October, 2008

30/10 2008

sjokolaasdag

2

Vandaag was het Peter Sjokolaasdag. Dat wil zeggen dat ik een héle dag met mijn petekindje Amélie op stap ben geweest. Deze meter vol ondeugendheid noemt mij Sjokolaas ipv Nikolaas and I love it! Over en weer gereden naar Leuven om ze op te pikken en dan sito presto naar de Zoo van Antwerpen. Een beetje koud en grijs weer maar dat kon de pret niet bederven voor de peuter in kwestie. En eerlijk toegegeven wij hebben er zelf ook van genoten om een beetje naar de zeeleeuwen en pinguïns kijken… die beesten zijn gewoon gieren en ze beseffen het zelf niet. En onder luid enthousiasme van Amélie zijn we ook op de schuifaf geweest, wat ondanks de aanwezigheid van honderden uitheemse beesten in alle mogelijke vormen en kleuren wordt een peuter van 2,5 jaar nog het gekste van een schuif-af of drie … en dan doen we vrolijk mee!

Amelie

29/10 2008

Shades of blue

0

Shades of Blue

Geen idee waarom maar plots zag ik dat ze de oude gebouwen van de Waagnatie hebben voorzien van blauwe led verlichting. – Ganz Schön – en al, alleen heb ik geen flauw benul waarom. ‘t Gaf in elk geval een mooi sfeer element aan een, anders nogal donker en verlaten, uithoekje van ‘t Eilandje …

29/10 2008

feel blue!?

0

Geen idee waarom maar plots zag ik dat ze de oude gebouwen van de Waagnatie hebben voorzien van blauwe led verlichting. – Ganz Schön – en al, alleen heb ik geen flauw benul waarom. ‘t Gaf in elk geval een mooi sfeer element aan een, anders nogal donker en verlaten, uithoekje van ‘t Eilandje …

Shades of Blue

- 6 extra foto’s -

27/10 2008

huh!?

4

Om één of andere bizare reden is de eerste dag van onze tweede week vakantie als een gluiperd veranderd van een gezapige vakantiedag in een heuse – we kuisen alles eens op dag – Ik had het pas door toen ik kniehoog tussen oude gsm laders, laptopladers, hopen USB kabels en prehistorische muizen stond… en eenmaal de rommel gemaakt is er geen weg terug! Wel tussen de rommel mijn oude knuffelbeer of beter gezegd hond teruggevonden! Echt grappig, bij mijn geboorte gekregen en nu bijna 31 jaar later heb k ‘m nog steeds! Onafscheidelijk was ik hiervan vroeger… menig keer is mijn vader terug gereden naar een tante in Wielsbeke of naar mijn grootouders in Oudenaarde omdat ik het beest ergens vergeten was… en dan was het kot te klein! Hij ziet er versleten en oud uit, de vulling loopt er uit maar toch ben ik blij dat ik hem nog steeds heb!
Childhood buddy

26/10 2008

La Palma

0

De gecombineerde opdracht van the misses en mij is volledig gelukt: zon – zee – bergen – rust – mooie natuur ‘t was allemaal te vinden op La Palma. Een vulkanisch eiland, het steilste van de wereld, van waaruit je overal de zee kon zien. Met kronkelige wegen wegen die zich als een slang rond het eiland wikkelen. Wegen wat zeg ik… er is één hoofdweg die rond het hele eiland gaat. En vandaaruit vertrekken tientallen kleine weggetjes die je via gigantisch steile paden naar boven op de bergtop brengen of naar het zwarte stenen strand brengen.  Rijden is er een waar genot, want je komt amper iemand tegen op de weg anderzijds moet je jezelf goed concentreren want een fout wordt daar meteen zéér zwaar gestraft, getuige de vele kleine gedenkstenen langs de weg waar we vaak verdrietige mensen bloemmetjes zagen plaatsten.

Er zijn eigenlijk maar drie kleuren die het eiland domineren: zwart – groen – blauw. De stranden en hellingen zijn gitzwart van de lava die uit de vulkanen zijn gespoten maar her en der beginnen er op deze vruchtbare ondergrond mooie groene bomen en struiken te groeien en dat maakt een mooi contrast. Dit alles is steeds omgeven door een (meestal) felblauwe lucht of een donkerblauwe zee! Mooi en het blijft boeien.

Maar het moet gezegd worden… op dit eiland is er letterlijk geen kloten te zien. De dorpjes zijn verlaten en saai, als je één dorpje hebt gezien dan heb je ze allemaal gezien, inclusief de hoofdstad. De bevolking is echt oerlelijk en mega onvriendelijk… en ik neem ze het niet kwalijk (dat onvriendelijk zijn toch niet). Hun prachtige eiland is door een bende alternatieve duitse hippies opgekocht en tegen woekerprijzen weer verkocht. De locals zijn over het algemaan arm en het mooie natuurlandschap moet wijken voor lelijke resorts voor vadsige toeristen die alles binnengelepeld willen krijgen en willen beleven zonder te leven.

