30/1 2009

Nice try

1

Ik hoorde op de radio dat het de laatste dag(en) solden was vandaag. Dus ben ik snel nog even een winkel of twee binnengegaan. In één van die winkels was mijn vraag heel simpel: ik moet een jeans hebben en een paar basic truien om gewoon met een witte t-shirt te dragen. Die jeans was redelijk snel beklonken. Nu de truien nog.

De mooie verkoopster had een stuk of zes truien klaargelegd op de toonbank, de ene al wat flashier dan de andere. Op zich mooi maar dat was mijn vraag niet, basics was de opdracht! Zij terug de rekken in en ik toch even één van die truien passen want die was wel héél cool, jà ze kennen hun job wel die verkoopster. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat haar zoektocht naar basics niets was geworden. De trui die ik aanhad was echt mooi maar een maatje te klein en dat zag en voelde ik direct: mijn buikje stak eruit en als ik mijn massieve schouders bewoog dan begonnen de naden te schreeuwen om hulp om het boeltje bijeen te houden.

De verkoopster zag mij twijfelen en zei prompt: ik vind dat de print véél verdoezeld… (wtf!!) Kijk ik heb geen scrupules over mijn lichaamsbouw maar zò moet je het nu ook niet brengen, ze begon al zwaar punten te verliezen… Ze bleef doorhameren dat deze maat echt perfect was voor me. Ik vroeg of ze een maat groter had maar ze bleef erbij dat het déze maat moest zijn, dat die perfect was. Ze haalde er zelfs een andere klant bij, die ons een beetje had zitten volgen, met de vraag of die haar betoog kon bevestigen. Die  jonge dame keek naar mij en zei koudweg: Die trui is te klein, hebt u geen grotere maat!?...neen, dat dacht ik al!!

Verslagenheid, dat zie je direct in iemands blik, zo ook bij deze verkoopster! Ze had geprobeerd om iets te verpatsen, cijfers boven klanten, target boven tevredenheid en ze was midden in haar bedrog ontmaskerd. Ze opperde nog dat ze nog wel wat had maar mijn blik aan haar gaf duidelijk te kennen dat ik niet van haar meer gediend was… Ik heb de broek afgerekend en ben naar buiten gewandeld zonder nog al te véél oogcontact te leggen met haar. Als het kon had ik zelfs de jeans laten liggen om haar duidelijk te maken dat ik er niet met gediend was maar ‘t is al moeilijk genoeg om een goedzitende jeans te vinden…

In een andere winkel had ik hetzelfde voorval met een broek, maar de verkoper daar zei dat het spijtig was maar dat ik die nét te kleine broek beter niet kon nemen want ik zou er niet lang plezier van hebben. Ook al koste die maar 30 euro in solden die broek, gewoon eerlijk en klantvriendelijk.

In welke winkel ga ik niet meer terug denk je… in diegene waar ik op dit moment niks gevonden heb, of in de winkel waar ze me zagen als een geldzak die je moet uitschudden?

One Response to “Nice try”

  • Toch redelijk degoutant ja. Mijn lief zou die broek daargelaten hebben, denk ik. Gewoon uit koppigheid. Dan maar geen broek. Maar ik snap dat ge ze toch maar meegepakt hebt. Toch een idiote houding, vind ik…

Leave a Reply