14/8 2008

geluidjes

0

ik.en.geluidjes.   een verhaal apart. Om één of andere reden ben ik altijd alert, bewust en gevoelig aan geluidjes… geluidjes van dingen, geluidjes van mensen, geluidjes op tijdstippen, … en wat heb ik met geluidjes… ik irriteer mij er aan! Ik kan er niets aan doen maar de ergernis druipt van mijn gezicht bij het horen ervan. Ik kan ze opsplitsen in categorieën zelfs…

  • beleefdheidsgeluidjes: slurpen aan je koffie, luid slikken, smakken tijdens het eten, … etc. Als mensen één van voorgaande geluidjes maken dan vraag ik mij altijd af of ze dat ook zouden doen in het bijzijn van hun lief of iemand waar ze verliefd op zijn, bij hun ouders, grootouders, schoonouders, een knappe collega, op restaurant… Misschien hebben ze gewoon twee standen: een beschaafde voor de buitenwereld en een who cares voor zichzelf en hun naaste omgeving. Ze lachen wel met iemand in een film die een luide boer laat of al smakkend eet, maar ze beseffen niet dat ze het zelf ook doen.
  • neanderthalige geluidjes: alles wat maar een vorm is van aandacht trekken zonder te beseffen dat je daarmee een hele buurt irriteert: luide bassen met de ramen wagenwijd open, zware motoren die gigantisch lawaai maken als ze voorbij scheuren of aan het licht met hun gas spelen, in een woonstraat hard en luidruchtig optrekken met de auto, roepende ouders op hun kinderen (heel de dag) kortom het geluid dat mensen voortbrengen omdat ze iets cool, tof of nodig vinden zonder te beseffen dat de 300 omstaanders misschien niet zo gediend zijn van dat zogenaamde coole geluid…

De beleefdheidsgeluidjes zijn is echt een point fix die er door mijn moeder ingepeperd is. Die heeft daar ook een fixatie voor en die heb ik door jarenlange blootstelling gewoon overgenomen: just.can’t.help.it… sorry! Misschien moet ik maar wat verdraagzamer zijn… of misschien moet ik er niets aan doen en had mijn moeder gewoon gelijk. En ja ik laat ook scheten en boeren, soms in het bijzijn van mijn lief maar ik doet dat (bijna) nooit met opzet of bewust!

Maar die andere geluidjes, de neanderthalergeluidjes, zijn eigenlijk echt erg: dat is gewoon een te kort aan sociaal inzicht door te denken dat de hele wereld even geïnteresseerd is in jouw doen en laten. Een inzielige poging om met lawaai de wereld er van te overtuigen dat je iemand bent, je plaats op te eisen in de maatschappij door hard te roepen.. sure that’ll do the trick! Echte neanderthalers dus. Iedereen zet zijn muziek wel eens luider omdat hij goed gezind is ofzo maarer zijn tijden en granzen voor.

There I said it!! Iedereen heeft zo zijn rare maniertjes of dingen, wel dit is het mijne en ‘t valt nog goed mee denk ik dan zo. There are bigger freaks in the world!

Leave a Reply