Maar wij zaten ver van dit alles in onze kleine casita met zicht op de zee en vulkaan in het zuidelijkste punt van het eiland: Fuencaliente (Hete bron). Een ideale plek als uitvalsbasis zowel oostelijk als westelijk. Ver rijden hoef je niet, het eiland is maar 50 km lang en 23 km breed. In totaal hebben we zo’n 600 km gereden op zoek naar mooie plekjes en uitzichten, en we hebben er véél gevonden. Slechts 2 keer zijn we “gezond” gaan eten. Ongeloofelijk lekkere vis in een paradijselijk openlucht resto in “La Bombilla” en een andere keer pizza in een Art Deco resto met zicht op de ondergaande zon. Maar de beste plek om te eten was ons terras met dat prachtige uitzicht! Meestal heben we dus zelf een potje gekookt…alles op ons tempo zonder mensen in de buurt!

Enfin, ik kan hier nog veel vertellen maar beelden zeggen méér… hier een selectie van 60 foto’s en beter nog hier kan u de foto’s op de kaart zien!

25/10 2008

back in town

2

Een uurtje of twee geleden geland op Brusselas. Na een weekje op La Isla Bonita, La Palma te hebben genoten van de ultieme stilte rust en elkaar zijn we via een omwegje langs de Quick eindelijk thuis. Later meer, nu eerst verder niks doen!

17/10 2008

health week

2

Ik was net mijn zoveelste soepje aan het klaarmaken toen het mij plots overviel! Ik heb al 2 weken enkel über gezond eten gegeten. Soep, kip, rijst, bruin brood, hesp, kippewit en stiekum af en toe een bruine boterham met choco. Cola in beperkte mate, slechts één tas koffie per dag (ochtend shot to get my feet on the ground in the morning) en niets snoepen… En eigenlijk is me dat redelijk goed afgegegaan. Momenteel is ‘t van de moetes want anders protesteert mijn maag maar ik ben wel van plan om dit met de regelmaat van de klok vol te houden. Want voorheen als ik een stuk fruit at, dan hoorde ik mijn lichaam schreeuwen over de vreemde stoffen die ik injecteerde!

  • stoppen met roken: check! (4 maand en 13 dagen)
  • terug sporten: check! (toch al één keer per week)
  • gezonder eten: check! (wel blijven volhouden)

Ik ben goed bezig, of toch zeker beter als daarvoor!

16/10 2008

free time

2

2 weken vakantie voor de boeg… ge kunt niet weten hoe welkom dat is. Ondertussen ook al weer 2 jaar geleden zo een lange vakantie. In de eerste plaats is het – Me & The Misses – time, gewoon samen dingen doen of samen juist niks doen. En naast de miljoenen dingen die ik wil doen, wil ik ook eindelijk eens tijd nemen om de handleidig van mijn D90 te lezen, gewoon omdat ik de tijd er eens voor ga en wil hebben. Tijd om tijd te nemen voor mijn favoriete bezigheid! Ain’t that fresh!!

D90 Manual

16/10 2008

highspeed photography

1

en hoe je dit volgens Chase Jarvis ‘eenvoudig’ aanpakt. Als je die kerel dat hoort uitleggen dan denk je echt: ballonnetje kopen, vullen met water, doorprikken die handel, fotootje pakken en klaar is kees:

‘t Lijkt me allesinds niet zo simpel maar onmogelijk lijkt het mij ook niet. Ook al beschikken we over zéér beperkt materiaal. ‘t resultaat is wel ‘very cool’.

15/10 2008

elementair

4

Als ik in Brussel werk moet ik terug naar mijn auto stappen via en smal voetpad. Een voetpad waar net twee mensen naast elkaar kunnen lopen. Het gebeurd vaak dat er twee mensen al pratend over dat voetpad in dezelfde richting wandelen. Normaal gezien gaat  één iemand van dat duo dan even opzij zodat een tegenligger kan passeren. Maar het valt me steeds op dat er in die buurt , door jongeren gewoon wordt doorgelopen. Van een tegenligger wordt dan verwacht dat hij in de plas duikt of in de struiken. Die mensen stralen ook uit dat ze het niet meer dan normaal vinden. Hautain lopen ze gewoon door zonder omkijken of nog maar neigen om plaats te maken. Boers vind ik dat… een gebrek aan elementaire beleefdheid!

Niks ouderwets, niks bekrompen, niks van weet ik veel wat allemaal … plaatsmaken voor je medemens is gewoon een vorm van respect, niets meer en niets minder!

Pages:123»