February, 2009

28/2 2009

rays of sun

1

Eentje uit de reeks getrokken in de oude ruïne van de abdij van Villers la Ville.  Het leuke aan dit beeld is dat je ziet dat de zon door de ramen in de hoogte op de kerkvloer valt. Je ziet de ramen, of toch de contouren van de ramen en op de grond zie je de vergroting ervan door het zonlicht.

Villers la Ville

[full size]

in Foto , places Tags: , ,
28/2 2009

In de naam van de roos

0

Vandaag nog eens een klein stukje België uitgeplozen. Op aanraden van een collega van the misses, naar Villers la Ville gereden. Eigenlijk wisten we niet wat er ons te wachten stond. Maar éénmaal daar aangekomen zagen we de impossante Cisterciënzer abdij opdoemen achter een heuvel, zéér indrukwekkend. Daar een uurtje of twee rondgelopen en aan de hand van een simpel plannetje weet je al gauw waar elke ruïne oorspronkelijk voor diende.

Villers la Ville

Telkens als ik zo’n sites bezoek verplaats ik mij helemaal terug in de tijd en probeer me in te beelden hoe de mensen toen op die locatie leefde… en bij deze locatie had ik heel de tijd het gevoel alsof ik door het boek van Umberto Eco, In de Naam van de Roos liep.

[volledige setfull screen]

28/2 2009

Maiden Run

1

Vanmorgen zéér vroeg uit de veren, om half acht nota bene,  om bij het ochtendstond te genieten van het rustige park. Mentaal was het heerlijk, fysiek liep het iets moeilijker. Ben matig tevreden van het resultaat, 4.59 km op 31 min. Dat is niets om naar huis over te schrijven maar nu heb ik tenminste een startpunt om van op te werken.


De mannen als team daarentegen hebben een f.e.n.o.m.e.n.a.l.e start genomen, Op één dag en half hebben wij er al 70 km tegen aan gelopen. De dames kunnen al maar beter over hun schouder kijken om te zien of we hun al niet op de hielen zitten!

[follow the challenge on Nike +]

26/2 2009

Your money

4

Ik ben een ongeloofelijk fan van open communicatie, botweg de waarheid vertellen, transparantie enzo van die dingen. Het initiatief van de Amerikaanse overheid kan ik alleen maar toejuichen. Via de website www.recovery.gov gaat Uncle Sam de brave amerikaanders inlichten over de bestedingen van hun belastingsgeld. Of dit honderd procent accuraat is valt te bezien maar als het al een procentuele spiegel is van de bestedingen dan zijn ze al goed en eerlijk bezig. Maar wat ze in Amerika kunnen, dat kunnen wij in België beter. Ik betaal mij elk jaar, elke maand, elke dag, blauw aan belastingen, taxen, heffingen, gezondheidsindexen en weet ik wat nog allemaal. Ik zou graag eens zien of ze dit efficient besteden want ik moet er hard en veel uurtjes voor zwoegen. Waar het allemaal naartoe gaat, dat intresseert me niet. Er zullen commissies genoeg zijn om te bepalen welk doel, fonds, kas of regeringspost het meeste geld nodig heeft. Ik wil alleen weten of ze er efficiënt met omgaan. Geen tien commissies maar één volstaat om iets te onderzoeken, schermen met bureacratie en onderzoeken vertraagt de boel en  kost geld. En vooral ik wil inzage in de lonen en onkostennota’s van de mensen die ons land besturen: ministers, senators, en hun gevolg. Die mensen werken voor MIJ met MIJN geld. IK heb dus recht op inzage van die bestedingen

Ik wil graag elk jaar een gedetaileerd overzicht van onze overheid krijgen met inzicht in elk aspect van fondsen, subsidies, lonen, … dat ze van ons belastingsgeld opsoeperen.  ‘t Kan zijn dat we dat nu al hebben ergens diep verscholen bij één of ander onderdeel van het ministerie van financiën maar dan zal het wel niet kloppen of gewoon niet verstaanbaar zijn. De meeste bedrijven moeten hun jaarcijfers ook publiceren, een mastodont van een bedrijf als de Belgische overheid moet dat dus ook kunnen: transparant, bereikbaar, begrijpbaar, leesbaar en digitaal… who’s with me!!

What are you doing with our money!?

View Results

Loading ... Loading ...
26/2 2009

Als ze lacht

3

Eentje voor the misses, want als zij lacht dan is mijn wereld altijd een beetje mooier!

in Lifelog , Music Tags:
25/2 2009

Vuil Geld!?

5

Vanmorgen op Radio 1 lieten ze een aantal straatinterviews horen van mensen in en rond Brussel die al dan niet recht hadden op de extra jobpremie deze maand van 250 €. U weet het of weet het niet, maar deze premie is geldig voor alle inwoners van Vlaamse gemeenten. Indien u daar woont, you got lucky! En de reacties waren positief, uiteraard als ze u zomaar 25 briefjes van 10 euro geven, zoudt ge voor minder een vreugde dansje doen.

Er wonen ook Walen in Vlaamstalige gemeenten, ook zij hebben recht op deze premie, parce que nòn: wij discrimineren niet op taal. Eén van deze Walen zei dat het een schande was dat hij dit geld kreeg en dat het een vergiftigd geschenk was en dat hij er vies van was en dat hij zich schaamde ten opzichte van zijn collega’s  die hier niet van konden profiteren. Maar hij ging het geld niet terug brengen… daar was hij dan weer niet te vies van!

