2/11 2008

contrast

0

Dat ik gek ben op het pitoreske dorpje Lillo dat wist u al; enerzijds omdat het zo pitoresk is maar vooral omdat het er zo contrasterend is. En één van de eerste dates met mijn madam zit er ook wel voor iets tussen. De rit er naartoe is al een hele belevenis. Je rijdt door kilometers industriegebied waar staal, baksteen en rokende schoorstenen koning zijn. Na één korte afslag rij je plots over de kinderkopjes in een prachtige laan met langs beide zijden bomen waarvan de takken over de weg hangen als een beschermende armen. Je waant je plots in een andere tijd. Het contrast keert op elke plek terug, je ziet steeds weer in de verte de tekenen van de moderne tijd: de kerncentrale van Doel, de hoge kranen van de container terminal, de verbrandigsovens van de petro chemie… maar één blik rondom je en je bent weer terug in de tijd. Een (tijdelijk) drooggevallen dok waar oude en nieuwe schepen in de modder liggen te wachten op een streepje water. Een bruin dorpscafé waar een fietsclub zit te pintelieren en te paffen, een groepje van de derde leeftijd hevig aan ‘t lachen en discussieren is en twee kerels van de zeescouts zitten te kaarten met een pintje erbij… Als u ooit op een mooie winterzondag even niet weet wat gedaan… Go Lillo !

Yacht Club

- volledige set -
- foto’s op kaart -

Leave a Reply