14/1 2009

One of those days

2

Als je anderhalf uur te laat wakker wordt, daardoor uit je bed springt met een gigantische slaapkop en alles op volledig automatisme als een sneltrein afhandelt om toch op tijd te komen: tanden poetsen, koffie drinken, schoenen aan, broek proberen aan te doen, schoenen uit, broek aan, … als je dan uiteindelijk toch nog op een redeijk tijdstip op ‘t werk bent, dan weet je dat je voor de rest van de dag slachtoffer bent van die enorme slaapkop die boven je hoofd blijft hangen. Ik ben al papieren kwijtgespeeld, twee tassen koffie uitgeschonken die nog naast de koffiemachine staan, wartaal gesproken, … ‘t zal er niet op beteren vandaag. It’s just one of those days!

2 Responses to “One of those days”

  • Ex-Roomie said

    Overkomt mij nooit ! :)

  • Afschuwelijk! Ik wil dan nog wel rennen en hossen en alles tegelijkertijd doen, maar in zo’n situaties heb ik vaak ook een sterke relativeerkracht waardoor op tijd komen plots zo overroepen lijkt. Ik wil dan plots het heft weer wat in eigen handen nemen, en me niet laten commanderen door een baas. Ze mogen al blij zijn dat ik voor hen wil werken en zo’n blabla. Maar da’s alleen als ik me overslaap. Voor de rest loop ik me door de dag wel vaak te haasten en dan vloek ik en dan verwijt ik het mezelf… Ik haat te laat komen, maar ik doe het zo vaak!

Leave a Reply