Vanmorgen stapte ik met mijn slaapkop aan het tankstation uit mijn wagen… een beetje suf draaide ik mij om naar de betaalterminal om via bankaart te tanken. Ergens in mijn achterhoofd spookte het vermoeden dat er iets niet juist was. Ik draaide me sloom om en dat vermoeden werd nogal kritisch bevestigd. Mijn wagen was zo maar eventjes solo slim op weg om recht het tankstationwinkeltje binnen te rijden… de sufheid vervloog uit mijn lijf en ik spurtte naar mijn portier en dook in de auto om mijn handrem op te trekken! Net op tijd noemen ze dat… !
Al puffend stond ik nog wat na te beven en te gibberen (op zich vind ik zoiets altijd grappig) en de mensen die uit de shop kwamen hadden ook allemaal een smile op hun gezicht…, ik kan het mij voorstellen, want mijn heroische reddingsactie zal wel gepaard zijn gegaan met serieus wat bekkentrekkerij!
19/5
2008
Twitter: the_misses
said
on May 19th
Met nen smile? Ik was heel het land bijeen aan ‘t gillen!! Nee, grapje, ik lig in een deuk met je verhaaaaal!
on May 19th
En niemand met een videocamera op zak? Spijtig!
Twitter: nodesktophero
said
on May 20th
De bewakingsbeelden van het naftstation eens opvragen?
on May 20th
het doet me plezier te weten dat ik niet de enige op de aardbol ben die zoiets meemaak :p
on May 21st
Toen ik nog thuis woonde, had ik hetzelfde voor. Wat gebeurde er: de auto reed uit zichzelf rustig de straat op zodat die heel de straat blokkeerde. Er kwam iemand bellen aan onze deur. Ik was lekker aan het knorren, niet wakker te krijgen. Mijn pa naar beneden in badjas. Het regende nogal hard. Hij zet mijn wagen op zijn plaats, wil binnenkomen en de deur vloog juist dicht. Stond die in de harde regen in badjas voor de voordeur in het midden van de nacht. Mama Mia
)) Dus Niko, het kan altijd erger!