15/4 2008

Een beeld dat spreekt

0

Smolders

Bij mijn grootouders hing het altijd vol schilderijen, de meest verscheidene in de meest uitéénlopende strekkingen. Mijn grootvader zei me altijd dat hij geen enkel schilderij kocht als hij het niet mooi vond. Wat kunst betrof moest je op je gevoel en emotie afgaan. En vanaf ik als kleine uk bij mijn grootouders rondliep was ik gefascineerd door één van de schilderijen die daar hingen van Paul Smolders. Het beeld een kindje uit dat aan het tafel aan het spelen is . De meeste objecten zijn redelijk vaag en in een vagere kleur, de muren, stoelen en andere zaken …. Alleen zijn er een aantal objecten die sterk aftekenen en fel gekleurd zijn: de teddybeer, een eendje, trommel … alle speelgoed eigenlijk én de moeder die vanop de achtergrond stilzwijgend het kind gadeslaat. Alles wat belangrijk is voor het kind heeft een felle kleur, de rest vervaagt in désinteresse.
Ik vind het gewoon heerlijk hoe er hier met een simpel beeld zoveel vertelt wordt. Verder is het een vredig tafereel met een opgewekte uitstraling… I like it a lot!

Leave a Reply