26/10 2006

MovieSnacks

0

Bon, ik ben dus gisteren voor den eerste keer in 1,5 jaar nog eens naar de cinéma gegaan. Ik heb het daar zo nogal niet met maar per uitzondering wou ik nog wel eens "in kudde" naar ne film kijken. Na wat twijfelen heb ik (hoe stom kunde zijn) gekozen om World Trade Center te gaan zien. Man, wat was da voor ne film… Ik dacht dus dat we het hele verhaal gingen krijgen van de voorbereidingen, hoe de vliegtuigen er in crashten, instorten van de torens, enzo voort. Maar nee, we kwamen binnen, iets te laat, en de torens waren aan het instorten. Je volgt een groepje agenten die het gebouw inlopen en bedolven geraken onder het puin. en daar draait de rest van de film over… Alles speelt zicht dus af op 5 m³… das redelijk ééntonig als de dialogen niet hoogstaand zijn. En dan dat heroïsch patriotisme dat in je keel wordt geramd… jawadde!  En greepje uit het  (overvloedige) aanbod:

  • "We’re the Marines: You are our mission now!" (nadat GI Joe een overlevende onder het puin heeft gevonden)
  • "Man, I saw jezus and he had a bottle of water…" (euh, jah?)
  • "The Kids need you… NO… I need You!" (visioen van slachtoffer over zijn vrouw toen hij aan het ijlen was)

Ik heb ongeloofelijk respect voor de mensen die die dag hebben gewerkt en gevochten om mensen te redden. Maar deze film heeft in mijn ogen buiten de omgeving, niets te maken met 9/11. Alle chance dat ik in fijn gezelschap was en heb ik dus goed gelachen!

Leave a Reply