Kijk daar krijg ik dus een beetje jeuk van hé! Volledig de moralistische toer op gaan en dan uiteindelijk niet grootmoedig genoeg zijn om dit geld niet te aanvaarden en bij voorbeeld zijn collega’s te traketeren of het geld te schenken aan een goed doel. Neen, deze man gaat er zijn vrouw waarschijnlijk eens goed met uit eten nemen en verder blijven verkondigen dat de Vlaamse overheid echt gemene bandieten zijn die jou bloedgeld geven….  get real! Soms heb je gewoon geluk in ‘t leven, en dat geluk moet je dan niet als een vergiftigd geschenk beschouwen omdat je daardoor meer hebt als een ander. Such is life!

24/2 2009

Wijsheid

4

motto

via

in Stuff Tags:
24/2 2009

Move that ass

5

Ok, nog een paar dagen en het mannlijke loopteam mag ook van start gaan met de Nike+ Blog challenge. ‘t Zal varen want de dames hebben al een slordige 200 km bijeengelopen. We zullen stevig uit onze nieuwe sportsloffen mogen schieten om op gelijk niveau te komen?

Om mezelf wat te motiveren en de sociale controle alert te houden heb ik rechts in de zijbalk een online loop equivalentje van mezelf gezet. U ziet dat deze chubby bobby, nog niet echt gemotiveerd is maar dat komt omdat we nog niet mogen starten. Vanaf vrijdag zal u de kilomterers zien stijgen. En echt, als ik die dames zo zie presteren, dan begint de competitie drang bij mij ook wel de kop op te steken, ik kan niet wachten om te starten! To be continued…

in Lifelog , Running Tags: ,
22/2 2009

Erwin Olaf

4

Net terug van het Fotomuseum in Antwerpen. Zéér nieuwsgierig naar het werk van Erwin Olaf en zijn Eyecandy tentoonstelling. Algemeen gezien was ik redelijk onder de indruk van zijn werk. Alleen de expliciete beelden spraken mij absoluut niet aan: niet omdat ze choqueren, maar omdat het zo gemakkelijk is om kracht en expressie uit te stralen van een expliciet beeld. Dus op een enkele uitzondering na hebben de penis – vagina – tetten – homo – travestie foto’s geen indruk op mij gemaakt. Zijn andere beelden waren dan wel weer héél tof, ook weer bedoeld om te choqueren maar op een heel ander niveau, dat ik wel kan apprecieren.

Ik denk dat ik uiteindelijk langer ben blijven hangen bij de aanpalende tentoonstelling over Fotografie in België tijdens het Interbellum… die boeide mij veel harder en was een ware ontdekking, bij elke foto opnieuw. Tot ze mij uit het museum hebben getrapt omdat ik mijn camera niet wou afgeven… tja, wat kan ik zeggen!

22/2 2009

Pest eens een vriend

29

Als je eens een vriend of een bevriend koppel wil pesten, dan moet je ze een Bongo bon voor een restaurant bezoekje kado doen. Waarom is dat pesten?! Om de volgende simpele redenen:

Reseveren bij één van de restaurants uit het beperkte aanbod is op zich al een hele opdracht. De meeste restaurants hebben per dag maar een beperkt aantal plaatsen beschikbaar voor Bongo-bonnen. Uiteindelijk ga je dus niet eten waar je wilt of wanneer je wilt… ofwel moet je van datum veranderen of van locatie. Dus de spontaniteit van “We gaan vanavond eens gezellig eten met onzen bon“, dat kan je al op je buik schrijven.

Eenmaal aangekomen in het respectievelijke etablissement, worden je direct de regels van een Bongo-bon gerepliceerd. Je mag maar uit een beperkt aantal gerechten van de kaart kiezen, onder het smoesje dat de keuken anders niet kan volgen als je voor een populair gerecht gaat… Dat begrijp ik niet want dat wil gewoon zeggen dat zonder Bongo het restaurant zijn eigen capaciteit niet aan kan. Zo kon ik gisteren alleen maar voor eend-gerechten gaan… and I don’t even like that!

Verder is de drank niet inclusief in het tarief, stel dat je voor 30 euro gaat eten, en je hebt een bon van 40 euro. Dan geef je jouw bon af en dan moet je nog eens bijbetalen voor de drankjes. Dat wil dus zeggen dat ze in dit geval 10 euro pure winst doen op die bonnen. Ze weten de gerechten anders wel  zo te kiezen dat ze winst maken hoor!

Waarom kan je met die bon niet ter waarde van het volledige bedrag eten en alles wat je daarbij nog bestelt, eet, drinkt betaal je gewoon zelf bij. Zo werkt het toch ook met maaltijdcheques. Ik voelde me gisteren door de manier waarop ze me behandelden door het hebben van een Bongo-bon echt alsof ik schurft, de pest en difterie tegelijkertijd had en daarom als een ongewenst persoon werd beschouwd.

Me dunkt dat de aangesloten restaurants er alles aan doen om de mensen met bons uit te melken… jammer want het idee is wel leuk. Ik vraag me af of ze bij Bongo zelf wel weten hoe erbarmelijk die ervaringen zijn die ze weggeven… Ze zouden hun product wat betere moeten bewaken.

Ik elk geval geef ik nooit meer een Bongo-bon kado, dat wens ik niemand toe. Tenzij ik je deze natuurlijk zéér expliciet geef, dan weet u meteen waar u staat in mijn achting.

Pages:12345»