10/5 2005

u4ia

3

In deze laatste 2 weken waarin een gevoel van acute tijds- en slaaptekort domineerde (cfr mijn gemoedstoestand) overviel me daarnet in de les iets, plots ervaarde ik een gevoel van euforie! Ik keek rond mij en zag een vertrouwd lokaal, vertrouwde gezichten: allemaal vermoeid maar vastberaden. Drie 3 jaar lang: week in week uit, ziek of niet, ondanks het goede weer, feestjes missend, vrienden moeten afbellen, …gingen we na het werk drie tot vier avonden per week in de les gaan zitten… we deelden veel, werkten hard samen, zagen veel mensen afhaken, … melancholie borrelde ook al naar boven. Ik gaan het begot nog missen. Vaarwel uitdaging, vaarwel ondertussen vertrouwde habitat. Ok, niet overdrijven: ik zal heel blij zijn dat dit hoofdstuk afgesloten zal zijn maar ik kijk er tot nu toe al trots en voldaan op terug. ‘Het vel van de beer niet verkopen, voordat hij geschoten is‘; een uitspraak die wel van toepassing is maar we zijn echt wel de laatste 20 m van de eindspurt aan het afleggen. Nog een maand en (normaal gezien) is het hoofdstuk avondschool dan afgesloten voor mij! Plots bruis ik van energie en motivatie om deze laatste slag tot een goed einde te brengen.

- dipfico – will kick ass in full effect!!
in Lifelog

3 Responses to “u4ia”

  • T
    Twitter: pitslamp
    said

    respect

  • Feel de adrenaline rush in your aders. That is de spirit, zo moet het. Power, Dipfico, power!

  • May the force be with you! :-) Dat krijg je met al die Star Wars-affiches in het straatbeeld!

Leave a Reply