January, 2008

29/1 2008

Murphy on the road

1

Neen, neen, ik heb niks voor gehad op de weg… maar ik hou al wel al hout vast want als ik zoiets schrijf besluit mijn karma meestal om even alles danig in de war te sturen.
Maar op weg naar huis daarstraks ben ik zeker 8 auto’s tegen gekomen die met misérie aan de kant van de weg stonden. Sukkelaars, eigenlijk zou ik moeten stoppen en vragen of alles ok is, maar nen mens denkt soms egoïstisch, dus ben ik maar doorgereden. BTW de nieuwe auto route du travail is niet echt veel beter als de vorige, qua verkeer valt het allamaal nog mee. Maar die lichten op den A12, die helpen heel het concept ‘lekker knallen naar het werk‘ helemaal naar de verdoemenis.

28/1 2008

Had a little laugh

0

Net terug van 123 Comedy Club in de foyer van de Arenberg schouwburg. Voor diegene die niet weten wat dit is: dit zijn try outs van stand up comedians. Met andere woorden ‘t kan varen, ‘t kan keren. Vandaag kon het dus duidelijk keren want eigenlijk was het niet zo hoogstaand. Maar daarmee geen streepje kritiek op de deelnemers, ze moeten alleen nog véél oefenen. Ik heb iets te veel moppen gehoord over integratie en over hoe braaf wij vlamingen wel zijn, ‘t politieke thema is ook een beetje aan de haren getrokken ondertussen. Toch nen dikke respect voor de dames en kerels die bij wijze van spreken met hun broek op de knieën daar voor het kritische publiek gaan staan… ‘word up‘!

27/1 2008

Vergane glorie…

2

Echt spijtig dat ze van de Ancienne Belgique op de Kipdorpvest nen winkel hebben gemaakt… een poging tot ne coole winkel met een poging tot ne coole DJ (geloof me ik heb er even met gepraat en ‘t was gene vette). Overal uithangborden met solden (voor moest het u nog niet opgevallen zijn op de foto)… fake maar zo kunnen we er tenminste nog even binnen en wegdromen van betere tijden: past or future!

27/1 2008

Oud Vlaemsche spelletjes avond

1

Lang geleden was dat: een gezelschap spel spelen…. gisterenavond met wat vrienden samen gekropen om nog eens op “oer vlaemsche wijze” de tijd door te brengen rond de tafel. Kolonisten van Catan was het spel waar we ons allemaal rond verzamelden. ‘t Was even geleden dat iedereen dit gespeeld had maar het duurde niet lang of het was een spel op leven en dood! Vriendschappen stonden plots op de helling om toch maar de overwining te behalen: roepen, discussieren, lachen, winnen,verliezen… het hoort er allemaal bij!

Na wat spelletjes Catan was iedereen het moe om te verliezen van mensen met beginnersgeluk… dus dan zijn we maar overgestapt op iets waar je nog meer geluk voor moet hebben: Poker… van de ‘Vlaemsche dis‘ naar ‘Las Vegas gambling‘ en dat allemaal op 4u tijd. Pokeren is zò de max, zolang het maar om fictieve chips gaat, anders kan dat bij mij wel eens verkeerd lopen…

26/1 2008

Waiting Point

0

Waiting Point

Two people waiting for the metro in Berchem (Antwerp) Draakplaats

25/1 2008

en op straat…

0

Gisteren liep ik rond in de buurt van de Draakplaats om wat fotookes te trekken. Aan de tramhalte stond een man die elke beweging die ik maakte ‘nauwgezet’ in het oog hield. Na een tijdje komt hij wat dichter bij me in de buurt staan en tracht toenadering te maken door me recht aan te kijken en vriendelijk te lachen. Ik laat mijn camera zakken en kijk hem ook aan. Direct begint hij te praten en vragen te stellen over het hoe en wat waar ik bezig met ben… ik blijf rustig staan en antwoord op zijn vragen.

Hij zwijgt even en kijkt me met trieste ogen aan… “ik was daar vroeger ook gepassioneerd door” zei hij en hij legde zijn hand op mijn schouder; “maar door drukke uren en onregelmatige werktijden heb ik het verwaarloosd“. Hij zwijgt weer even met die trieste blik en zegt dan: “en nu ik op pensioen ben heb ik er het geld niet meer voor, ‘t is een onbetaalbare investering voor mij.
Ik wist niet goed hoe ik hier moest op reageren, moest ik geld genoeg hebben dan zou ik hem gewoon mijn camera hebben gegeven. Maar ik moet ook mijn centjes tellen om dat te kunnen betalen. Dus het enige zinvolle dat ik uit mijn mond kreeg was dat ik hem het van harte gun dat hij dat weer kan oppikken en dat ik hoop dat die droom voor hem dat die droom werkelijkheid wordt. En met een beetje een weemoedig gevoel wandel ik weg van hem. Loze woorden misschien maar wat zeg je daar anders op? Maar ik hoop het echt van harte voor hem!

