10/6 2007

The neverending…

1

Yup, it’s getting truly a neverending story! Gisterenavond op weg naar de ComCarmenne om gezellig te gaan eten met de Vork en madam, wéér in pan gevallen! Op een kruispunt viel alles uit en begon het rood lichtje van de motor te flikkeren! Op dat moment echt geen zin om daar tijd aan te besteden dus den auto gelaten waar ‘m was en gewoon verder genoen van de avond. Vanochtend dan vroeg uit de veren en de mannen van de VAB gebeld. Wééral stonden ze er na 10 minuten, echt goeie service! Bon, ‘t euvel was weer even snal verholpen als vorige keer, en deze kerel had misschien de oorzaak gevonden, twee draadjes van de injectie die tegen elkaar schuurden en zo bloot kwamen te liggen… anyway laat ons hopen dat het nu niet meer voorkomt!
Wat ik nog even kwijt wil is dat ik echt onder de indruk ben van de service van de VAB: drie keer op hun moeten vetrouwen deze week en drie keer waren ze er gigasnel en steeds waren het zéér vriendelijke en kapabele mensen: Chapeau! Ze zijn hun credo waardig:"Onze snelheid is beperkt maar onze service is onbegrensd". Allé, daar heb ik nu genoeg eieren onder gelegd!
Zaterdag was dus een gezellige avond in een prima restaurant, heerlijk eten voor een meer dan schappelijke prijs! Afgrond met wat pilskes in ‘t zeezicht! Vandaag een beetje chillen etc…

in Lifelog

One Response to “The neverending…”

  • Luc R said

    ken dat, hopelijk val je geen 4e keer in pan want dan stopt het (zie contract drie interventies /jaar of zo iets) , zelf meegemaakt .. met de opmerkin van diene lesten tiep van ‘ge zou’d aawen otto beter ne kie nor de garaag doen of ne nieve kuupe ‘ …ik kon er nie mee lachen ..

Leave a Reply