blij dat ik u zie” …

[ view big picture ]

in Foto , Lifelog , people Tags:
28/6 2009

Sell your pictures

3

Ik heb een heel tijdje geleden mij eens ingeschreven op iStock Photo’s, zodat ik mijn beste fotos kon verkopen. Hiervoor moet je eerst een online test invullen die achterhaalt of je wel genoeg van fotografie weet om kwalitatieve beelden op te laden in de iStock database. Op zich is die test niet moeilijk dus dat is geen probleem, alleen duurt het zo ontzettend lang vooraleer je weet of je toegelaten wordt. Je moet dan nog eens drie voorbeeld foto’s uploaden zodat ze aan de hand van die foto’s kunnen zien of je in de praktijk ook van wanten weet. Wéér een aantal weken wachten..

Ik ben ongeduldig van aard, dus tijdens de weken dat ik moest wachten ben ik al eens bij de concurentie gaan piepen of zij een gelijkaardig en misschien minder strenge dienst aanbieden. Zo kwam ik uit bij Printroom, Photobox en Fotolia. Maar na wat testen en zoeken hoe hun dienst werkte, leken mij deze alles behalve opportuun. Bij de één kunnen ze je foto’s niet in euros uitbetalen maar enkel in credits om deze opnieuw te besteden aan fotos op hun eigen site, de andere doet het wel maar niet in Europa en anderen sturen zoveel spam mails met aanbiedingen van hunzelf en derde partijen dat je niet snel genoeg kunt zijn om je account te deleten.

Maar plost op een dag krijg je dan het mailtje van iStock dat je bent toegelaten en dat je mag beginnen met uploaden van je images. Zogezegd zo gedaan, de eerste 15 images staan klaar ter validatie en nu is het weer wachten dat deze images weer worden goedgekeurd. Op zich allemaal heel omslachtig en tijdsintensief maar je weet tenminste wat er gebeurt en waar je aan toe bent. Trouwens iStock is één van de weinigen die een directe plugin heeft voor Lightroom (en ook voor Aperture). Deze plugin upload, via de export functie, de foto’s in high res rechtreeks naar je account op iStock met validatie van keywords en categorieën. Niet onbelangrijk want dat spaart hopen tijd uit. De plugin kan je hier vinden, lees zeker ook even de readme file omdat je anders wel eens lang kan zoeken om de plugin te activeren.

Natuurlijk wil dat allemaal nog niet zeggen dat je bakken met geld aan het verdienen bent maar als je een beetje deftig materiaal hebt en goed tagged dan is de kans reëel dat er wel wat euro’s voor je in zitten, but don’t quit your day job yet…

in Foto , how to Tags: ,
27/6 2009

en dan nu

2

Als je zo eens een avondje lekker lam voor de buis wil hangen en een goede film wilt zien dan kan je er van op aan gaan dat je om het kwartier in de film onderbroken wordt voor 10 minuten reclame,  b.e.h.o.o.r.l.i.j.k.  irritant is dat. Maar wat nog erger is: als je naar één of andere documantaire kijkt zeker op national geographic of discovery channel dan word je om de 10 minuten onderbroken om steeds dezelfde reclame te zien en het erge is dat ze de eerste 5 minuten na de reclame vullen met herhalen wat ze net voor de reclame hebben gezegd… een punthoofd krijg ik daarvan!

26/6 2009

droevig

1

Droevig nieuws allemaal deze week. Karel Van Miert, Yasmine, Wacko Jacko, … en we leven allemaal mee met de mensen wie een geliefde hebben verloren.

Wat mij voor de borst stootte was het feit dat een meisje op de radio zei deze morgen dat ze het bericht van Michael Jackson’s overlijden even schokkend vond als het bericht van 9/11. Dat is gewoon niet te vergelijken… ik begrijp niet dat je durft zo een vergelijking te maken. Een regelrechte massamoord vergelijk je toch niet met iemand die door een hartaanval sterft. Daar doe je alle slachtoffers van 9/11 oneer met aan.

in Opinion Tags:
23/6 2009

kijken

10

Ik mocht vandaag een trouw fotograferen. Terwijl mama in de gang de laatste hand legde aan haar outfit, keek haar zoon stilletjes vanachter de trapleuning naar alle drukte om hem heen. Een heerlijk beeld is dat als kinderen echt staan te kijken… je ziet in hun ogen dat ze niet juist begrijpen wat er gaande is maar ze begrijpen wel dat er iets gaande is.