Waiting Point

Ik was net deze foto aan het trekken toen de man op mij kwam afgestapt…

24/1 2008

Steel Poetry Flash

0

Steel Poetry Parts

Lights show some words engraved in steel under the bridge of the ‘Draakplaats’

24/1 2008

Bulgaria’s abandoned children

1

Gisteren uit nieuwsgierigheid om half twaalf nog gekeken naar de reportage van de BBC over de ‘Opvangcentra’ in Bulgarije voor gehandicapte kinderen: Bulgaria’s abandoned children. Ronduit schokkend was dat. Véél woorden om dat goed te beschrijven zijn er niet. ‘t Waren de beelden die spraken, die elke minuut een beetje meer op je geweten inspeelden en je bijna deed kokhalzen van discriminatie op het hoogste niveau. De beste vergelijking is dat die kinderen in een concentratiekamp zitten waar ze door de omstandigheden stilletjes aan gek worden, aftakelen en zelfs sterven. Alleen is dit geen concentratiekamp dat na vier jaar bevrijd wordt, sommigen zitten hier al 14 jaar… met de zichtbare gevolgen van dien. Over de reactie van het personeel en directie… daar heb ik geen woorden voor. We doen wat ons opgedragen wordt, WTF!? Empathische robotten zijn het verplegend personeel daar… Anyway, ik vermoedde al wel dat het niet overal even optimaal is als in onze westerse landen maar dit tart de verbeelding en is een regelrechte stamp tussen de benen van de basis rechten van de mens.

23/1 2008

de Laatste Show

1

Gisteren nog eens naar de Laatste Show gekeken op één. Wat vroeger eigenlijk een luchtig concept was om de avond af te sluiten is nu zo een beetje gewijzigd in: “Hoe irriteer ik de kijker voor hij gaat slapen“. Op zich is er niets mis met de format, gezellig rond de tafel (de zetels vond ik wel relaxer) wat gasten uitnodigen en een aantal onderwerpen door zeveren. Niks mis met op zich, maar die Frieda van Wijck, is totaal niet in staat om een gemoedelijke sfeer te brengen in dat programma. Elke vorm van humor wordt in de kiem gesmoord door haar houterige houding en een ijskoude switch naar de volgende vraag. ‘t Is niet alleen journalistiek dat programma hé, ‘t mag een beetje gemoedelijk en buiten de context gaan.
Al een geluk dat ze nog gasten uitnodigen die spontaan zijn en humor hoog in het vaandel voeren. ‘t Zou anders maar een slappe bedoening zijn.
Ze hebben trouwens ook een blogje uit de grond gestampt: delaatsteblog.be

In elk geval kan Phara véél meer op mijn sympathie rekenen op een week avond!
Maar u kijkt natuurlijk wat u wilt hé…

22/1 2008

Granny’s United Online

4

Hierzie, een stel hippe bomma’s die het ouwbollige naadloos koppelen aan de moderne tijden.
Stel je voor, je bent een bomma en je breit graag maar je hebt je héle uitgebreide kennissenkring al voorzien van sjaals, sokken, truien, mutsen. En toch wil je nog breien en leuke dingen maken die mensen met plezier kunnen dragen. Want zeg nu zelf wat is er gezelliger ‘s winters te dragen dan een lekkere wollen trui die door één of ander oud kneutje is gebreid bij het haardvuur.
Wel een aantal Zwitserse bomma’s hebben hun actieveld van hun dorpje uitgebreid (hebjem) naar heel de wereld om zo “gezellig nuttig bezig te blijven” en ook nog een beetje ‘europese rijksdaalders‘ te verdienen. Schattig tòch! Ze kunnen ook niet anders hé, ‘t is daar 5 maanden per jaar steenkoud en spekglad, ge zou zot zijn om dan als bomma buiten te komen! Dus als de bliksem naar www.netgranny.ch surfen en uw sokskes bestellen, twee weken later kunde ze met de post ontvangen. En ‘t leuke is dat ge ook nog moogt kiezen welke bomma ze voor u breit!!
Ik persoonlijk ga voor Annelies, dat ziet er mij echt een gezellige tante ui!

in Stuff Tags: ,
Pages:123456»