Fonne

[ view big ]

in Foto , people Tags: ,
21/6 2009

Eyes

1

Inside Fedasil

Een portretje uit het Asiel Centrum. [ view bigview more ]

19/6 2009

Van mijn erf begòt

6

Weet je wat ik zo fijn vind aan landbouwers: als die zeggen dat ze iets gaan doen dan gaan ze dat ook letterlijk doen. En als de boeren zich op Europees vlak een beetje gaan organiseren dan kunnen die met hun stomende tractoren onze hoofdstad probleemloos immobiliseren. Dat hebben vele Belgen gisteren en vandaag aan de lijve mogen ondervinden. De Europese melkboeren hebben hun koppen bijeengestoken om een manier te vinden om aan de gekostumeerde apen in het Europese Parlement duidelijk te maken dat de maat vol is… en dat ze voor die volle maatbeker melk te weinig centjes krijgen. Zodus stapte  een groot deel van de Europese melkboeren in hun oerstevige tractor en stevende gezapig op onze hoofdstad af… ‘t moet een impossant gezicht geweest zijn, die kolonnes van gemotoriseerde krachtpatsers. Eenmaal aangekomen in Brussel legden ze letterlijk alles stil. Want zo zijn: ze een woord is een woord én een daad is een daad. En zo zouden ze het wel even duidelijk maken aan de hoge omés in het parlement.

Alléén, alléén, … de gekostumeerde apen in hun glazen kooi hebben maar weinig gehoord van deze agriculturele oerkreet. Die waren leuk aan het vergaderen over andere koetjes en kalfjes en waarschijnlijk nog lekker aan ‘t dineren ook! Dit alles mooi op kosten van de hardwerkende Europeaan wel te verstaan. Diegene die de woede van de boeren duidelijk hebben kunnen horen zijn de Belgen die dagelijks naar Brussel pendelen, zij hebben aan de lijve ondervonden dat deze landbouwers, terecht weliswaar, kwaad zijn. Maar helaas kan de Belg niet beslissen om meer te betalen voor en litertje melk, hoe graag ze het ook zouden gedaan hebben om de ellenlange files te vermijden, ze kunnen er geen éne moer aan veranderen.

Hoezéér ik ook sympathiseer met deze landbouwers,  de actie die ze de voorbije dagen hebben neergezet is een oerdomme zet, domweg handelen en niet nadenken. Een schreeuw tegen de wind in…

Wij gaan toch ook niet uit protest tegen de Vlaamse Regering de gewassen van een Poolse landbouwer met onze wagen platrijden… dat haalt niets uit en kost handen vol geld aan de respectievelijke landbouwer! Awel, hou ons dan niet van ons werk. Ga voor mijn part met je tractor op de oprit van elke Europese minister staan, maar in godsnaam laat ons gewoon doen waar we met bezig zijn: naar ons werk rijden, belastingen ontduiken, pinten drinken en slecht voetbal aanvaardbaar maken.

Van mijn erf begòt!!

17/6 2009

Een thuis voor iedereen

6

Deze namiddag heb ik de kans gekregen om te vertoeven in het Asiel Centrum van Ekeren. Ik kreeg de gelegenheid om de mensen in hun doen en laten vast te leggen. In Ekeren verblijven ongeveer een 140 mensen waarvan bijna de helft kinderen zijn. Dat het een levendige boel was hoef ik dus niet te vertellen. De eerste uren dat ik daar rondliep werd ik zowat langs alle kanten aan de mouw getrokken om foto’s te trekken terwijl ze gekke bekken trokken of hun beste vriendje bij de mouw voortsleurden om te poseren samen. Op een zeldzaam moment kon ik ze bijna ongemerkt vastleggen.Inside Fedasil

Ik ben ook weer een ervaring rijker. Daar waar ik vroeger dacht dat zulke centra echt transit plekken waren, voor mensen die niet in ons  land welkom zijn om politieke, juridische of weet ik veel welke andere reden. Daar weet ik nu van dat het eigenlijk meer instant leefgemeenschappen zijn. Waar gezinnen, individuen, jong, oud, ziek en gezond… verplicht zijn om op een kleine ruimte zo goed mogelijk met elkaar samen te leven. Omdat ze niet anders kunnen, omdat ze nergens anders terecht kunnen. Op dit moment in hun leven is het centrum waar ze verblijven hun thuis en de medebewoners hun vrienden en lotgenoten. Een plek waarbij er zelfs nieuwe vriendschaps – en liefdesrelaties ontstaan. Dat heb ik zelfs op één namiddag kunnen vaststellen.
Inside Fedasil

Wat me ook opviel was de motivatie en gedrevenheid waarmee de mensen die werken in dit asiel centrum. Vrolijk, oprecht, relativerend maar bòvenal begaan met de mensen die onder hun hoede zijn geplaatst. Ze stralen dat gewoon uit!

Spijtig genoeg zal op het einde van dit jaar dit centrum onherroepelijk gesloten worden zonder dat er reeds een alternatief is voor hun huidige bewoners en zelfs werknemers. In het slechtste geval staan deze tegen het einde van het jaar gewoon op straat… letterlijk op straat! Dat is toch niet mogelijk… iedereen heeft toch recht op een thuis!

[ More picsfull screen ]

Pages:123»